Uzasadnienie
L.O. (dalej jako "skarżąca") wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Rzeszowie z [...] października 2016 r. w przedmiocie ustalenia lokalizacji inwestycji celu publicznego. Skargę na powyższą decyzję wniósł także M.S.
Zarządzeniem z 10 stycznia 2017 r. Przewodniczący Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie wezwał skarżącą do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 500 złotych, stosownie do § 2 ust. 3 pkt 2 rozporządzenia Rady Ministrów z 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.).
Skarżąca złożyła zażalenie na powyższe zarządzenie wskazując na swoją trudną sytuację materialną.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Stosownie do treści § 2 ust. 3 pkt 2 rozporządzenia Rady Ministrów z 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi, wpis stały w sprawach skarg, nieobjętych wpisem stosunkowym, z zakresu zagospodarowania przestrzennego wynosi 500 zł. Zasadnie zatem Przewodniczący Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie wezwał skarżącą do uiszczenia wpisu właśnie w tej wysokości, ponieważ przedmiotem zaskarżonej decyzji jest ustalenie lokalizacji inwestycji celu publicznego na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 2. art. 54 i art. 56 ustawy z 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (tekst jedn. Dz.U. z 2016 r., poz. 778 ze zm.).
Zasadą jest ponoszenie przez strony kosztów związanych z ich udziałem w postępowaniu. Wyjątki od tej zasady w odniesieniu do określonych podmiotów zostały przewidziane w art. 239 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm. – dalej jako "p.p.s.a."), jednak przepis ten nie znajduje zastosowania w niniejszej sprawie. Kolejnym wyjątkiem od zasady obowiązku ponoszenia kosztów sądowych jest instytucja zwolnienia od kosztów sądowych w ramach prawa pomocy. W niniejszej sprawie skarżąca wskazała w treści zażalenia na swoją trudną sytuacją materialną, jednak w odpowiedzi na wezwanie Sądu I instancji wyjaśniła, że pismo to należy traktować jako zażalenie, a nie wniosek o przyznanie prawa pomocy.
Z powyższych względów i na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 i art. 198 ustawy p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia.