Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 8 listopada 2012 r., sygn. akt II SA/Łd 376/12 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi przywrócił J. B. termin do wniesienia zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 5 września 2012 r. w sprawie z jego skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] lutego 2012 r. nr [...] w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia.
Sąd wskazał, że postanowieniem z dnia 5 września 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi odrzucił wniosek J. B. o przywrócenie terminu do usunięcia braków formalnych skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] lutego 2012 r. nr [...] w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia.
Odpis powyższego postanowienia został doręczony pełnomocnikowi skarżącego w dniu 11 września 2012 r.
Pismem z dnia 15 października 2012 r. pełnomocnik skarżącego wniósł o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie Sądu z dnia 5 września 2012 r. wskazując, że w terminie do złożenia zażalenia przebywał na zwolnieniu lekarskim i tym samym nie mógł wykonywać swoich obowiązków zawodowych. Pełnomocnik załączył do wniosku zaświadczenie lekarskie nr [...] oraz zażalenie na postanowienie Sądu z dnia 5 września 2012 r..
Wojewódzki Sąd Administracyjny wskazał, że w niniejszej sprawie pełnomocnik strony skarżącej jako przyczynę opóźnienia podał niezdolność do pracy, jak wynika z zaświadczenia załączonego do wniosku, w dniach 17.09.2012 – 08.10.2012 r., podkreślając, że w związku z chorobą nie mógł wykonywać obowiązków zawodowych. Termin do złożenia zażalenia upływał z dniem 18 września 2012 r., zatem niezdolność do pracy pełnomocnika powstała w terminie otwartym do wniesienia zażalenia. Ponadto, wnioskodawca w terminie 7 dni od zakończenia okresu niezdolności do pracy wystąpił z wnioskiem o przywrócenie terminu, składając jednocześnie zażalenie. Sąd uznał za uprawdopodobniony brak winy pełnomocnika w uchybieniu terminu do wniesienia zażalenia, bowiem do uchybienia doszło na skutek niezdolności do pracy spowodowanej chorobą.
Zażalenie na powyższe postanowienie złożył Związek Międzygminny [...] z siedzibą w Ł., wnosząc o jego uchylenie.
W zażaleniu podniesiono, że okoliczności przedstawione przez pełnomocnika skarżącego nie uzasadniają przywrócenia uchybionego terminu, gdyż miał on możliwość skutecznie w terminie otwartym do wniesienia zażalenia wnieść zażalenie, ewentualnie posłużyć się inną osobą.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie zasługuje na uwzględnienie.
Stosownie do art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), dalej p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Zgodnie zaś z art. 87 § 1 i 2 p.p.s.a., pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu uprawdopodobniając jednocześnie okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu.
Oceniając okoliczności mające uprawdopodobnić brak winy w naruszeniu terminu sąd powinien uwzględnić wszystkie okoliczności konkretnej sprawy oraz brać pod uwagę obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy. Instytucja przywrócenia terminu jest bowiem stosowana jedynie w sytuacjach wyjątkowych, tylko wtedy, gdy uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Przywrócenie terminu nie jest zatem możliwe, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa.
Mając powyższe na uwadze oraz wzgląd na okoliczności sprawy niniejszej nie można podzielić stanowiska Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi, że pełnomocnik skarżących uprawdopodobnił w przekonujący sposób okoliczności wskazujące na brak jego winy w uchybieniu terminu do złożenia zażalenia – tak jak tego wymaga art. 87 § 2 p.p.s.a.
Wskazać należy, że pełnomocnik profesjonalny jest zobowiązany do szczególnej staranności w dbaniu o interesy procesowe swojego mocodawcy. W rozpoznawanej sprawie pełnomocnik skarżącego jako przyczynę niedochowania terminu wskazał niezdolność do pracy. We wniosku o przywrócenie terminu pełnomocnik wskazał, że przebywał na zwolnieniu lekarskim "od...do..." i tym samym nie mógł wykonywać swoich obowiązków zawodowych. Powoływanego zwolnienia lekarskiego, stwierdzającego niezdolność pełnomocnika do wykonywania obowiązków zawodowych w terminie otwartym do wniesienia zażalenia pełnomocnik jednak nie przedłożył.
Natomiast przedstawione przez pełnomocnika skarżącego zaświadczenie lekarskie wystawione zostało w dniu 11 października 2012 r., a więc po ponad trzech tygodniach od wskazywanego przez niego dnia, w którym miała nastąpić niezdolność do pracy. Zaświadczenie zostało wydane na podstawie wyników badania lekarskiego, nie zaś na podstawie dokumentacji lekarskiej, na którą powołuje się pełnomocnik. Ponadto, z przedstawionego przez pełnomocnika skarżącego zaświadczenia lekarskiego, które zawiera jedynie ogólną informację o niezdolności do "stawienia się na wezwanie lub zawiadomienie sądu w dniach 17.09-8.10.2012", nie wynika, aby dolegliwości powodujące taką niezdolność były tego rodzaju, że uniemożliwiały dokonanie w terminie czynności procesowej lub przynajmniej posłużenie się w tym celu osobą trzecią. W orzecznictwie sądowym funkcjonuje bowiem pogląd, że nie każda choroba – niezdolność do pracy, powinna być uznana za przyczynę usprawiedliwiającą niedokonanie w terminie czynności procesowej, lecz jedynie taka, która rzeczywiście uniemożliwia dokonanie takiej czynności (por. postanowienia NSA: z dnia 10 kwietnia 2008 r., II OZ 310/08, z dnia 29 września 2012 r., sygn. akt I OZ 713/12, z dnia 6 maja 2010 r., sygn. akt I OZ 310/10, orzeczenia.nsa.gov.pl).
Pełnomocnik występujący w sprawie wobec zaistnienia – jak twierdzi – szczególnych okoliczności mógł, a wręcz powinien był, uwzględniając profesjonalny charakter czynności zastępstwa procesowego, dołożyć należytej staranności i zadbać o sprawy swego mocodawcy np. zlecając wykonanie stosownych czynności innej osobie. Należy zwrócić uwagę, że z akt sprawy wynika, że pełnomocnik skarżącego upoważnił aplikanta adwokackiego, M. K. do zastępowania go w niniejszej sprawie (k-56). Pełnomocnik nie wykazał, aby w/w osoba nie mogła dokonać przedmiotowej czynności procesowej. Brak jest także danych, że stan zdrowia stwierdzony zaświadczeniem lekarskim uniemożliwiał pełnomocnikowi prowadzenie spraw i dokonywanie czynności nie wymagających stawiennictwa w sądzie. Podkreślenia wymaga, iż obowiązek wykazania należytej staranności w uprawdopodobnieniu braku winy ciąży na podmiocie składającym wniosek o przywrócenie terminu. Zasadnie zatem podniesiono w zażaleniu, że pełnomocnik skarżącego obowiązku tego nie spełnił.
Rozpoznając ponownie sprawę, WSA w Łodzi uwzględni poczynione wyżej uwagi.
Mając powyższe na względzie, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 185 § 1 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.