Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem z dnia 25 lutego 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odrzucił zażalenie Z. T. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 30 września 2009 r. odrzucające wniosek o przywrócenie terminu do złożenia skargi kasacyjnej w sprawie ze skargi Z. T. na decyzję Wojewody Świętokrzyskiego z dnia (...) kwietnia 2003 r. w przedmiocie odmowy zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę.
W zażaleniu na ww. postanowienie S. T., następca prawny Z. T., wskazała, że przyczyna odrzucenia zażalenia nie zachodziła, albowiem Sąd w sposób wadliwy ocenił prawidłowość doręczenia jej zarządzenia z dnia 17 grudnia 2010 r. wzywającego do usunięcia braków formalnych pisma.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie podlega oddaleniu, ponieważ zaskarżone postanowienie pomimo częściowo błędnego uzasadnienia odpowiada prawu.
W rozpoznawanej sprawie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zasadniczym powodem odrzucenia zażalenia na postanowienie z dnia 30 września 2009 r. uczynił fakt nienadesłania odpisów tego zażalenia w terminie, pomimo że inna okoliczność, jedynie zasygnalizowana w uzasadnieniu, powinna była być uznana za kluczową dla kierunku kontrolowanego rozstrzygnięcia. Chodzi w tym przypadku o nierozważną w sposób prawidłowy przez Sąd kwestię dopuszczalności wniesienia zażalenia przez pełnomocnika reprezentującego stronę nieżyjącą w momencie dokonywania czynności procesowej, będącej przedmiotem kontroli Sądu I instancji.
Stosownie do art. 43 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej p.p.s.a., w razie śmierci strony lub utraty przez nią zdolności sądowej pełnomocnictwo wygasa. Jednak pełnomocnik procesowy działa aż do czasu zawieszenia postępowania. W orzecznictwie przyjmuje się, że w razie śmierci strony pełnomocnik nie może podejmować innych niż zmierzające do zawieszenia postępowania czynności procesowych, w ich zakresie nie posiada on bowiem pełnomocnictwa, które uznać należy za wygasłe (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 6 sierpnia 1975 r., I CZP 114/75 z glosą S. Dalki, OSPiKA 1977, nr 7-8, poz. 131).
W okolicznościach rozpoznawanej sprawy zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 30 września 2009 r. odrzucające wniosek o przywrócenie terminu do złożenia skargi kasacyjnej zostało wniesione przez pełnomocnika skarżącego Z. T., adw. A. W. w dniu 14 października 2009 r., a zatem już po śmierci skarżącego (data zgonu 1 maja 2009 r.). Oznacza to, że pełnomocnik ten nie mógł wnieść skutecznie zażalenia od wydanego orzeczenia i zachodziła podstawa do jego odrzucenia jako niedopuszczalnego.
W tych warunkach wskazana w uzasadnieniu zażalenia kwestia (terminowość nadesłania przez pełnomocnika S. T. odpisów zażalenia na postanowienie z dnia 30 września 2009 r.) nie może zostać uznana za mającą wpływ na wynik sprawy.
W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., oddalił zażalenie.