Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem z dnia 7 lutego 2005r., sygn. akt 3/II SA/Ka 2748/02 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odmówił przyznania skarżącemu A. K. prawa pomocy. Z uzasadnienia zaskarżonego postanowienia Sądu I instancji wynika, że skarżący korzysta z ustawowego zwolnienia od kosztów sądowych, zatem rozpoznaniu podlega jedynie wniosek o ustanowienie adwokata. Sąd stwierdził, że skarżący ma stałe dochody, co oznacza, że jest w stanie ponieść ewentualne koszty postępowania w postaci wynagrodzenia adwokata według stawek określonych w odrębnych przepisach.
Na powyższe postanowienie zażalenie złożył A. K.. W zażaleniu podniósł, że jego miesięczny dochód wynosi około 2400 zł miesięcznie, z czego utrzymuje się wraz z żoną i dwójką dzieci. Stwierdził ponadto, że realne stawki wynagrodzenia profesjonalnych pełnomocników są wyższe od stawek urzędowych.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Należy podkreślić, że instytucja prawa pomocy jest wyjątkiem od generalnej zasady wyrażonej w art. 214 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zgodnie z którą do uiszczenia kosztów sądowych obowiązany jest ten, kto wnosi do Sądu pismo podlegające opłacie lub powodujące wydatki. W myśl art. 246 § 1 powołanej ustawy sąd może na wniosek osoby fizycznej przyznać prawo pomocy, jeżeli osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (w zakresie całkowitym) lub wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (w zakresie częściowym). Przepis ten nie pozostawia wątpliwości co do tego, że inicjatywa dowodowa zmierzająca do wykazania, iż zachodzą przesłanki pozytywne dla uwzględnienia wniosku, spoczywa na wnioskodawcy.
W niniejszej sprawie uznać należy, że skarżący nie wykazał dostatecznie, że nie dysponuje wystarczającymi środkami finansowymi na poniesienie kosztów zastępstwa procesowego, gdyż wskazany dochód umożliwia zaoszczędzenie środków na opłacenie kosztów wynagrodzenia adwokata.
Z powyższych przyczyn orzeczono jak w sentencji, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.