Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem z dnia 16 lutego 2008 roku sygn. akt VII SA/Wa 1344/08 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę kasacyjną J. Z. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 29 października 2008 roku oddalającego skargę na decyzję Głównego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] czerwca 2008 roku, nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji ostatecznej we wznowionym postępowaniu.
W uzasadnieniu Sąd I instancji wskazał, że skarga kasacyjna została sporządzona samodzielnie przez stronę, podczas gdy zgodnie z art. 175 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) powinna zostać sporządzona przez radcę prawnego lub adwokata.
W zażaleniu na powyższe postanowienie skarżący wskazał, że samodzielnie sporządził skargę kasacyjną, gdyż chciał ją wnieść w ustawowym terminie. Jednocześnie skarżący podniósł, że wraz ze skargą kasacyjną złożył wniosek o przyznanie mu pełnomocnika z urzędu. Zdaniem skarżącego w tej sytuacji istniała szansa wniesienia skargi kasacyjnej równocześnie przez ustanowionego przez Sąd pełnomocnika profesjonalnego.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 175 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, z wyjątkiem sporządzenia skargi kasacyjnej przez sędziego, prokuratora, notariusza, radcę Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa albo profesora lub doktora habilitowanego nauk prawnych będących stroną, przedstawicielem strony lub jej pełnomocnikiem (art. 175 § 2 P.p.s.a.) oraz w przypadku sporządzenia skargi kasacyjnej przez doradcę podatkowego w sprawach obowiązków podatkowych lub rzecznika patentowego w sprawach własności przemysłowej (art. 175 § 3 P.p.s.a.).
W doręczonym skarżącemu wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 29 października 2008 roku – zawarte zostało pouczenie o obowiązku sporządzenia skargi kasacyjnej przez wymienione w cytowanym wyżej przepisie osoby. Skarżący wskazanych wyżej wymogów nie dochował. Zważywszy zatem, iż nie zalicza się on do grona osób wymienionych w art. 175 § 2 i 3 ustawy, sporządzoną skargę kasacyjną należało uznać za niedopuszczalną. Powyższe stwierdzenie w pełni zasadnym czyniło odrzucenie wyżej wymienionej skargi na podstawie art. 178 P.p.s.a.
W związku z powyższym brak było podstaw do zakwestionowania stanowiska Sądu I instancji w przedmiotowej sprawie.
Z powyższych przyczyn, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.