Uzasadnienie
Zarządzeniem z dnia 13 lutego 2017 r., sygn. akt VII SO/Wa 1/17, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zarządził pozostawić pismo E. C.-K. z dnia 7 września 2016r. bez rozpoznania z uwagi na niesprecyzowanie treści pisma w wyznaczonym terminie (art. 49 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Dz. U. z 2016 r., poz. 718, ze zm.).
W uzasadnieniu postanowienia Sąd I instancji wskazał, że w dniu 7 września 2016r. wpłynęło do Sądu pismo E. C.-K. z dnia 7 września 2016 r. Zarządzeniem z dnia 8 września 2016 r. Sąd wezwał E. C.-K. do sprecyzowania treści ww. pisma przez jednoznaczne wskazanie sygnatury akt do której zostało złożone, w terminie 7 dni, pod rygorem pozostawienia pisma beż rozpoznania. Powyższe wezwanie zostało odebrane przez wnioskodawczynię w dniu 15 września 2016r. W wyznaczonym terminie wnioskodawczyni nie sprecyzowała pisma z dnia 7 września 2016 r.
W związku z powyższym Sąd I instancji wywiódł, że stosownie do art. 46 § 1 p.p.s.a., każde pismo strony powinno zawierać: (1) oznaczenie sądu, do którego jest skierowane, imię i nazwisko lub nazwę stron, ich przedstawicieli ustawowych i pełnomocników; (2) oznaczenie rodzaju pisma; (3) osnowę wniosku lub oświadczenia; (4) podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika; (5) wymienienie załączników. Jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej (art. 49 § 1 p.p.s.a.). Zgodnie zaś art. 49 § 2 p.p.s.a. jeżeli strona nie uzupełniła lub nie poprawiła pisma w terminie, przewodniczący zarządza pozostawienie pisma bez rozpoznania. Na zarządzenie przysługuje zażalenie.
W ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, pismu E. C.-K. z dnia 7 września 2016 r. nie można było nadać biegu z uwagi na niewykonanie zarządzenia z dnia 8 września 2016r., tj. braku jednoznacznego wskazania sygnatury akt, do której zostało złożone.
Z powyższych względów, Sąd I instancji, na podstawie art. 49 § 2 p.p.s.a., pismo z dnia 7 września 2016 r. pozostawił bez rozpoznania.
W zażaleniu na powyższe postanowienie E. C.-K. wskazała, że w piśmie zatytułowanym "REPLIKA NA ODPOWIEDŹ Z DNIA 05.08.2016R. WOJEWÓDZKIEGO INSPEKTORA NADZORU BUDOWLANEGO NA SKARGĘ NA DECYZJĘ M. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego NR... utrzymującą w mocy decyzję POWIATOWEGO INSPEKTORA NADZORU BUDOWLANEGO DLA M. W." wskazała sygn. akt VII SA/Wa 1848/16 i sygn. akt VII SA/Wa 1811/16 oraz skierowała prośbę o łączne rozpatrzenie tych spraw.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Stosownie do art. 49 § 1 p.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Jeżeli strona nie uzupełniła lub nie poprawiła pisma w terminie, przewodniczący zarządza pozostawienie pisma bez rozpoznania (art. 49 § 2 p.p.s.a).
W niniejszej sprawie wobec wątpliwości co do charakteru pisma z dnia 7 września 2016 r., zatytułowanego "wycofanie wniosku o wznowienie" zarządzeniem z dnia 8 września 2016 r. Sąd wezwał skarżącą do wskazania sygnatury akt sprawy, do której zostało złożone pismo z dnia 7 września 2016 r.
W piśmie tym skarżąca wskazała sygn. akt VII SA/Wa 1833/15, pismo to zawierało również oświadczenie, że skarżąca "wycofuje wniosek o wznowienie postępowania w sprawie VII SA/Wa 366/14". Ponieważ Sąd ustalił, że skarżąca nie jest stroną postępowania w powołanych w piśmie sprawach o sygn. VII SA/Wa 1833/15 oraz VII SA/Wa 366/14 (o czym zawiadomił skarżącą), konieczne było wezwanie jej do wskazania sygnatury sprawy, której dotyczy oświadczenie o cofnięciu wniosku. Wezwanie doręczono skarżącej w dniu 19 września 2016 r. Pomimo upływu zakreślonego siedmiodniowego terminu skarżąca nie udzieliła odpowiedzi na wezwanie Sądu, co spowodowało, że pismu temu nie można było nadać biegu, gdyż art. 49 § 2 p.p.s.a. stanowi wprost, że jeżeli strona nie uzupełniła lub nie poprawiła pisma w terminie, przewodniczący zarządza pozostawienie pisma bez rozpoznania. Podkreślić również należy, że treść zażalenia skarżącej nie koresponduje w żaden sposób z treścią pierwotnie nadanego do Sądu pisma, z wezwaniem ani z zaskarżonym postanowieniem Sądu I instancji.
W zażaleniu skarżąca wskazuje na zupełnie inne pismo niż pismo z 7 września 2016r., w którego treści nie ma wskazanych w zażaleniu fraz. Tym samym, w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, skarżąca nie przedstawiła żadnych argumentów, które uzasadniałyby stwierdzenie, że Sąd I instancji wydając zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania naruszył art. 49 § 2 p.p.s.a.
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 z związku z art. 197 § 2 i art. 198 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.
- - ---------------------- 1