Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem z dnia 1 marca 2005r., sygn. akt II SA/Gd 2375/01 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odmówił przyznania skarżącemu B. S. prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata z urzędu. W uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia Sąd I instancji wskazał m.in., iż dochód skarżącego na osobę miesięcznie wynosi 3.034,43 zł, a ponadto ma on oszczędności w wysokości 38.885,02 zł i 117,41 EURO, co oznacza, że jest w stanie ponieść koszty postępowania w postaci wynagrodzenia adwokata.
Na powyższe postanowienie zażalenie złożył B. S., podnosząc, że nie może uszczuplać gromadzonych przez całe życie oszczędności, które stanowią zabezpieczenie dla niego oraz jego syna.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Należy podkreślić, że instytucja prawa pomocy jest wyjątkiem od generalnej zasady wyrażonej w art. 214 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zgodnie z którą do uiszczenia kosztów sądowych obowiązany jest ten, kto wnosi do Sądu pismo podlegające opłacie lub powodujące wydatki. W myśl art. 246 § 1 pkt 2 powołanej ustawy Sąd może przyznać osobie fizycznej prawo pomocy w zakresie częściowym, jeżeli osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Powołany przepis nie pozostawia wątpliwości co do tego, że inicjatywa dowodowa zmierzająca do wykazania, iż zachodzą przesłanki pozytywne dla uwzględnienia wniosku, spoczywa na wnioskodawcy.
W niniejszej sprawie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku uznał, że skarżący nie wykazał, że nie dysponuje wystarczającymi środkami finansowymi na poniesienie kosztów zastępstwa procesowego, gdyż wskazany dochód umożliwia w pełni poniesienie takich wydatków bez uszczerbku utrzymania koniecznego siebie i rodziny. Ocenie tej nie można zarzucić, że jest niesłuszna, albowiem stosunkowo wysokie dochody wnioskodawcy oraz zgromadzone oszczędności uniemożliwiają przyznanie prawa pomocy w żądanym zakresie.
Z powyższych przyczyn orzeczono jak w sentencji, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.