Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 4 października 2007 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odrzucił wniosek skarżącej B. J. o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi i do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. Powyższe postanowienie wraz z pouczeniem o sposobie i terminie wniesienia zażalenia zostało doręczone skarżącej w dniu 16 października 2007 r. W ustawowym terminie 7 dni od doręczenia postanowienia skarżąca nie wniosła zażalenia.
Zażalenie na przedmiotowe rozstrzygnięcie oraz wniosek o przywrócenie terminu do jego wniesienia skarżąca złożyła w dniu 20 listopada 2007 r. We wniosku o przywrócenie terminu skarżąca wskazała, że w okresie od dnia [...] października 2007 r. do [...] listopada 2007 r. była chora i w czasie korzystania ze zwolnienia lekarskiego w wyniku załamania stanu zdrowia została przewieziona do szpitala. Fakt przebywania na zwolnieniu lekarskim w podanym okresie skarżąca udokumentowała stosownym zaświadczeniem.
Postanowieniem z dnia 11 lutego 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odrzucił wniosek skarżącej o przywrócenie terminu do wniesienie zażalenia. Jak wskazał Sąd w uzasadnieniu postanowienia, rozpoznając wniosek o przywrócenie terminu Sąd w pierwszej kolejności obligowany jest do ustalenia czy wniosek został złożony w terminie 7 dni od czasu ustania przyczyny uchybienia (art. 87 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. dalej p.p.s.a.)
W niniejszej sprawie skarżąca w dniu 16 października 2007 r. otrzymała postanowienie z dnia 4 października 2007 r. z pouczeniem, że zażalenie na nie wnosi się w terminie 7 dni. W okresie od dnia [...] października do dnia [...] listopada 2007 r. skarżąca przebywała na zwolnieniu lekarskim. W dniu 29 października 2007 r. skarżąca ustanowiła jednak pełnomocnika w osobie radcy prawnego I. Z., który odpis udzielonego mu pełnomocnictwa złożył do akt sprawy II SAB/Gd 16/07 w dniu 15 listopada 2007 r., a do akt niniejszej sprawy w dniu 22 stycznia 2008 r. Zażalenie wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu skarżąca złożyła osobiście w dniu 20 listopada tj. w ciągu siedmiu dni od dnia zakończenia choroby.
W świetle powyższych ustaleń Sąd uznał, iż wniosek skarżącej o przywrócenie terminu do złożenia zażalenia jest spóźniony. Jak wyjaśniono wyżej fakt korzystania przez stronę ze zwolnienia lekarskiego sam w sobie nie jest obiektywną przyczyną uchybienia terminu. Przyczyną tą jest wyłącznie taka choroba strony, która wystąpiła nagle i wówczas gdy strona nie miała możliwości wyręczenia się inną osobą w terminowym dokonaniu czynności. W niniejszej sprawie należało zatem uznać, iż przyczyna uchybienia terminu, jeżeli rzeczywiście miała miejsce, to ustała najpóźniej w dniu udzielenia pełnomocnictwa przez skarżącą radcy prawnemu tj. w dniu 29 października 2007 r. Od tego dnia bowiem skarżąca miała już możliwość posłużenia się inną osobą w dokonaniu czynności procesowej polegającej na wniesieniu zażalenia na postanowienie z dnia 4 października 2007 r. wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu.
Na powyższe postanowienie B. J. złożyła zażalenie, wnosząc o jego uchylenie i rozpoznanie wniosku o przywrócenie terminu. W obszernym uzasadnieniu zażalenia pełnomocnik skarżącej podniósł, iż przede wszystkim jednakże nie sposób zgodzić się z twierdzeniem Sądu, że przyczyna uchybienia terminowi ustała z chwilą udzielenia przez B. J. pełnomocnictwa ogólnego radcy prawnemu I. Z.. Sąd przyjął, bowiem, że sam fakt udzielenia pełnomocnictwa uchyla przyczynę, bez względu na zakres przekazanych spraw do prowadzenia oraz stosunek podstawowy łączący umocowanego z mocodawcą. W konsekwencji założenie takie prowadzi do przyjęcia sztucznego mechanizmu uznania, że z datą udzielenia pełnomocnictwa ogólnego pełnomocnik winien podjąć działania we wszystkich sprawach sądowych mocodawcy. Powszechnie wiadomym jest jednak fakt, że samo udzielenie pełnomocnictwa procesowego ogólnego nie oznacza przekazania pełnomocnikowi do prowadzenia wszystkich spraw mocodawcy a pełnomocnik rozpoczyna reprezentowanie danego klienta w konkretnej sprawie z chwila zgłoszenia się do danego postępowania. Ponadto w interesującym nas stanie faktycznym nie bez znaczenia pozostaje fakt, że pełnomocnictwa udzielono w czasie trwania choroby skarżącej i choćby ze względu na tą okoliczność, nie można oczekiwać od osoby chorej aktywności fizycznej i psychicznej koniecznej do wskazania i przekazania wszystkich spraw, zważywszy, ze przekazanie będącej w toku sprawy do prowadzenia wiąże się z koniecznością fizycznego zebrania, uporządkowania i przekazania akt podręcznych sprawy.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 86 § 1 p.p.s.a. jeżeli strona uchybiła terminowi, jego przywrócenie możliwe jest jedynie wówczas, gdy uchybienie terminu nastąpiło bez winy strony. W orzecznictwie i w literaturze prawniczej przyjmuje się, iż brak winy w uchybieniu terminu powinien być oceniany z uwzględnieniem wszystkich okoliczności konkretnej sprawy, w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy. Przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy i nie jest możliwe, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. Zatem przywrócenie terminu może mieć miejsce wtedy, gdy uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Stosownie natomiast do art. 87 § 1 p.p.s.a. pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu.
W sprawie niniejszej Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku przyjął, iż przyczyna uchybienia terminu ustała w dniu, w którym skarżąca udzieliła pełnomocnictwa profesjonalnemu pełnomocnikowi. Mając wzgląd na okoliczności sprawy niniejszej powyższe stanowisko Sądu I instancji należy uznać za trafne. Jak wynika z akt sprawy, w dniu 29 października 2007 r. B. J. udzieliła pełnomocnictwa radcy prawnemu I. Z. do reprezentowania jej osoby w postępowaniu administracyjnym, w tym przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. Pełnomocnictwo to złożone zostało do akt sprawy w dniu 22 stycznia 2008 r. (k-125). Od dnia udzielenia pełnomocnictwa strona uzyskała zatem możliwość działania przez profesjonalnego pełnomocnika i pomimo trwania choroby mogła posłużyć się jego osobą w dokonywaniu czynności procesowych. Strona należycie dbając o swoje interesy procesowe powinna była zatem zlecić pełnomocnikowi dokonanie czynności procesowej polegającej na wniesieniu zażalenia wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu. Bez znaczenia w kontekście powyższych rozważań pozostaje zatem podniesiony w zażaleniu argument, iż samo udzielenie pełnomocnictwa procesowego ogólnego nie oznacza przekazania pełnomocnikowi do prowadzenia wszystkich spraw mocodawcy, skoro to sama strona powinna była wykazać zainteresowanie do zlecenia pełnomocnikowi w tej konkretnej sprawie czynności wniesienia zażalenia wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu. Za nieprzekonywujący w takiej sytuacji należy uznać również argument, iż skarżąca ze względu na swoją chorobę nie była w stanie wskazać i przekazać wszystkich spraw. Nawet bowiem przy prowadzeniu większej ilości spraw strona jest zobowiązana do dochowywania ustawowych terminów do dokonywania czynności procesowych w każdej z tych spraw.
Skoro zatem przyczyna uchybienia terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia ustała w dniu udzielenia przez skarżącą pełnomocnictwa radcy prawnemu tj. w dniu 29 października 2007 r. to wniesienie wniosku o przywrócenie terminu w dniu 20 listopada 2007 r. nastąpiło z przekroczeniem siedmiodniowego terminu określonego w art. 87 § 1 p.p.s.a. W takiej sytuacji należy uznać, iż Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zasadnie zaskarżonym postanowieniem z dnia 11 lutego 2008 r. odrzucił wniosek skarżącej o przywrócenie terminu do wniesienie zażalenia na postanowienie tego Sądu z dnia 4 października 2007 r.
Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny w oparciu o art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) postanowił zażalenie oddalić.