Uzasadnienie
Postanowieniem z 1 lutego 2018 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy odrzucił sprzeciw A.P. (dalej jako "skarżący") na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Toruniu z [...] października 2017 r. w przedmiocie warunków zabudowy.
W uzasadnieniu Sąd I instancji wskazał, że decyzja organu odwoławczego z [...] października 2017 r. zawiera prawidłowe pouczenie o prawie wniesienia od niej sprzeciwu w terminie 14 dni od daty otrzymania. Decyzja została wysłana na adres skarżącego i na skutek niemożności doręczenia była dwukrotnie awizowana w dniu 11 października 2017 r. i w dniu 19 października 2017 r. Ostatnim dniem pozostawienia przesyłki w pocztowej placówce oddawczej był 14 dzień od pierwszego awizowania tj. dzień 25 października 2017 r. Oznacza to, że ostatnim dniem do wniesienia sprzeciwu był dzień 8 listopada 2017r. Wniesienie sprzeciwu w dniu 13 listopada 2017 r. oznacza, że sprzeciw został wniesiony z uchybieniem terminu.
Zażalenie na powyższe postanowienie złożył skarżący. Skarżący zarzucił naruszenie art. 42 § 1, art. 44 § 1 – 4 k.p.a. przez przyjęcie, że zaskarżona decyzja została doręczona w trybie awizo, podczas gdy z akt sprawy jednoznacznie wynika, że została ona doręczona 30 października 2017 r. Ponadto skarżący zarzucił naruszenie art. 64c § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm. - dalej jako "p.p.s.a."). Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia oraz o zasądzenie kosztów postępowania.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje
Podstawowe znaczenie w tej sprawie ma skuteczność doręczenia skarżącemu decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Toruniu z [...] października 2017 r. Jak wynika z akt sprawy decyzja ta została doręczona przez organ w trybie awizo na adres ul. [...] 284/20 w [...]. Świadczy o tym zwrotne potwierdzenie odbioru znajdujące się w aktach administracyjnych sprawy. Sąd I instancji uznał doręczenie pod ten adres za skuteczne. Natomiast skarżący stoi na stanowisku, że w toku postępowania wskazał inny adres do doręczeń (ul. [...] 138/6, [...]), a zatem doręczenie na wskazany wyżej adres było nieprawidłowe i nie wywoływało skutków prawnych.
Przede wszystkim należy podkreślić, że Sąd I instancji mógł dokonać oceny skuteczności doręczenia zaskarżonej decyzji jedynie na podstawie akt administracyjnych sprawy, którymi dysponował. W aktach tych, wbrew twierdzeniom zażalenia, nie znajdowała się informacja, że skarżący wskazał inny adres do doręczeń. Nie wynika z nich również, że organ ponownie doręczył skarżącemu zaskarżoną decyzję na adres ul. [...] 138/6. Kwestia ta ma jednak drugorzędne znaczenie, bowiem w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, doręczenie na adres ul. [...] 284/20 było prawidłowe. Zgodnie bowiem z art. 41 § 1 k.p.a., w toku postępowania strony oraz ich przedstawiciele i pełnomocnicy mają obowiązek niezwłocznie zawiadomić organ administracji publicznej o każdej zmianie swojego adresu, w tym adresu elektronicznego. Z akt sprawy nie wynika, żeby w toku postępowania administracyjnego skarżący wskazywał inny adres do doręczeń. Tego rodzaju informacja znalazła się natomiast w skardze wniesionej przez skarżącego na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Toruniu z [...] maja 2014 r., która została następnie uchylona wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z 4 listopada 2014 r. sygn. akt II SA/Bd 779/14. Na skutek wydania tego wyroku organ odwoławczy ponownie rozpoznał sprawę i wydał kwestionowaną obecnie decyzję z [...] października 2017 r. Należy jednak zaznaczyć, że postępowanie sądowoadministracyjne pod względem proceduralnym nie jest kolejnym etapem postępowania administracyjnego, ponieważ toczy się na podstawie innych przepisów. Wskazanie adresu do doręczeń w skardze do sądu administracyjnego jest zatem skuteczne tylko w postępowaniu przed tym sądem i bez znaczenia jest przy tym, że skarga wnoszona jest za pośrednictwem organu, bowiem obowiązki organu po zakończeniu postępowania administracyjnego sprowadzają się tylko do przekazania skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę. Wskazanie adresu do doręczeń w skardze jest zatem realizacją obowiązku wynikającego z art. 46 § 2 p.p.s.a., a nie powołanego wyżej art. 41 § 1 k.p.a. Stąd też, jeżeli skarżący oczekiwał, że pisma kierowanego do niego w ponownie toczącym się postępowaniu administracyjnym, doręczane będą pod inny niż dotychczas adres, to powinien był powiadomić organ o zmianie adresu lub o ustanowieniu adresu do doręczeń. Z akt sprawy nie wynika, żeby tego rodzaju pismo skarżący skierował do organu. Stąd też doręczenie pod adres ul. [...] 284/20 w [...] było prawidłowe. Sąd I instancji trafnie także ocenił, że przesyłka zawierająca decyzję z [...] października 2017 r. została prawidłowo awizowana i w związku z tym należało uznać ją za doręczoną z dniem 25 października 2017 r.
Naczelny Sąd Administracyjny nie podziela stanowiska skarżącego. Nie ulega wątpliwości, że skarżący wniósł sprzeciw po upływie terminu. Bez znaczenia jest przy tym ponowne doręczenie decyzji na wniosek skarżącego pod inny adres, ponieważ pierwsze, prawidłowe doręczenie wywołało skutki prawne. Stąd też zarzuty zażalenia nie zasługiwały na uwzględnienie. Sąd I instancji prawidłowo ocenił zastosowanie przez organ art. 42 § 1 oraz art. 44 § 1 – 4 k.p.a. i na tej podstawie trafnie stwierdził, że sprzeciw został wniesiony po terminie wynikającym z art. 64c § 1 p.p.s.a. i w związku z tym podlegał odrzuceniu.
Z tych względów i na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i § 2 ustawy p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia.