Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 18 października 2018 r., sygn. akt II SA/Sz 995/18 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie, na podstawie art. 220 § 3 oraz art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 z późn. zm., dalej jako P.p.s.a.), odrzucił skargę A. S. na decyzję Wojewody Zachodniopomorskiego z dnia [...] sierpnia 2018 r., nr [...] w przedmiocie wymeldowania.
Sąd wskazał, że wniesiona przez skarżącego skarga była obarczona brakami formalnymi i fiskalnymi, do których uzupełnienia skarżący został wezwany zarządzeniem Przewodniczącego z dnia 13 września 2018 r. Wezwanie dotyczyło uiszczenia wpisu od skargi w wysokości 100 zł oraz podpisania skargi a także jej odpisu lub nadesłania dwóch własnoręcznie podpisanych odpisów skargi. Zakreślono 7 dniowy termin na wykonanie ww. czynności, pouczając, że ich niewykonanie w terminie spowoduje odrzucenie skargi. Powyższa korespondencja została doręczona skarżącemu w dniu 28 września 2018 r. W zakreślonym do tego terminie tj. do 5 października 2018 r. skarżący nie opłacił i nie podpisał skargi, ani nie nadesłał własnoręcznie podpisanych egzemplarzy skargi. W tym stanie rzeczy Sąd stosownie do art. 220 § 3 oraz art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 skargę odrzucił.
Skarżący wniósł zażalenie na powyższe postanowienie wskazując, że "...wszystkie wymagane prawem formalności dopełnił oraz uzupełnił podpisami tak formą elektroniczną jak również poprzez składane raporty z Biur Podawczych. Zwrot zatem jego pozwu posesoryjnego jest niewłaściwy..."
Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 230 § 1 i 2 P.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismami, o których mowa w § 1, są skarga, sprzeciw od decyzji, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania (§ 2). Art. 214 § 1 P.p.s.a. stanowi, że jeżeli ustawa nie stanowi inaczej, do uiszczenia kosztów sądowych obowiązany jest ten, kto wnosi do sądu pismo podlegające opłacie lub powodujące wydatki. Z powyższego wynika, że skarżący wnosząc do sądu administracyjnego skargę na decyzję o wymeldowaniu powinien uiścić wpis sądowy w określonej przepisami wysokości.
Jeśli sytuacja materialna nie pozwala mu na jego uiszczenie może wystąpić o prawo pomocy poprzez zwolnienie z kosztów sądowych stosownie do przewidzianej w tym zakresie procedury (art. 243 - 262 P.p.s.a.). W przypadkach wskazanych w ustawie skarżący może być zwolniony od wpisu - art. 239 P.p.s.a.
Z akt sprawy nie wynikało aby skarżący kwalifikował się do ustawowego zwolnienia od kosztów sądowych z art. 239 P.p.s.a. ani by dopełnił formalności związanych z udzieleniem prawa pomocy. Tym samym skarga powinna zostać opłacona a brak opłaty zobowiązywał Sąd do wezwania skarżącego do jej uiszczenia w myśl art. 220 § 1 P.p.s.a. Skutkiem nieuiszczenia wpisu, pomimo wcześniejszego wezwania do jego uiszczenia w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, w myśl art. 220 § 3 P.p.s.a. jest odrzucenie skargi.
Podobnie wygląda sytuacja kiedy sąd badając spełnienie wymogów formalnych skargi, w tym przypadku własnoręczne podpisanie skargi i jej odpisów o czym stanowi art. 46 § 1 pkt 4 i art. 47 § 1 P.p.s.a., stwierdzi braki w tym zakresie. Stosownie do art. 49 § 1 P.p.s.a. jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. W przypadku skargi ustawa przewiduje rozwiązanie szczególne. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. Sąd odrzuca skargę gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi.
Mając powyższe na uwadze stwierdzić należy, że zaskarżone postanowienie odpowiada prawu. Z akt sprawy wynika, że skarżący pomimo odebranego w dniu 28 września 2018 r. (zpo. k. 13 akt) wezwania o wpis od skargi oraz podpisanie skargi i jej odpisów oraz ich nadesłanie w terminie 7 dni od doręczenia wezwania nie dopełnił tego obowiązku. Do dnia 5 października 2018 r. nie został uiszczony wpis od skargi o czym świadczy informacja z kasy WSA w Szczecinie (notatka urzędowa z dnia 12 października 2018 r. k. 14 akt) ani nie nadesłano podpisanej skargi oraz jej odpisów. Twierdzenia skarżącego o tym, że "...wszystkie wymagane prawem formalności dopełnił oraz uzupełnił podpisami tak formą elektroniczną jak również poprzez składane raporty z Biur Podawczych" są bezpodstawne. W aktach sprawy nie znajdują się żadne dokumenty mogące uprawdopodabniać tezy wysuwane przez skarżącego.
Wobec tego uznać należy, że zaskarżone postanowienie wydano zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa. Zgodnie bowiem z przepisem art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. sąd jest zobowiązany do odrzucenia skargi w przypadku nieuzupełnienia jej braków formalnych w wyznaczonym terminie. Dlatego Sąd I instancji prawidłowo zastosował art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a., odrzucając skargę, w sytuacji gdy na wezwanie Sądu skarżący nie uzupełnił w przewidzianym do tego terminie braków formalnych skargi.
Odrzucenie skargi z uwagi na brak wpisu sądowego na podstawie art. 220 § 3 P.p.s.a. także było uzasadnione bowiem w istocie wpis taki nie został dokonany w przewidzianym do tego terminie.
Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i § 2 P.p.s.a, orzekł jak w sentencji.