Postanowienie NSA z 9 maja 2006 r., II OZ 441/06

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie

Rozpoznanie

w dniu 9 maja 2006r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia T. J. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 7 marca 2006r., sygn. akt II SA/Wr 2294/03 w przedmiocie odrzucenia skargi kasacyjnej

Sprawa

w sprawie ze skargi T. J. na uchwałę Rady Miejskiej Lądek Zdrój z dnia 11 września 2003r., [...] w przedmiocie odrzucenia zarzutu wniesionego do projektu miejscowego zagospodarowania przestrzennego miejscowości Radochów postanawia: oddalić zażalenie.

Skład

Sędzia NSA Krystyna Sidor przewodniczący

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 7 marca 2006r., sygn. akt II SA/Wr 2294/03 Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odrzucił skargę kasacyjną w sprawie ze skargi T. J. na uchwałę Rady Miejskiej Lądek Zdrój z dnia 11 września 2003r., Nr [...] w przedmiocie odrzucenia zarzutu wniesionego do projektu miejscowego zagospodarowania przestrzennego miejscowości Sadochów.

Sąd stwierdził, że skarżący wbrew obowiązkowi wynikającemu z art. 175§1-3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz.1270 ze zm.) sporządził i wniósł skargę kasacyjną osobiście, a nie za pośrednictwem wymienionych w tym przepisie osób.

T. J. w zażaleniu na powyższe postanowienie, domagając się jego uchylenia wyjaśnił, że sporządził skargę kasacyjną osobiście, gdyż w kancelariach prawniczych, do których się zwrócił, odmówiono mu sporządzenia takiej skargi. Zarzucił ponadto, że sędzia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu – A. C., który wydał zaskarżony wyrok podlegał wyłączeniu od rozpoznania sprawy, ponieważ w 2002r. świadczył usługi prawne na rzecz strony przeciwnej, tj. Urzędu Miasta i Gminy w Lądku- Zdroju, dlatego - zdaniem skarżącego – przy rozpatrywaniu przedmiotowej sprawy nie był on bezstronny.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Stosownie do art. 175§1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz.1270 ze zm.) skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, chyba że skargę kasacyjną sporządza sędzia, prokurator, notariusz albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem albo gdy skargę kasacyjną wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Ponadto- w sprawach obowiązków podatkowych skarga kasacyjna może być sporządzona przez doradcę podatkowego, zaś w sprawach własności przemysłowej przez rzecznika patentowego (§3).

Obowiązek ustanowiony w powołanym przepisie ma charakter bezwzględny, co oznacza, że - poza wskazanymi w nim wyjątkami – żadne szczególne okoliczności nie uprawniają strony do osobistego sporządzenia skargi kasacyjnej. Powyższy wymóg ma bowiem na celu zapewnienie skardze kasacyjnej odpowiedniego poziomu merytorycznego i formalnego. Od podmiotów wymienionych w cyt. przepisie można bowiem oczekiwać należytej znajomości przepisów procedury obowiązującej w postępowaniu sądowym (por. wyrok NSA z dnia 12 października 2004r., GSK 750/04, niepubl.), których niezachowanie grozi odrzuceniem skargi kasacyjnej bez jej merytorycznego rozpoznania. Stwierdzić jednocześnie należy, co słusznie zauważył Sąd pierwszej instancji, że niesporządzenie skargi kasacyjnej przez jedną z osób wskazanych w art.175 jest błędem, który nie podlega uzupełnieniu w trybie art. 49 i powoduje odrzucenie skargi.

Skoro zatem skarżący sporządził osobiście skargę kasacyjną, a nie należy on do podmiotów wymienionych w art. 175 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, to jego skarga kasacyjna podlegała odrzuceniu na podstawie art. 178 cyt. ustawy. W świetle powyższego okoliczność, iż kancelarie prawnicze odmawiały skarżącemu sporządzenia skargi kasacyjnej w niniejszej sprawie nie stanowi przyczyny usprawiedliwiającej niezachowanie obowiązku tzw. "przymusu adwokackiego".

Nie może również stanowić podstawy uwzględnienia zażalenia podniesiona przez skarżącego przyczyna wyłączenia z mocy ustawy sędziego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu – A. C., który brał udział w rozpoznaniu sprawy i w wydaniu wyroku oddalającego skargę. Przyczyna ta mogłaby być rozważana jako podstawa stwierdzenia nieważności niniejszego postępowania z mocy przepisu art. 183§2pkt.4 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi tylko wówczas, gdyby to sędzia A. C. wydał zaskarżone postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej. Fakt udziału tego sędziego w wydaniu wyroku nie może być uwzględniany na tym etapie postępowania, może być natomiast ewentualnie rozważany jako podstawa wznowienia postępowania sądowego zakończonego prawomocnym wyrokiem.

Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny na mocy art. 184 w zw. z art. 197§2 cyt. ustawy orzekł, jak w postanowieniu.