Uzasadnienie
Pismem z dnia 7 maja 2017 r. K.K. wniosła skargę na decyzję Wojewody Kujawsko-Pomorskiego z dnia [...] kwietnia 2017 r. w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę.
Zarządzeniem z dnia 22 stycznia 2018 r. sygn. akt II SA/Bd 637/17 Przewodniczący Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy wezwał skarżącą do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 500 zł, stosownie do normy art. 220 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017 r., poz. 1369), zwanej dalej "p.p.s.a.", w zw. z § 2 ust. 3 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 221, poz. 2193), w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu, pod rygorem odrzucenia skargi.
Zażalenie na powyższe zarządzenie wniosła skarżąca, podnosząc, że nie stać jej na uiszczenie wpisu.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 214 § 1 p.p.s.a. jeżeli ustawa nie stanowi inaczej, do uiszczenia kosztów sądowych obowiązany jest ten, kto wnosi do sądu pismo podlegające opłacie. Natomiast norma art. 220 § 1 p.p.s.a. stanowi, że sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie została uiszczona należna opłata. W takim przypadku przewodniczący obowiązany jest wezwać wnoszącego pismo, aby uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd (art. 220 § 3 p.p.s.a.).
Stosownie zaś do treści art. 230 § 1 p.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismami wszczynającymi postępowanie przed sądem administracyjnym są skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania (art. 230 § 2 p.p.s.a.).
W pierwszej kolejności zauważyć należy, że sprawa niniejsza nie znajduje się w katalogu spraw objętych art. 239 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Jednocześnie skarżąca nie należy do kręgu podmiotów zwolnionych z obowiązku uiszczenia kosztów sądowych na podstawie art. 239 § 1 pkt 2, 3 i 4 p.p.s.a. Wprawdzie w sprawie skarżąca złożyła wniosek o przyznanie jej prawa pomocy, ale postępowanie to zakończyło się odmową uwzględnienia wniosku skarżącej – postanowieniem z dnia 14 września 2017 r. Sąd pierwszej instancji utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie referendarza sądowego z dnia 10 sierpnia 2017 r. oddalające wniosek skarżącej o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym.
W tych warunkach prawidłowo w zaskarżonym zarządzeniu określono wysokość wpisu sądowego od skargi w kwocie 500 zł. Wysokość tego wpisu znajduje swoje umocowanie w przywołanym w treści zaskarżonego zarządzenia przepisie § 2 ust. 3 pkt 1 rozporządzenia z dnia 16 grudnia 2003 r. Zaskarżona decyzja zapadła w sprawie z zakresu budownictwa - dotyczy wydania pozwolenia na budowę elektrowni wiatrowej.
Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.