Uzasadnienie
Postanowieniem z 6 lutego 2017 r., sygn. akt II SA/Wr 16/17 Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu (dalej WSA) odrzucił skargę [...] we W. (dalej skarżąca) na postanowienie Wojewody Dolnośląskiego z dnia [...] października 2016 r., nr [...], wydane w przedmiocie zawieszenia postępowania dotyczącego budowy zespołu budynków mieszkalnych wielorodzinnych.
W uzasadnieniu WSA wskazał, że skarga została wniesiona z uchybieniem terminu. Trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi w rozpoznawanej sprawie upłynął bowiem w dniu 5 grudnia 2016 r. Skarga została wniesiona w dniu 8 grudnia 2016 r. (data przesłania przez Sąd skargi do organu), czyli z uchybieniem terminu określonego w cytowanym wyżej przepisie art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r. poz. 718 ze zm., dalej p.p.s.a.). WSA stwierdził, że zgodnie z utrwalonym orzecznictwem, w przypadku wniesienia skargi bezpośrednio do wojewódzkiego sądu administracyjnego lub za pośrednictwem niewłaściwego organu administracji publicznej, sąd ten lub organ powinien przekazać sprawę właściwemu organowi, a o zachowaniu terminu do wniesienia skargi, określonego w art. 53 § 1 p.p.s.a. decyduje data nadania skargi przez sąd (lub organ) pod adres właściwego organu.
W zażaleniu skarżąca wniosła o uchylenie postanowienia oraz o orzeczenie o kosztach postępowania według norm przepisanych. W uzasadnieniu skarżąca zwróciła uwagę, że WSA wezwał ją do przedłożenia odpisu KRS oraz 3 egzemplarzy skargi. W jej ocenie powinno to być interpretowane jako skuteczne przyjęcie sprawy do rozpoznania, uznanie przez WSA, że termin do wniesienia skargi został zachowany oraz wykluczenie możliwości odnoszenia się do braków skargi.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Prawidłowe wszczęcie postępowania przed sądem administracyjnym uzależnione zostało od zachowania właściwej formy, czasu oraz miejsca dokonania czynności procesowej. Następstwem niedopełnienia tych wymagań, szczegółowo uregulowanych w p.p.s.a., jest odrzucenie skargi. W ten sposób nie dochodzi w ogóle do skutecznego zainicjowania postępowania sądowoadministracyjnego, a tym samym do poddania zaskarżonego przejawu działania albo zaniechania administracji publicznej kontroli sprawowanej pod względem zgodności z prawem.
Taka sytuacja zaistniała w niniejszej sprawie. Skarga na postanowienie z 27 października 2016 r. została wniesiona wprost do WSA dnia 8 grudnia 2016 r. Celem nadania jej prawidłowego biegu (art. 54 § 1 p.p.s.a.), została ona przekazana do organu administracji, a następnie wniesiona do sądu wraz z odpowiedzią na skargę. W sprawie nie budziło wątpliwości, że postępowanie zostało zainicjowane z uchybieniem terminu, o którym stanowi art. 53 § 1 p.p.s.a. Okoliczności tej nie zmienia fakt wezwania skarżącej o nadesłanie 3 egzemplarzy skargi poświadczonych za zgodność z oryginałem albo własnoręcznie podpisanych oraz złożenie oryginału lub uwierzytelnionego odpisu dokumentu określającego umocowanie osób podpisanych pod skargą do reprezentowania strony skarżącej. Uchybienie terminu do wniesienia skargi jest negatywną przesłanką procesową uniemożliwiającą prowadzenie postępowania w sprawie, uwzględnianą przez sąd z urzędu na każdym etapie procesu. Przesłanka ta nie podlega sanowaniu na skutek podejmowanych w odniesieniu do wadliwie wniesionej skargi czynności procesowych.
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 184 p.p.s.a. w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., oddalił zażalenie.