Postanowienie NSA z 8 maja 2018 r., II OZ 445/18

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 8 maja 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia U.K. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 20 lutego 2018 r. sygn. akt II SA/Kr 1134/17 o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego

Sprawa

w sprawie ze skargi U.K. na postanowienie Wojewody Małopolskiego z dnia [...] lipca 2017 r. znak [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania w sprawie pozwolenia na budowę postanawia: oddalić zażalenie

Skład

Sędzia NSA Andrzej Jurkiewicz przewodniczący

Uzasadnienie

Zarządzeniem z dnia 20 lutego 2018 r. sygn. akt II SA/Kr 1134/17 Przewodniczący Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wezwał skarżącą U.K. do uiszczenia wpisu sądowego od wniesionej przez nią skargi na postanowienie Wojewody Małopolskiego z dnia [...] lipca 2017 r. w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania w sprawie pozwolenia na budowę, w wysokości 200 zł, w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu o wezwaniu do uiszczenia wpisu, pod rygorem odrzucenia skargi. Jako podstawę prawną żądania został wskazany przepis art. 220 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", w zw. z § 2 ust. 5 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 221, poz. 2193).

Zażalenie na powyższe zarządzenie wniosła skarżąca, podnosząc że nie jest jej stać na ponoszenie kosztów sądowych.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Zgodnie z treścią art. 214 § 1 p.p.s.a. jeżeli ustawa nie stanowi inaczej, do uiszczenia kosztów sądowych obowiązany jest ten, kto wnosi do sądu pismo podlegające opłacie. Natomiast norma art. 220 § 1 p.p.s.a. stanowi, że sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie została uiszczona należna opłata. W takim przypadku przewodniczący obowiązany jest wezwać wnoszącego pismo, aby uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd (art. 220 § 3 p.p.s.a.).

Stosownie zaś do treści art. 230 § 1 p.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismem wszczynającym postępowanie przed sądem administracyjnym jest m.in. skarga (art. 230 § 2 p.p.s.a.).

W niniejszej sprawie przedmiotem zaskarżenia jest postanowienie Wojewody Małopolskiego z dnia [...] lipca 2017 r. utrzymujące w mocy postanowienie organu pierwszej instancji z dnia [...] marca 2017 r. odmawiające wznowienia postępowania zakończonego decyzją Starosty Tarnowskiego nr [...] z dnia [...] czerwca 2016r. w sprawie udzielenia pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego i jednorodzinnego na działce nr [...] w miejscowości [...]. A zatem zakwestionowane przez skarżącą postanowienie organu administracji zostało wydane w trybie wznowienia postępowania administracyjnego. W tej sytuacji trafnie w zaskarżonym zarządzeniu jako podstawę określenia wysokości wpisu wskazano § 2 ust. 5 ww. rozporządzenia, zgodnie z którym wpis w sprawach skarg dotyczących postanowienia lub decyzji wydanych w trybie wznowienia postępowania administracyjnego, bez względu na przedmiot sprawy, pobiera się w wysokości 200 zł.

Zwrócić przy tym należy uwagę, że z akt sprawy nie wynika by miała tutaj zastosowanie którakolwiek z norm art. 239 § 1 pkt 1-3 p.p.s.a. Skarżąca nie należy także do osób o których mowa w art. 239 pkt 4 p.p.s.a. – skarżącej nie zostało przyznane prawo pomocy. Postanowieniem z dnia 14 lutego 2018 r. Sąd pierwszej instancji utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie referendarza sądowego WSA w Krakowie z dnia 29 grudnia 2017 r. o odmowie zwolnienia skarżącej od kosztów sądowych.

Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 i art. 198 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.