Postanowienie NSA z 13 maja 2008 r., II OZ 446/08

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 13 maja 2008 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia W. L. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 24 stycznia 2008 r. sygn. akt II SA/Gd 743/07

Sprawa

w sprawie ze skargi W. L. na decyzję Wojewody P. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę postanawia: oddalić zażalenie

Skład

Sędzia NSA Jerzy Stelmasiak przewodniczący

Uzasadnienie

Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 24 stycznia 2008 r. wezwano skarżących W. L. i K. L. do uiszczenia solidarnie wpisu od skargi na decyzję Wojewody P. z dnia [...] (nr [...]) w wysokości 500 zł, stosownie do § 2 ust. 3 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm., dalej "rozporządzenie"). W wezwaniu pouczono skarżących, że uiszczenie wpisu przez jednego z nich zwalnia od tego drugiego.

W zażaleniu na to zarządzenie skarżący W. L. podniósł, że wraz z Z. K., F. L., A. Z., K. J., W. K., F. S. i K. L. złożyli jedno pismo procesowe w tej sprawie, zatem Sąd powinien był ich wezwać do jednego wpisu, stosownie do przepisu art. 214 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej "p.p.s.a."). Ponadto błędnie została ustalona wysokość wpisu, ponieważ, zdaniem wnoszącego zażalenie, wpis, zgodnie z rozporządzeniem z dnia 16 grudnia 2003 r., powinien wynosić 100 zł i taki też opłacili.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Zażalenie nie jest zasadne.

Zgodnie z art. 220 § 1 p.p.s.a. Sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie została uiszczona należna opłata. W takim przypadku przewodniczący obowiązany jest wezwać wnoszącego pismo, aby uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd (art. 220 § 3 Ustawy P.p.s.a.).

W myśl art. 230 § 1 p.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismami wszczynającymi postępowanie przed sądem administracyjnym są skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania (art. 230 § 2 p.p.s.a.).

Jednocześnie w art. 233 p.p.s.a. zawarto delegację ustawową dla Rady Ministrów do określenia, w drodze rozporządzenia, wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu. W wykonaniu tej delegacji Rada Ministrów wydała powołane wyżej rozporządzenie z dnia 16 grudnia 2003 r. Zgodnie z § 2 ust. 3 pkt 1 tego rozporządzenia, wpis stały w sprawach skarg nieobjętych wpisem stosunkowym z zakresu budownictwa i architektury wynosi 500 zł.

Stosownie do art. 214 § 1 p.p.s.a., jeżeli ustawa nie stanowi inaczej, do uiszczenia kosztów sądowych obowiązany jest ten, kto wnosi do sądu pismo podlegające opłacie. Wynikająca z art. 214 § 2 p.p.s.a. zasada, że wnoszone pismo podlega jednej opłacie ma zastosowanie wyłącznie w przypadku współuczestnictwa materialnego, to jest wówczas, gdy dla kilku osób uprawnienia lub obowiązki związane z przedmiotem zaskarżenia są wspólne. Natomiast w przypadku współuczestnictwa formalnego każda z osób wnoszących pismo uiszcza opłatę oddzielnie, stosownie do swojego uprawnienia lub obowiązku (T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Wydawnictwo Prawnicze Lexis Nexis, Warszawa 2005, str. 601).

W niniejszej sprawie Sąd I instancji trafnie uznał, że ze wszystkich skarżących jedynie W. L. i K. L. wykazują się współuczestnictwem materialnym, bowiem swój interes prawny w sprawie wywodzą z faktu narażenia ich wspólnej nieruchomości na utratę wartości, stąd wezwani zostali prawidłowo do uiszczenia solidarnie wpisu od skargi. Jednocześnie nie można uznać, że uprawnienia czy obowiązki pozostałych skarżących związane z zaskarżoną decyzją Wojewody P. z dnia [...] są wspólne. Wniesienie skargi jednym pismem, podanie jednego adresu do doręczeń, ani posiadanie tego samego pełnomocnika w sprawie nie przesądza o istnieniu wspólnych praw i obowiązków, o których mowa w art. 214 § 2 p.p.s.a.. To, że zaskarżona decyzja dotyczy wielu podmiotów i została następnie przez te podmioty zaskarżona nie oznacza, że nakłada na nich wspólne obowiązki albo uprawnienia. W przedmiotowej sprawie, prócz W. L. i K. L., każdy ze skarżących reprezentuje swój własny interes prawny, chroniony konkretnym przepisem prawa materialnego, czego nie zmienia fakt, że cel, który chcą osiągnąć skarżąc decyzję, jest dla nich wspólny. W takiej sytuacji, bez wątpienia można stwierdzić, że po stronie skarżących W. L. i K. L. występuje współuczestnictwo materialne, natomiast w odniesieniu do pozostałych skarżących to współuczestnictwo ma charakter formalny. Współuczestnictwa formalnego nie obejmuje przepis art. 214 § 2 p.p.s.a.. Jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 6 stycznia 2005 r., sygn. akt OZ 968/04 (niepubl.) wspólne prawa lub obowiązki byłyby wówczas, gdyby wynikały one z tego samego tytułu prawnego.

Z tych względów należy dojść do wniosku, że skarga na decyzję Wojewody P. z dnia [...], podlega odrębnemu wpisowi, w pełnej wysokości od każdego ze skarżących, również W. L., z tym, że skoro W. L. i K. L. wykazują się współuczestnictwem materialnym, to zobowiązani są do uiszczenia solidarnie wpisu od skargi, co oznacza, że obaj zobowiązani są do uiszczenia kwoty 500 zł., jednakże opłacenie wpisu przez jednego z nich, zwalnia od tego drugiego. Słusznie zatem zaskarżonym zarządzeniem Sąd I instancji wezwał skarżących do uiszczenia pełnego wpisu od skargi w wysokości 500 zł od każdego z nich.

Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 Ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji.