Postanowienie NSA z 23 maja 2019 r., II OZ 446/19

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 23 maja 2019 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia M. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 20 marca 2019 r., sygn. akt II SA/Lu 78/19 o odrzuceniu skargi

Sprawa

w sprawie ze skargi H. J. na decyzję Wojewody Lubelskiego z dnia [...] listopada 2018 r., nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę postanawia: oddalić zażalenie.

Skład

Sędzia NSA Jerzy Siegień przewodniczący

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 20 marca 2019 r., sygn. akt II SA/Lu 78/19 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie odrzucił skargę H. J. na decyzję Wojewody Lubelskiego z dnia [...] listopada 2018 r., nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę.

W uzasadnieniu postanowienia Sąd pierwszej instancji wskazał, że zarządzeniami Przewodniczącego Wydziału z dnia 5 lutego 2019 r. wezwano skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od przedmiotowej skargi w kwocie 500 złotych oraz do usunięcia braków formalnych skargi przez nadesłanie 3 jej odpisów – w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Mając na uwadze, że skarżący, pomimo upływu zakreślonego terminu, nie uiścił wpisu od przedmiotowej skargi oraz nie uzupełnił jej braków formalnych, Sąd pierwszej instancji, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 oraz art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2018 r. poz. 1302, dalej "ppsa") odrzucił skargę.

Uczestnik postępowania M. K. wniósł na powyższe postanowienie zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego, domagając się jego uchylenia. Zaskarżonemu postanowieniu zarzucił naruszenie art. 220 § 3 oraz art. 58 § 1 pkt 3 ppsa, ponosząc, że strona uiściła w terminie wpis od skargi, na dowód czego przedłożył potwierdzenie wykonania przelewu. Ponadto przedłożył 3 odpisy skargi, wnosząc o "konwalidację".

W uzasadnieniu zażalenia zarzucono, że niedołączenie odpisów skargi nie powinno powodować jej odrzucenia, zwłaszcza w sytuacji, gdy skarżący działał bez profesjonalnego pełnomocnika.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 57 § 1 ppsa, skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a ponadto zawierać dodatkowe elementy, o których mowa w pkt 1-4 powołanego przepisu. Jednym z wymagań pisma procesowego jest dołączenie jego odpisów i odpisów załączników w celu doręczenia ich stronom (art. 47 § 1 ppsa). W uchwale z dnia 18 grudnia 2013 r., sygn. akt I OPS 13/13 Naczelny Sąd Administracyjny stanął na stanowisku, że niedołączenie przez skarżącego wymaganej liczby odpisów skargi i odpisów załączników, zgodnie z art. 47 § 1 ppsa jest brakiem formalnym skargi, o którym mowa w art. 49 § 1 w związku z art. 57 § 1 ppsa, uniemożliwiającym nadanie skardze prawidłowego biegu, który nie może być usunięty przez sporządzenie odpisów skargi przez sąd.

Z kolei stosownie do art. 220 § 1 ppsa sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu (art. 220 § 3 ppsa).

W przedmiotowej sprawie, Przewodniczący Wydziału zarządzeniami z dnia 5 lutego 2019 r. wezwał skarżącego do wniesienia wpisu od skargi (art. 220 § 1 i 3 ppsa) oraz do uzupełnienia braków formalnych skargi w postaci nadesłania 3 jej odpisów pod rygorem odrzucenia skargi (art. 58 § 1 pkt 3 ppsa). W tym drugim wezwaniu pouczono skarżącego, że odpisy skargi powinny być poświadczone za zgodność z oryginałem lub własnoręcznie podpisane oraz że odpisem pisma mogą być też uwierzytelnione fotokopie lub uwierzytelnione wydruki poczty elektronicznej (k. 12).

Z akt niniejszej sprawy wynika, że w dniu 14 lutego 2019 r. doręczono skarżącemu odpis zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 5 lutego 2019 r. wzywającego go do uiszczenia wpisu sądowego oraz wezwanie do usunięcia braków formalnych skargi (korespondencję tę w miejscu zamieszkania skarżącego odebrała I. J., będąca dorosłym domownikiem - k. 15). Skarżący w zakreślonym terminie, który upłynął mu w dniu 21 lutego 2019 r. niniejszych wezwań nie wykonał. Natomiast z załączonego do zażalenia ksera potwierdzenia dokonania przelewu na rachunek bankowy Sądu, wynika, że wpis sądowy od niniejszej skargi w kwocie 500 zł został uiszczony przez innego uczestnika postępowania, tj. M. Z. w dniu 21 lutego 2019 r., a więc z zachowaniem zakreślonego skarżącemu terminu do dokonania tej czynności. Mając na uwadze, że o zachowaniu terminu do uiszczenia wpisu decyduje data jego uiszczenia, za którą przyjmuje się datę dokonania tej wpłaty w kasie Sądu albo na rachunek bankowy, należy przyjąć, że przedmiotowy wpis został w niniejszej sprawie uiszczony, mimo że nie dokonał tego sam skarżący, a inny uczestnik postępowania.

Tym niemniej, brak jest podstaw do nadania skardze dalszego biegu, bowiem skarżący nie uzupełnił w terminie jej braków formalnych i nie nadesłał w terminie jej odpisów. Wprawdzie wnoszący zażalenie wniósł wymaganą ilość pism, jednakże nie można ich potraktować jako odpisów skargi, gdyż każdy egzemplarz został podpisany przez trzy osoby, tj. skarżącego H. J. oraz dwóch uczestników postępowania, M. K. oraz B. Z., tymczasem oryginał skargi został podpisany jedynie przez H. J. Ponadto odpisy te zostały nadesłane wraz z datą wniesienia zażalenia, a więc w dniu 2 kwietnia 2019 r. (k. 36), czyli po terminie zakreślonym przez Sąd na uzupełnienie braków formalnych skargi, który upłynął skutecznie w dniu 21 lutego 2019 r.

Naczelny Sąd Administracyjny nie ma kompetencji procesowych do dokonania "konwalidacji" w zakresie uzupełnienia braków formalnych skargi, której domaga się wnoszący zażalenie. Strona, która nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym może jedynie złożyć wniosek o przywrócenie uchybionego terminu do jej dokonania, uzasadniając jednocześnie, że niedokonanie tej czynności w terminie nastąpiło bez jej winy (por. art. 86 i art. 87 ppsa).

Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 ppsa, postanowił jak w sentencji.