Postanowienie NSA z 14 lipca 2020 r., II OZ 446/20

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 14 lipca 2020 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia C. S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie o odrzuceniu skargi z dnia 6 marca 2020 r., sygn. akt II SA/Sz 73/20

Sprawa

w sprawie ze skargi C. S. na decyzję Wojewody Zachodniopomorskiego z dnia [...] listopada 2019 r. nr [...] w przedmiocie wymeldowania postanawia: oddalić zażalenie.

Skład

Sędzia NSA Teresa Zyglewska przewodniczący

Uzasadnienie

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zaskarżonym postanowieniem z 6 marca 2020 r., sygn. akt II SA/Sz 73/20 odrzucił skargę C. S. (skarżący) na decyzję Wojewody Zachodniopomorskiego z dnia [...] listopada 2019 r. nr [...] w przedmiocie wymeldowania.

W uzasadnieniu Sąd wskazał, że pomimo doręczenia skarżącemu [...] lutego 2020 r. wezwania do uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez podanie numeru PESEL skarżący braku tego nie uzupełnił, co skutkowało odrzuceniem skargi.

Na powyższe postanowienie skarżący złożył zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego, w którym wniósł o jego uchylenie. Wskazał, iż Sąd niesłusznie odrzucił jego skargę, gdyż wezwał go jedynie do wniesienia opłaty, natomiast w piśmie wzywającym nie ma wzmianki o konieczności podania nr PESEL, co świadczy o naruszeniu art. 49 § 1 p.p.s.a.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Zgodnie z art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.), dalej: "p.p.s.a.", skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Pismo procesowe strony powinno spełniać określone warunki formalne, bez których nie można mu nadać prawidłowego biegu. Wymogi formalne składanych pism uregulowane zostały w art. 46 p.p.s.a.

Stosownie do art. 46 § 2 pkt 1 lit. b p.p.s.a., poza elementami wymienionymi w § 1 tego przepisu pismo strony powinno ponadto zawierać, w przypadku, gdy jest pierwszym pismem w sprawie – numer PESEL strony wnoszącej pismo, będącej osobą fizyczną oraz numer PESEL jej przedstawiciela ustawowego, jeżeli są obowiązani do jego posiadania albo posiadają go, nie mając takiego obowiązku. W sytuacji, gdy brak jest jednego z elementów pisma wymienionych w art. 46 p.p.s.a., obowiązkiem sądu, zgodnie z art. 49 § 1 p.p.s.a., jest wezwanie strony do uzupełnienia lub poprawienia pisma w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Takim przepisem szczególnym jest art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Zgodnie z jego treścią, sąd odrzuca skargę, jeżeli w wyznaczonym terminie nie uzupełniono jej braków formalnych.

Powyższe przepisy mają charakter bezwzględnie obowiązujący, a zatem w przypadku nieuzupełnienia przez stronę skarżącą braków formalnych skargi w wyznaczonym terminie, sąd zobowiązany jest do odrzucenia skargi.

Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy, wskazać należy, że bezsporne jest, że skarga dotknięta była brakiem formalnym, tj. nie zawierała numeru PESEL. W tej sytuacji słusznie wezwano skarżącego do uzupełnienia tego braku formalnego skargi w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Przesyłka zawierająca wezwanie do uzupełnienia powyższego braku, wezwaniem do uiszczenia wpisu oraz pouczenie została doręczona skarżącemu [...] lutego 2020 r. W wyznaczonym terminie skarżący wniósł wpis od skargi jednakże nie został przez niego uzupełniony brak formalny skargi. Wobec tego uznać należy, że Sąd I instancji zasadnie skargę skarżących odrzucił.

Przedstawiona w zażaleniu argumentacja, iż skarżący nie otrzymał wezwania do nadesłania numeru PESEL, nie może stanowić podstawy do uchylenia zaskarżonego postanowienia. Wskazać trzeba, że na zwrotnym potwierdzeniu odbioru przesyłki w rubryce "Rodzaj przesyłki" znajduje się skrótowy opis jej zawartości, z którego wynika, że przesyłka zawierała "wezwanie, ppsa, pouczenie, wpis" (z akt sprawy wynika, że oznaczenie to dotyczyło: wezwania do uzupełnienia braku formalnego z pouczeniem, pouczenia o treści art. 46, 47, 70 i 210 p.p.s.a. oraz wezwania do uiszczenia wpisu), a także oświadczenie odbierającego przesyłkę o następującej treści: "Potwierdzam własnoręcznym podpisem, że w dniu dzisiejszym wyżej wymienioną przesyłkę otrzymałem".

Jak podkreśla się w orzecznictwie sądów administracyjnych, zwrotne potwierdzenie odbioru przesyłek, wypełnione przez pracowników poczty, korzysta z domniemania prawdziwości jako dokument urzędowy (por. np. postanowienie NSA z 27 sierpnia 2013 r., sygn. akt II GZ 477/13). Domniemanie prawdziwości danych zawartych na zwrotnych potwierdzeniach odbioru przesyłek może zostać obalone przez stronę mającą w tym interes. W niniejszej sprawie skarżący nie obalił jednak skutecznie tego domniemania, nie przedstawił bowiem żadnych dowodów na okoliczność niedoręczenia wezwania. Niewystarczające jest zaś samo twierdzenie, że nie wszystkie rodzaje wezwań w przesyłce się znajdowały.

Należy podkreślić, że to w interesie odbierającego przesyłkę było sprawdzenie jej zawartości w chwili odbioru oraz zgłoszenie ewentualnych zastrzeżeń doręczycielowi. Natomiast w sytuacji, kiedy tego nie uczynił, nie ma uzasadnionych podstaw, aby kwestionować prawidłowość doręczenia przesyłki. Osoby odbierające przesyłkę w momencie odbioru nie stwierdziły braku któregokolwiek z dokumentów wskazanych na zwrotnym potwierdzeniu odbioru. Natomiast zwrotne potwierdzenie odbioru niewątpliwie wskazywało, że przesyłka zawierała zarówno zarządzenie o wezwaniu do uiszczenia wpisu, jak i wezwanie do usunięcia braków formalnych skargi.

W tym stanie sprawy, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i § 2 p.p.s.a. oddalił zażalenie.