Uzasadnienie
II OZ 447 / 10
Zaskarżonym zarządzeniem sędziego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 23 lutego 2010 r. pozostawiono bez rozpoznania wniosek M. B. o ustanowienie adwokata z urzędu.
W uzasadnieniu powyższego zarządzenia wskazano, iż w niniejszej sprawie strona dwukrotnie składała wnioski o przyznanie prawa pomocy na urzędowych formularzach- w dniu 16 lutego 2009 r. i w dniu 8 lipca 2009 r. Postanowieniami referendarza sądowego z dnia 27 lutego 2009 r. i z dnia 27 września 2009 r. oddalono wnioski skarżącej o przyznanie jej prawa pomocy w zakresie całkowitym. Ponieważ postanowienia te nie zostały zaskarżone, stały się prawomocne.
Kolejny wniosek skarżącej o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata z urzędu, zawarty w piśmie z dnia 3 października 2009 r. należało traktować, jako pismo wszczynające nowe postępowanie w zakresie wniosku o przyznanie prawa pomocy, do którego zgodnie z art. 252 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.- zwanej dalej p.p.s.a.) przewidziany jest wymóg złożenia wniosku na urzędowym formularzu. Formularz został skarżącej przesłany, jednak nie nadesłała go w zakreślonym terminie, co spowodowało pozostawienie wniosku bez rozpoznania.
Wskazując na przedstawione wyżej okoliczności, wobec uchybienia przez skarżącą obowiązkowi z art. 252 § 2 p.p.s.a., na podstawie art. 257 p.p.s.a. pozostawiono powyższy wniosek bez rozpoznania.
Zażalenie na powyższe zarządzenie wniosła M. B., podtrzymując żądania zawarte w kierowanych dotychczas do Sądu pismach.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zawiera usprawiedliwionych podstaw.
Zgodnie z treścią art. 252 § 2 p.p.s.a. wniosek o przyznanie prawa pomocy składa się na urzędowym formularzu według ustalonego wzoru. Natomiast zgodnie z art. 257 p.p.s.a. wniosek o przyznanie prawa pomocy, który nie został złożony na urzędowym formularzu lub którego braków strona nie uzupełniła w zakreślonym terminie, pozostawia się bez rozpoznania. Jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale z dnia 21 kwietnia 2008 r. (sygn. akt I OPS 1/08, publ. ONSAiWSA 2008 r. z. 5, poz.
- niezachowanie określonego w art. 252 § 2 p.p.s.a. wymogu złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu, jak to miało miejsce w okolicznościach niniejszej sprawy, jest brakiem formalnym, o jakim mowa w art. 49 § 1 w związki z art. 257 tej ustawy, który podlega usunięciu przez wezwanie strony do złożenia wniosku na urzędowym formularzu, bez względu na to, czy wniosek złożyła osoba fizyczna, czy osoba prawna lub inna jednostka organizacyjna nieposiadająca osobowości prawnej.
W niniejszej sprawie nie ulega wątpliwości, że skarżąca, mimo skierowanego do niej wezwania, nie uzupełniła braków wniosku o przyznanie prawa pomocy i nie nadesłała wymaganego, urzędowego formularza PPF, uprzednio przesłanego jej w wykonaniu zarządzenia referendarza sądowego. Stwierdzić trzeba, iż postępowanie sądowe, w tym postępowanie w przedmiocie prawa pomocy, jest postępowaniem sformalizowanym, a ustawodawca uzależnił możliwość rozpoznania wniosku od sporządzenia go we wskazanej przepisami formie. W tej sytuacji wobec dyspozycji art. 257 p.p.s.a., zasadnie pozostawiono wniosek skarżącej bez rozpoznania. Prawidłowość powyższej oceny skarżonego zarządzenia nie została podważona w rozpoznawanym zażaleniu, natomiast argumentacja w nim podniesiona pozostaje bez związku z przedmiotem rozpoznawanego środka zaskarżenia.
Z przedstawionych powyżej przyczyn Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. oddalił wniesione zażalenie jako bezzasadne.