Uzasadnienie
W. (dalej określana jako Wspólnota) oraz A.N. wnieśli oddzielnie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargi na decyzję W. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2018 r. w przedmiocie wykonania określonych robót budowlanych.
Postanowieniem z dnia 4 grudnia 2018 r. Sąd zarządził połączenie obu tych spraw do wspólnego rozpoznania i rozstrzygnięcia (pod sygn. akt IV SA/Po 908/18).
Następnie postanowieniem z dnia 18 grudnia 2018 r. Sąd ten odrzucił skargę Wspólnoty z tej przyczyny, że została wniesiona z przekroczeniem ustawowego terminu. Sąd wskazał, że zaskarżona decyzja doręczona została Wspólnocie w dniu 19 lipca 2018 r., zatem termin do wniesienia skargi upływał w dniu 20 sierpnia 2018 r. Skarga do sądu została zaś nadana na poczcie w dniu 21 sierpnia 2018 r., a więc jeden dzień po upływie ustawowego terminu. Sąd poinformował jednocześnie Wspólnotę, że pozostaje ona uczestnikiem na prawach strony w toczącym się postępowaniu sądowym, które będzie kontynuowane ze skargi drugiego ze skarżących.
Nie zgadzając się z powyższym postanowieniem Wspólnota złożyła zażalenie, w którym domagała się jego uchylenia, a nadto zgłosiła żądanie przywrócenia terminu do wniesienia skargi. W uzasadnieniu wyjaśniła, że skarga z uwagi na okres urlopowy została podpisana przez osoby ją reprezentujące w dniu 17 sierpnia 2018 r. i przekazana zarządcy nieruchomości. Opóźnienie w złożeniu skargi wynikało z nieuwagi lub wręcz z niewiedzy pracownika biura zarządcy, który nie złożył skargi na poczcie niezwłocznie po przekazaniu mu dokumentacji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w pierwszej kolejności rozpoznał wniosek o przywrócenie terminu i postanowieniem z dnia 22 stycznia 2019 r. orzekł o odmowie przywrócenia terminu do wniesienia skargi, wskazując w uzasadnieniu, że Wspólnota ponosi odpowiedzialność za błędy i zaniechania pracownika zarządcy, co powoduje, że w rozpoznawanej sprawie nie można mówić o braku winy. Sąd wskazał także, że Wspólnota nie wykazała, że członkowie jej zarządu przebywali na urlopie w czasie biegu terminu do złożenia skargi.
Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznając zażalenie na postanowienie o odrzuceniu skargi zważył, co następuje
Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018 r. poz. 1302, ze zm., dalej powoływanej jako P.p.s.a.) skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Skarga wniesiona z uchybieniem terminu do jej wniesienia podlega odrzuceniu zgodnie z art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a.
Jak wynika z akt administracyjnych sprawy zaskarżona decyzja została doręczona Wspólnocie w dniu 19 lipca 2018 r. wraz z pouczeniem o sposobie i terminie wniesienia skargi. Oznacza to, że trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi, zgodnie z zasadami obliczania terminów wynikającymi z art. 83 § 2 P.p.s.a., upływał w poniedziałek 20 sierpnia 2018 r. Tymczasem skarga została nadana na poczcie w dniu 21 sierpnia 2018 r., tj. dzień po upływie terminu do jej wniesienia. Faktów tych wnosząca zażalenie Wspólnota nie kwestionuje. W konsekwencji powyższego należy uznać, że Wojewódzki Sąd Administracyjny prawidłowo odrzucił skargę Wspólnoty jako wniesioną po upływie ustawowego terminu. Kwestie związane z istnieniem okoliczności przemawiających za przywróceniem terminu do wniesienia skargi dla oceny terminowego dokonania tej czynności procesowej nie mają znaczenia.
W tym stanie rzeczy, mając także na uwadze, że rozpoznany już został wniosek Wspólnoty o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, Naczelny Sąd Administracyjny działając na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.