Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem z dnia października 2005 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny oddalił wniosek M. i J. W. o wstrzymanie wykonania postanowienia Pomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Gdańsku z dnia 20 czerwca 2005 r., w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania dotyczącego budowy obiektu budowlanego bez zezwolenia na budowę. Uzasadniając swoje rozstrzygnięcie Wojewódzki Sąd Administracyjny stwierdził, że wydawane na podstawie art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a. nie dotyczą postanowień o odmowie zawieszenia postępowania, toteż żądanie wstrzymania wykonania takiego postanowienia było bezprzedmiotowe.
Zażalenie na powyższe postanowienie Sądu złożyli skarżący M. W. i J. W., wnosząc o jego uchylenie. Zażalenie M. W. zostało odrzucone postanowieniem dnia 13 grudnia 2005 r.
Naczelny, Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarżone postanowienie odpowiada wymogom prawnym i jest w pełni zasadne.
Wyrażony przez Sąd w uzasadnieniu postanowienia pogląd należy uznać za słuszny. Skutki skarżonego postanowienia nie rodzą następstw z art. 61 § 3 p.p.s.a., w postaci niebezpieczeństwa powstania znacznej szkody i trudnych do odwrócenia skutków. Z wykładni tego przepisu wynika, że wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu może dotyczyć tylko takich aktów, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Do wykonania nie kwalifikują się natomiast akty odmowne do jakich zalicza się skarżone postanowienie Pomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego o odmowie zawieszenia postępowania. Na tym etapie postępowania wniosek o wstrzymanie wykonania aktu należało uznać za przedwczesny.
Niezależnie od tego należy zauważyć, że zaistnienia okoliczności wskazanych w przepisie art. 61 § 3 p.p.s.a. skarżący w żaden sposób nie wykazali zarówno we wniosku jak i zażaleniu. Wniosek ograniczał się do konstatacji, iż orzeczenie o rozbiórce naraziłoby skarżących na znaczne koszty. W przedmiotowej sprawie orzeczenie rozbiórki nie zapadło. Dodać można jedynie, że sformułowane w zażaleniu zarzuty nie stanowiły o zasadności żądania wstrzymania skarżonego postanowienia, stąd też uznać je trzeba za zarzuty samej skargi, którą skarżący kwestionują słuszność postanowienia organu II instancji.
Z powyższych względów zażalenie należało oddalić i orzec jak w sentencji niniejszego postanowienia a podstawie art. 184 p.p.s.a. w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a.