Uzasadnienie
Zarządzeniem z dnia 17 marca 21014 r. Przewodniczący Wydziału VII Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, na podstawie art. 220 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej: p.p.s.a.), wezwał skarżącą J. G. do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 10 lutego 2014 r. o odrzuceniu osobiście sporządzonego przez skarżącą zażalenia na postanowienie tego Sądu o odrzuceniu skargi kasacyjnej. Wysokość wpisu Przewodniczący ustalił na kwotę 100 zł, powołując się na § 2 ust. 1 pkt 7 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.). Zobowiązano skarżącą do uiszczenia powyższej kwoty w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu niniejszego zarządzenia, pod rygorem odrzucenia zażalenia.
Na powyższe zarządzenie zażalenie wniosła skarżąca kwestionując obowiązek ponoszenia kosztów sądowych w tej sprawie.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie, albowiem zakwestionowane zarządzenie odpowiada prawu.
Zgodnie z treścią art. 230 § 1 p.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismami zaś, o których mowa w art. 230 § 1, są skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania – art. 230 § 2 p.p.s.a. Zatem przepis art. 230 § 1 p.p.s.a. ustanawia ogólną zasadę, iż zażalenia podlegają opłacie. Od tej zasady ustawa przewiduje wyjątki. A mianowicie, nie pobiera się opłat sądowych od zażaleń, o których mowa w art. 259 i art. 260, tj. wnoszonych w przedmiocie prawa pomocy (art. 261 p.p.s.a.), a także od zażaleń na zarządzenie przewodniczącego oraz postanowienie wojewódzkiego sądu administracyjnego w przedmiocie kosztów sądowych, jeżeli strona nie składa środka odwoławczego co do istoty sprawy (art. 227 § 2 p.p.s.a.).
Nadto z mocy art. 220 § 4 p.p.s.a. wolne od wpisu jest zażalenie wniesione na zarządzenie przewodniczącego o pozostawieniu pisma bez rozpoznania lub na postanowienie sądu o odrzuceniu środków prawnych wymienionych w § 3 tegoż przepisu, tj. o odrzuceniu skargi, skargi kasacyjnej, zażalenia oraz skargi o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis.
W niniejszej sprawie skarżąca wniosła zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 10 lutego 2014 r. o odrzuceniu zażalenia na postanowienie tego Sądu z dnia 7 stycznia 2014 r. Odrzucenie tego środka zaskarżenia nastąpiło z uwagi na niedochowanie przymusu adwokacko-radcowskiego w sporządzeniu zażalenia na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej. Tego typu postanowienie nie należy do kategorii orzeczeń, od których przewidziany środek zaskarżenia wolny jest od wpisu (art. 239 p.p.s.a.). Jak wynika z akt sprawy skarżącej nie zostało także przyznane prawo pomocy w zakresie zwolnienia z obowiązku ponoszenia kosztów sądowych. W związku z powyższym zażalenie na postanowienie z dnia 10 lutego 2014 r. co do zasady podlega wpisowi.
Zgodnie z § 2 ust. 1 pkt 7 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.) wpis od zażaleń na postanowienia wojewódzkich sądów administracyjnych jest wpisem stałym i wynosi 100 złotych.
Mając na uwadze powyższe stwierdzić należy, że zasadnie Przewodniczący Wydziału VII wezwał skarżącą do uiszczenia wpisu od zażalenia na postanowienie z dnia 10 lutego 2014 r.
W świetle powyższego Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.