Uzasadnienie
Pismem Sądu z dnia 4 stycznia 2005 r. skarżący G. B. został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego w wysokości 500 zł., od wniesionej skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Jeleniej Górze z dnia 4 października 2004 r., nr [...]
Pismem z dnia 13 stycznia 2005 r. G. B. złożył wniosek o zwolnienie z obowiązku uiszczenia wpisu powyżej kwoty 200 zł. W piśmie tym stwierdził, że prowadzone przez niego gospodarstwo rolne przynosi roczny dochód w wysokości ok. 3 000 zł. G. B. utrzymuje się także z wynajmu pokoi gościnnych. Zgromadzone oszczędności skarżący w całości wydatkuje na pokrycie kosztów remontu i podnoszenia standardu wynajmowanych pokoi. G. B. podał także, że posiada dodatkowe obciążenia finansowe z tytułu zaciągniętego kredytu na zakup samochodu. Do pisma skarżący dołączył dowód wpłaty 200 zł. na rachunek bankowy Sądu.
Ze złożonego w dniu 31 stycznia 2005 r. wypełnionego formularza wniosku wynika, że skarżący prowadzi wspólne gospodarstwo domowe z żoną, która uzyskuje dochód w wysokości 1700 zł. miesięcznie. Ponadto skarżący ujawnił, że posiada udziały w spółce z o.o., uzyskiwany dochód przeznacza jednak na spłatę zaciągniętych pożyczek. Z dodatkowych dokumentów przedstawionych przez skarżącego wynika, że skarżący ma zgromadzone na koncie bankowym środki finansowe pozwalające na samodzielne poniesienie kosztów postępowania. Ponadto z załączników wynika, iż żona skarżącego prowadzi działalność gospodarczą.
Postanowieniem z dnia 2 marca 2005 r., sygn. akt II SA/Wr 707/04, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odmówił przyznania skarżącemu przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. W uzasadnieniu postanowienia Sąd wskazał, że wykazana przez skarżącego we wniosku sytuacja materialna nie uzasadnia przyznania prawa pomocy, które może być przyznane jedynie osobom znajdującym się w wyjątkowo ciężkim położeniu.
Na powyższe postanowienie, którego odpis doręczono skarżącemu w dniu 18 marca 2005 r., wniósł on zażalenie pismem z dnia 24 marca 2005 r.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie jest uzasadnione. Zgodnie z generalną zasadą ponoszenia kosztów postępowania i stosownie do art. 214 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270); jeżeli ustawa nie stanowi inaczej, do uiszczenia kosztów sądowych obowiązany jest ten, kto wnosi do sądu pismo podlegające opłacie lub powodujące wydatki. Instytucja prawa pomocy jest wyjątkiem od tej zasady i ma zastosowanie w szczególnie uzasadnionych przypadkach, w celu zapewnienia rozpoznania skarg osób, które nie są w stanie uiścić należnych kosztów. Co do zasady, prawo pomocy obejmuje więc osoby nie osiągające żadnych dochodów lub osiągające dochód wybitnie niski, który nie pozwala na uiszczenie kosztów, nawet przy poczynionych oszczędnościach w wydatkach koniecznych.
W niniejszej sprawie skarżący wykazał łącznie z żoną dochód, który pozwala na poczynienie jakichkolwiek oszczędności w celu uiszczenia wpisu sądowego. Wziąwszy pod uwagę, że na koncie bankowym w dniu 31 grudnia 2004 r. znajdowały się środki finansowe w wysokości 5 731 zł., nie można stwierdzić, że skarżący nie ma możliwości zgromadzenia środków potrzebnych na pokrycie kosztów wpisu. Podniesiony przez skarżącego fakt obciążenia finansowego z tytułu kredytów, nie może mieć znaczenia, ponieważ zawsze należy liczyć się z nieprzewidzianymi wydatkami, także podejmując decyzję o zaciągnięciu kredytu. Każdy skarżący powinien bowiem liczyć się z koniecznością poniesienia kosztów związanych ze swoim udziałem we wszczętej przez siebie sprawie.
Z powyższych przyczyn, Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, jak w sentencji postanowienia, w oparciu o art. 184 w zw. z art. 197 p.p.s.a.