Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie postanowieniem z dnia 6 lipca 2022 r., sygn. akt II SA/Kr 967/21, odrzucił skargę U. K. na postanowienie Wojewody Małopolskiego z dnia 19 lipca 2021 r., znak: WI-I.7840.24.8.2021.AN.
Sąd podał, że zarządzeniem z dnia 9 września 2021 r. skarżąca została wezwana do uiszczenia wpisu od skargi w wysokości 200 zł, na podstawie art. 220 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2022 r. poz. 329, zwana dalej: "p.p.s.a.") w zw. z § 2 ust. 5 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 221, poz. 2193 ze zm.). Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 17 listopada 2021 r., sygn. akt II OZ 804/21, oddalił zażalenie skarżącej na powyższe zarządzenie.
Następnie skarżąca złożyła wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Postanowieniem z dnia 5 kwietnia 2022 r. starszy referendarz sądowy WSA w Krakowie oddalił powyższy wniosek. WSA w Krakowie postanowieniem z dnia 13 maja 2022 r. utrzymał w mocy postanowienie referendarza sądowego z dnia 5 kwietnia 2022 r. Zarządzeniem z dnia 13 maja 2022 r. wezwano skarżącą do wykonania prawomocnego zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 200 zł, w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia pod rygorem odrzucenia skargi. Odpis powyższego zarządzenia doręczono skarżącej w dniu 13 czerwca 2022 r. Do chwili obecnej wskazany brak fiskalny skargi nie został uzupełniony. W piśmie z dnia 20 czerwca 2022 r. (data stempla pocztowego) skarżąca oświadczyła, że cofa skargę.
W związku z powyższym Sąd, na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a., odrzucił skargę. Na marginesie Sąd zaznaczył, że złożenie przez skarżącą oświadczenia o cofnięciu skargi nie mogło odnieść żadnego skutku, w szczególności nie zaszła podstawa do umorzenia postępowania. Nie można bowiem umorzyć postępowania, jeśli skarga nie została skutecznie wniesiona.
Zażalenie na powyższe postanowienie złożyła skarżąca, żądając "anulowania skargi na postanowienie Wojewody Małopolskiego z dnia 19. lipca 2021 roku (...) ze względu na nieuiszczenie wpisu od skargi w wysokości 200(dwieście) złotych.". Stwierdziła, że "skoro "skarga nie została skutecznie wniesiona" to należy ja automatycznie anulować z urzędu.".
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 230 § 1 i § 2 p.p.s.a. od skargi pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Stosownie natomiast do treści art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. Z powyższych przepisów wynika, że zasadą jest obowiązek uiszczenia wpisu sądowego od wnoszonego przez stronę pisma (skargi). Wyjątki od takiego obowiązku wymieniają przepisy ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi i są to przedmiotowo-podmiotowe zwolnienia z obowiązku ponoszenia kosztów (art. 239 p.p.s.a.) czy też instytucja prawa pomocy (art. 243 p.p.s.a. i następne).
W niniejszej sprawie skarżąca nie jest zwolniona z obowiązku uiszczenia wpisu sądowego od skargi z mocy przepisów powołanej wyżej ustawy i nie została zwolniona z tego obowiązku na podstawie orzeczenia sądu. Postanowieniem starszego referendarza sądowego z dnia 5 kwietnia 2022 r. (II SPP/Kr 232/21), utrzymanym postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 13 maja 2022 r., oddalono wniosek skarżącej o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Z akt sprawy wynika także, że pomimo skutecznie doręczonego wezwania do wykonania prawomocnego zarządzenia z dnia 9 września 2021 r., co nastąpiło pismem z dnia 23 maja 2022 r. (w zw. z zarządzeniem z dnia 13 maja 2022 r.), doręczonym stronie w dniu 13 czerwca 2022 r. i pouczeniu skarżącej o skutkach jego nie wykonania w zakreślonym terminie, skarżąca nie uiściła należnego wpisu sądowego od skargi.
W związku z powyższym, Sąd I instancji prawidłowo orzekł o odrzuceniu skargi na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a.
W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, argumentacja podniesiona w zażaleniu nie zmienia powyższego zapatrywania. Skarżąca nie kwestionuje ustaleń faktycznych Sądu Wojewódzkiego w zakresie prawidłowości uznania, że brak fiskalny skargi nie został uzupełniony w terminie. Stoi jedynie na stanowisku, że "skoro "skarga nie została skutecznie wniesiona" to należy ją automatycznie anulować z urzędu.". W odniesieniu do tego wskazać należy, że odrzucenie skargi ma ten skutek, że nie zostanie ona merytorycznie rozpoznana. Innymi słowy została ona "anulowana".
W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.