Postanowienie NSA z 13 maja 2008 r., II OZ 453/08

Sąd

II OZ 453 / 08 POSTANOWIENIE Dnia 13 maja 2008 r. Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 13 maja 2008 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia E. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 5 września 2007 r. sygn. akt IV SA/Wa 1094 / 07 w zakresie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji

Sprawa

w sprawie ze skargi Rady Sołeckiej T., J. B., S. S., i innych na decyzję Ministra Środowiska z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie ustanowienia wskaźnikowej strefy ochronnej składowiska odpadów paleniskowych postanawia oddalić zażalenie.

Skład

Przewodniczący sędzia NSA Maria Czapska - Górnikiewicz

Uzasadnienie

Zaskarżonym postanowieniem z dnia 5 września 2007 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił E. K. wstrzymania wykonania decyzji Ministra Środowiska z dnia [...] utrzymującej w mocy decyzję Wojewody Ś. z dnia [...] wygaszającą z urzędu decyzję Wojewody T. z dnia [...] w sprawie ustanowienia wskaźnikowej strefy ochronnej składowiska odpadów paleniskowych "[...]" z Elektrowni "[...]" oraz decyzję Wojewody Ś. z dnia [...] w sprawie korekty wskaźnikowej strefy ochronnej do granicy tzw. "strefy wypadkowej" wokół ww składowiska.

Sąd pierwszej instancji stwierdził, że zawarty w skardze wniosek skarżących o wstrzymanie zaskarżonego aktu, jak również zawierające ponowne żądanie w tym przedmiocie pismo z dnia 28 marca 2007 r. nie jest zasadny i nie zasługuje na uwzględnienie w świetle regulacji art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a.

Zażalenie na powyższe orzeczenie wniósł E. K. domagając się jego uchylenia i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji. Skarżący powołał się na zarzut naruszenia przez powyższe postanowienie art. 61 § 3 p.p.s.a. Zdaniem skarżącego odmowa wstrzymania zaskarżonej decyzji rodzi niepewność co do możliwości zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego terenów wokół wspomnianego składowiska. Może to pociągnąć za sobą skutki finansowe dla gminy, jak i straty dla właścicieli nieruchomości w strefie ochronnej składowiska.

W odpowiedzi na powyższe zażalenie "[...]" S.A. w P. wniosła o jego oddalenie.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Zażalenie nie jest zasadne.

Na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. sąd może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżanego aktu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Ciężar dowodu w zakresie wykazania powyższych okoliczności, stanowiących podstawę do wstrzymania wykonania zaskarżanego aktu spoczywa na wnioskodawcy. Zaistnienia okoliczności wskazanych w przepisie art. 61 § 3 p.p.s.a. skarżący E. K. nie wykazał na co trafnie zwrócił uwagę Sąd pierwszej instancji.

Wymaga przy tym podkreślenia, iż wstrzymanie wykonania decyzji, nie jest tożsame z rozpoznaniem zarzutów skargi w odniesieniu do zaskarżonej decyzji, te bowiem będą przedmiotem oceny Sądu w dalszym postępowaniu.

Trzeba mieć również na uwadze, w związku z argumentacją zażalenia, iż przemawiające za udzieleniem ochrony tymczasowej zarzuty skupiać się powinny przede wszystkim na niebezpieczeństwach o jakich mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a., a które z tytułu wykonania zaskarżonej decyzji grozić mogą samemu wnioskodawcy. Stwierdzić trzeba, iż podnoszone okoliczności nie powiązane konkretnie z autorem zażalenia przedstawiają się jako niekonkretne i abstrakcyjne w kontekście przepisu stanowiącego podstawę wydania zaskarżonego postanowienia.

Wobec powyższego, skoro skarżący E. K. we wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia nie podał argumentów przemawiających za uwzględnieniem tego wniosku – Wojewódzki Sąd Administracyjny zasadnie odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.

W tej sytuacji Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że z braku uzasadnionych podstaw należało wniesione zażalenie oddalić na mocy art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a.