Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 22 stycznia 2019 r., sygn. akt VII SA/Wa 659/18, odrzucił skargę Stowarzyszenia [...] na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] grudnia 2017 r. znak: [...], w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji.
Odrzucając, na podstawie art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018 r. poz. 1302, dalej P.p.s.a.), skargę na ww. decyzję, Sąd pierwszej instancji wskazał, że skarżące Stowarzyszenie – pomimo wezwania do wykonania prawomocnego zarządzenia wzywającego do uiszczenia wpisu sądowego – nie uiściło wpisu od skargi.
Zażalenie na powyższe postanowienie wniosło Stowarzyszenie [...]. Postulując jego uchylenie Stowarzyszenie domagało się sprostowania i uzupełnienia "części orzekającej" zaskarżonego postanowienia oraz rozpoznania pozostałych zażaleń i sprzeciwów złożonych w sprawie. Zdaniem skarżącego Stowarzyszenia "część orzekająca" postanowienia winna być uzupełniona o informację, że "postępowanie sądowo-administracyjne toczy się ze skargi w sprawie linii energetycznej, napowietrznej, zrealizowanej na działce nr ewid. [...] położonej w miejscowości [...], gm. [...], w postępowaniu administracyjnym toczącym się na wniosek C. K. pełnomocnika B. K.".
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie mogło zostać uwzględnione.
W niniejszej sprawie niekwestionowaną okolicznością jest to, że skarżące Stowarzyszenie – w wyznaczonym przez Sąd pierwszej instancji terminie wynikającym z zarządzenia z dnia 28 listopada 2018 r., na podstawie którego wezwano Stowarzyszenie do wykonania prawomocnego zarządzenia wzywającego do uiszczenia wpisu sądowego, nie uzupełniło braku fiskalnego skargi. Z tego względu zasadnie Sąd pierwszej instancji odrzucił tę skargę, bowiem stosownie do treści art. 220 § 3 P.p.s.a. Sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma (w tym skargi), od którego nie zostanie uiszczona należna opłata.
Powyższego obowiązku nie mają jedynie podmioty ustawowo zwolnione od kosztów sądowych (art. 239 P.p.s.a.) lub te, które uzyskały prawo pomocy obejmujące takie zwolnienie (art. 241-245 P.p.s.a.). W niniejszej sprawie Stowarzyszenie nie zostało zwolnione od kosztów sądowych.
Za bezzasadny należało uznać także zarzut dotyczący sprostowania i uzupełnienia zaskarżonego postanowienia w jego "części orzekającej". Zgodnie z art. 138 P.p.s.a., sentencja wyroku (odpowiednio postanowienia) powinna zawierać: oznaczenie sądu, imiona i nazwiska sędziów, protokolanta oraz prokuratora, jeżeli brał udział w sprawie, datę i miejsce rozpoznania sprawy i wydania wyroku, imię i nazwisko lub nazwę skarżącego, przedmiot zaskarżenia oraz rozstrzygnięcie sądu. Brak jest zatem podstaw do stwierdzenia, że w sentencji zaskarżonego postanowienia, któregoś z ww. elementów brakuje. Tym samym Naczelny Sąd Administracyjny nie znalazł podstaw do sprostowania, czy też uzupełnienia zaskarżonego postanowienia w zakresie wskazanym w zażaleniu.
W związku z powyższym uznając, że postanowienie Sądu pierwszej instancji jest zgodne z prawem, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 P.p.s.a., postanowił jak w sentencji.