Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu postanowieniem z dnia 7 lutego 2019 r., sygn. akt IV SA/Po 299/15, odrzucił skargę P. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] lutego 2015 r. nr [...], w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań realizacji przedsięwzięcia i umorzenia postępowania administracyjnego.
W uzasadnieniu postanowienia Sąd pierwszej instancji wskazał, że nieprawomocnym wyrokiem z dnia 7 lutego 2018 r., sygn. IV SA/Po 292/15, rozpoznał skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] lutego 2015 r. nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Wójta Gminy [...] z dnia [...] czerwca 2014 r. nr [...] o środowiskowych uwarunkowaniach i: 1) odrzucił skargę E. N. i M. N.;
- 2) odrzucił skargę Stowarzyszenia [...];
- 3) odrzucił skargę S. K.;
- 4) oddalił skargę M. K. Sąd meriti wskazał, że w postępowaniu prowadzonym pod sygn. akt IV SA/Po 292/15 oraz w niniejszym postępowaniu prowadzonym pod sygn. IV SA/Po 299/15 zachodzi tożsamość przedmiotowa, gdyż przedmiotem postępowania w obydwu tych sprawach jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] marca 2015 r. nr [...] utrzymująca w mocy decyzję Wójta Gminy [...] z dnia [...] czerwca 2014 r. nr [...] o środowiskowych uwarunkowaniach przedsięwzięcia. W sprawie zachodzi również tożsamość stron postępowania (tożsamość podmiotowa). Wszystkie bowiem strony niniejszego postępowania miały status stron w postępowaniu o sygn. akt IV SA/Po 292/15. Mając powyższe na uwadze, Sąd Wojewódzki stwierdził, że niniejsza skarga z uwagi na tożsamość przedmiotową i podmiotową podlega odrzuceniu w oparciu o art. 58 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.) – dalej: P.p.s.a.
Zażalenia na powyższe postanowienie wnieśli: P. K., I. K. oraz Stowarzyszenie [...] postulując jego uchylenie oraz "sprostowanie i uzupełnienie części orzekającej".
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenia nie posiadają usprawiedliwionych podstaw.
W myśl art. 58 § 1 pkt 4 P.p.s.a., sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku lub została już prawomocnie osądzona.
Istotą uregulowania zawartego w ww. przepisie jest wprowadzenie reguły, że w tej samej sprawie między tymi samymi stronami skarga przysługuje tylko raz, nie można więc w takiej samej sprawie wszcząć nowego postępowania sądowoadministracyjnego między tymi samymi stronami. Wyłączona jest dopuszczalność skutecznego wniesienia kolejnej skargi na ten sam akt administracyjny, bądź to samo działanie lub bezczynność lub przewlekłość organu administracji. Odrzuceniu będzie podlegała skarga w sprawie, w której sąd stwierdzi tożsamość przedmiotową i tożsamość podmiotową z inną sprawę będącą w toku lub prawomocnie zakończoną (por. M. Jagielska, A. Wiktorowska, P. Wajda, w: red. R. Hauser, M. Wierzbowski, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Wyd. C.H. Beck 2015, s. 362)
Poza sporem w rozpoznawanej sprawie pozostaje okoliczność, iż skarga P. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] lutego 2015 r. nr [...] jest kolejną skargą wniesioną na ww. decyzję. Jak trafnie wskazał Sąd pierwszej instancji decyzja ta była już przedmiotem rozpoznania w postępowaniu o sygn. akt IV SA/Po 292/15, zakończonym prawomocnym (na dzień rozpoznawania niniejszych zażaleń) wyrokiem z dnia 7 lutego 2018 r. Nadto wszystkie strony niniejszego postępowania miały status stron w postępowaniu o sygn. IV SA/Po 292/15.
Mając zatem na uwadze treść art. 58 § 1 pkt 4 P.p.s.a. stwierdzić należy, iż niedopuszczalne jest prowadzenie postępowania sądowoadministracyjnego zainicjowanego skargą P. K. na tę samą decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] lutego 2015 r., co uzasadniało jej odrzucenie.
Za bezzasadny należało uznać także zarzut dotyczący sprostowania i uzupełnienia zaskarżonego postanowienia w jego "części orzekającej". Zgodnie z art. 138 P.p.s.a., sentencja wyroku (odpowiednio postanowienia) powinna zawierać: oznaczenie sądu, imiona i nazwiska sędziów, protokolanta oraz prokuratora, jeżeli brał udział w sprawie, datę i miejsce rozpoznania sprawy i wydania wyroku, imię i nazwisko lub nazwę skarżącego, przedmiot zaskarżenia oraz rozstrzygnięcie sądu. Brak jest zatem podstaw do stwierdzenia, że w sentencji zaskarżonego postanowienia, któregoś z ww. elementów brakuje. Tym samym Naczelny Sąd Administracyjny nie znalazł podstaw do sprostowania, czy też uzupełnienia zaskarżonego postanowienia.
Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że zaskarżone postanowienie odpowiada prawu i na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a. oddalił zażalenia.