Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie wyrokiem z dnia 3 grudnia 2008 r., sygn. akt II SA/Sz 1171/07 oddalił skargę M. G. na decyzję Wojewody Zachodniopomorskiego z dnia [...] października 2007 r., nr [...] i zasądził od skarżącego na rzecz Skarbu Państwa kwotę 100 zł tytułem nieopłaconego wpisu od skargi.
W piśmie z dnia 10 lutego 2009 r. skarżący wniósł o umorzenie kosztów sądowych z uwagi na brak dochodów.
Dodatkowo w odpowiedzi na wezwanie sądu skarżący wyjaśnił, że jest bezrobotny i znajduje się na utrzymaniu rodziny. Nie zarejestrował się jako bezrobotny, gdyż miał ofertę pracy w Warszawie w charakterze blacharza dekarza.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie uznał, iż skarżący nie wykazał przesłanek umorzenia należności sądowych, a przyczyny nieuregulowania tych należności należy upatrywać w braku chęci podjęcia pracy.
W związku z powyższym zarządzeniem z dnia 7 kwietnia 2009 r. Prezes Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie na podstawie § 6 ust. 1 w związku z przepisem § 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie szczegółowych zasad i trybu umarzania, odraczania i rozkładania na raty oraz cofania odroczenia lub rozłożenia na raty nieuiszczonych należności sądowych orzeczonych w postępowaniu przed sądem administracyjnym (Dz. U. Nr 221, poz. 2194), odmówił M. G. umorzenia należności sądowej z tytułu nieuiszczonego wpisu od skargi.
M. G. wniósł do Naczelnego Sądu Administracyjnego zażalenie na powyższe zarządzenie wskazując, że jest bez pracy, bez zasiłku i bez środków do życia.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie ma usprawiedliwionych podstaw.
W myśl § 2 ust. 1 i § 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie szczegółowych zasad i trybu umarzania, odraczania i rozkładania na raty oraz cofania odroczenia lub rozłożenia na raty nieuiszczonych należności sądowych orzeczonych w postępowaniu przed sądem administracyjnym (Dz. U. Nr 221, poz. 2194) umorzenie należności sądowych może nastąpić z urzędu lub na wniosek dłużnika. Wskazane należności mogą być umorzone na wniosek dłużnika w części lub w całości, jeżeli dłużnik wykaże, że z uwagi na swoją sytuację rodziną, majątkową i wysokość dochodów nie jest w stanie ich uiścić, a ściągnięcie należności w drodze egzekucji spowodowałoby dla dłużnika lub jego rodziny nadmierne obciążenie majątkowe lub inne ciężkie skutki.
Stosownie do § 7 ust. 2 powołanego wyżej rozporządzenia wniosek o umorzenie, rozłożenie na raty lub odroczenie zapłaty należności sądowych powinien zawierać oświadczenie dłużnika obejmujące dokładne dane o jego stanie majątkowym i dochodach, a jeżeli wniosek składa osoba fizyczna - także o jej stanie rodzinnym, o dochodach małżonka pozostającego we wspólności majątkowej z dłużnikiem, a ponadto wszelkie inne okoliczności uzasadniające składany wniosek. A zatem, to na dłużniku ciąży obowiązek wykazania okoliczności świadczących o tym, że nie jest w stanie uiścić należności sądowych.
W przedmiotowej sprawie skarżący nie wykazał w sposób nie budzący wątpliwości, że nie jest w stanie pokryć kosztów wpisu od skargi. Wyjaśnił wprawdzie, że jest bezrobotny, jednakże nie zarejestrował się w Urzędzie Pracy jako osoba poszukująca pracy, co nie pozwala jednoznacznie stwierdzić, czy faktycznie pozostaje on bez pracy. Ponadto brak stałego zatrudnienia nie wyklucza możliwości podjęcia pracy dorywczej. Dodatkowo wskazać należy, iż pomimo wezwania Sądu skarżący jedynie ogólnikowo wskazał, iż jest na utrzymaniu rodziny, nie podał jednak jaki jest jej dochód.
Powołane okoliczności uniemożliwiają ocenę sytuacji majątkowej skarżącego, a konsekwencji zarządzenie Prezesa Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 7 kwietnia 2009 r. odmawiające M. G. umorzenia należności sadowej w kwocie 100 zł należy uznać za odpowiadające prawu.
Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. art. 198 i art. 197 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w postanowieniu