Postanowienie NSA z 14 maja 2008 r., II OZ 458/08

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 14 maja 2008 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia F.J. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 26 lutego 2008 r., sygn. akt II SA/Kr 574/06 o umorzeniu postępowania w zakresie zwolnienia. J. od kosztów sądowych i ustanowienia radcy prawnego

Sprawa

w sprawie ze skargi F. J. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie sprzeciwu do przystąpienia do użytkowania budynku mieszkalnego postanawia: oddalić zażalenie

Skład

Sędzia NSA Andrzej Gliniecki przewodniczący

Uzasadnienie

Postanowieniem referendarza sądowego w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Krakowie z dnia 3 lipca 2006 r. zwolniono skarżącego F. J. od kosztów sądowych i ustanowiono radcę prawnego dla skarżącego w sprawie ze skargi na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...], nr [...]. Wyrokiem z dnia 10 września 2007 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie uchylił zaskarżoną decyzję i zasądził na rzecz skarżącego zwrot kosztów postępowania.

Pismem z dnia 12 grudnia 2007 r. skarżący wystąpił z kolejnym wnioskiem o przyznanie prawa pomocy – w zakresie zwolnienia od kosztów za odpis wyroku z uzasadnieniem, zwolnienia z wpisu od skargi kasacyjnej oraz ustanowienia radcy prawnego z urzędu do jej sporządzenia i wniesienia.

Postanowieniem referendarza sądowego z dnia 21 grudnia 2007 r. umorzono postępowanie w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia radcy prawnego. W wyniku sprzeciwu skarżącego z dnia 22 stycznia 2008 r. postanowienie to straciło moc, a wniosek został rozpoznany przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, który postanowieniem z dnia 26 lutego 2008 r. umorzył postępowanie w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia radcy prawnego. W uzasadnieniu tego postanowienia Sąd wskazał, że skarżącemu zostało przyznane prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego, zatem kolejny wniosek skarżącego jest bezprzedmiotowy. Sąd podkreślił także, że okoliczność, iż skarżący udzielił pełnomocnictwa wyznaczonemu radcy wyłącznie do reprezentowania go przed wojewódzkim sądem administracyjnym nie uzasadniania kolejnego wniosku o przyznanie prawa pomocy, ani nie uniemożliwia skarżącemu udzielenia dalszego pełnomocnictwa do reprezentowania go w ewentualnym postępowaniu kasacyjnym.

Na powyższe postanowienie skarżący wniósł zażalenie domagając się jego zmiany "w zakresie wystąpienia do Okręgowej Izby Radców Prawnych w K. celem ustanowienia pełnomocnika z urzędu do sporządzenia skargi kasacyjnej".

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Zażalenie nie ma usprawiedliwionych podstaw. Jak wynika z akt sprawy postanowieniem referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 3 lipca 2006 r. zwolniono skarżącego F. J. od kosztów sądowych i ustanowiono radcę prawnego dla skarżącego w sprawie z jego skargi na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...], nr [...]. Słusznie zauważył Sąd I instancji, że wobec tego nie było podstaw do rozpoznania kolejnego wniosku skarżącego o przyznanie prawa pomocy, złożonego w terminie otwartym do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku Sądu wydanego w sprawie w dniu 10 września 2007 r., którego odpis z uzasadnieniem doręczono pełnomocnikowi skarżącego w dniu 29 listopada 2007 r. Skarżący zamierzając złożyć skargę kasacyjną mógł zlecić reprezentującemu go w postępowaniu przed wojewódzkim sądem administracyjnym radcy prawnemu sporządzenie skargi kasacyjnej. Przyjmuje się bowiem, że pełnomocnictwo udzielone do reprezentowania strony przed wojewódzkim sądem administracyjnym obejmuje umocowanie do sporządzenia skargi kasacyjnej od kończącego postępowanie orzeczenia sądu wojewódzkiego. Skarżący mógł także udzielić stosownego pełnomocnictwa wyznaczonemu w sprawie radcy prawnemu do reprezentowania go przed Naczelnym Sądem Administracyjnym w przypadku złożenia skargi kasacyjnej. W tym stanie rzeczy postępowanie z wniosku skarżącego o przyznanie prawa pomocy z dnia 12 grudnia 2007 r. zostało słusznie uznane za bezprzedmiotowe i umorzone na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a. Skarżącemu zostało przyznane w tym postępowaniu prawo pomocy w zakresie całkowitym; wbrew twierdzeniom podnoszonym w zażaleniu Sąd nie ma podstaw do zmiany, czy wskazania innego radcy prawnego. Kwestia ewentualnej zmiany wyznaczonego radcy prawnego należy do kompetencji Okręgowej Izby Radców Prawnych.

Z powyższych przyczyn Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.