Postanowienie NSA z 31 stycznia 2008 r., II OZ 46/08

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 31 stycznia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia S. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 26 września 2007 r., sygn. akt VII SA/Wa 231/07 w zakresie odmowy przywrócenia terminu do złożenia wniosku o doręczenie odpisu wyroku wraz z uzasadnieniem

Sprawa

w sprawie ze skargi S. K. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...], nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania o stwierdzenie nieważności decyzji postanawia: oddalić zażalenie.

Skład

sędzia NSA Włodzimierz Ryms przewodniczący

Uzasadnienie

Zaskarżonym postanowieniem z dnia 26 września 2007 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił skarżącemu S. K. przywrócenia terminu do złożenia wniosku o doręczenia odpisu wyroku wraz z uzasadnieniem. W uzasadnieniu Sąd stwierdził, że skarżący nie uprawdopodobnił okoliczności wskazującej na brak winy w uchybieniu terminu. Skarżący ograniczył się jedynie do wskazania, iż z niewiadomych przyczyn jego wniosek o doręczenie odpisu wyroku z dnia 29 czerwca 2007 r. wraz z uzasadnieniem nie dotarł do Sądu, nienadsyłając przy tym żadnego dokumentu, który mógłby potwierdzić, że złożył ten wniosek w urzędzie pocztowym w ustawowym terminie.

W zażaleniu na to postanowienie skarżący podniósł, że zapewne to listonosz doręczył list komuś innemu albo wyrzucił go do kosza. Zdaniem skarżącego w sposób wystarczający wyjaśnił przyczyny niedotarcia do Sądu przesyłki, zatem powinien zostać mu przywrócony termin do złożenia wniosku o doręczenia odpisu wyroku wraz z uzasadnieniem. Skarżący zarzucił naruszenie art. 2, 30, 32 i 34 Konstytucji RP, bowiem zaskarżone postanowienie narusza w szczególności zasadę zaufania obywatela do państwa i stanowionego przez nie prawa, a także do rzetelnego i merytorycznego rozpoznania sprawy. Skarżący podniósł również, że art. 176 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) jest niezgodny z Konstytucją RP. Ponadto skarżący przytoczył szereg zarzutów niedotyczących wprost zaskarżonego postanowienia.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Zażalenie nie zawiera usprawiedliwionych podstaw.

Zgodnie z art. 87 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w piśmie zawierającym wniosek o przywrócenie terminu należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Brak winy należy rozumieć jako dopełnienie przez stronę obowiązku dołożenia należytej staranności wymaganej przy dokonywaniu czynności procesowej. Oceniając wystąpienie przesłanki braku winy strony należy przyjąć obiektywny miernik staranności, której można wymagać od każdego należycie dbającego o swoje interesy.

Słusznie Sąd I instancji uznał, że skarżący nie uprawdopodobnił braku winy w przekroczeniu terminu, a twierdzenie, że wystąpił z wnioskiem o sporządzenie odpisu wyroku wraz z uzasadnieniem w terminie siedmiu dni od dnia ogłoszenia wyroku nie zostało niczym uprawdopodobnione. Nie jest wystarczające twierdzenie strony, że dopełniła czynności w terminie, ponieważ nadała przesyłkę w urzędzie pocztowym, jeżeli potwierdzeniem tego mają być wyłącznie jej własne słowa. Powszechnie przyjęte jest, że dla zachowania terminu w przypadku wysyłania pism w postępowaniu sądowym, obejmujących wnioski i oświadczenie stron za pośrednictwem urzędu pocztowego podstawowe znaczenie mają pocztowe potwierdzenia nadania pisma, ponieważ oddanie pisma w polskim urzędzie pocztowym jest równoznaczne z wniesieniem go do sądu. O dacie wniesienia pisma rozstrzyga data stempla pocztowego. Kwestia ta była już wyjaśniana w uzasadnieniu postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 31 marca 2005 r., sygn. akt II OZ 133/05. Stanowisko przedstawione w tym postanowieniu należy podtrzymać.

W rozpoznawanej sprawie skarżący powołuje się jedynie na to, że wysłał pismo z wnioskiem o sporządzenie uzasadnienia wyroku oraz na to, że powszechnie wiadome jest, iż listy na poczcie giną. Skarżący nie odwołuje się natomiast do żadnych okoliczności, które wskazywałby na możliwość potwierdzenia przez urząd pocztowy, że termin do wniesienia tego wniosku został zachowany, nawet nie wskazuje w jakim dniu wniósł wniosek ani w którym urzędzie pocztowym. W tej sytuacji twierdzenia skarżącego trudno uznać za wiarygodne.

Mając powyższe względy na uwadze należy uznać, że ocena dokonana w zaskarżonym postanowieniu jest trafna i nie ma podstaw do przywrócenia terminu do złożenia wniosku o doręczenie odpisu wyroku wraz z uzasadnieniem na podstawie art. 86 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.