Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 2 marca 2017 r., sygn. akt VII SA/Wa 2593/16 Wojewódzki Sąd Administracyjny (dalej: WSA) w Warszawie odmówił [...] wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji Wojewody Mazowieckiego z dnia [...] września 2016 r. Nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę.
W uzasadnieniu postanowienia sąd I instancji wskazał, że [...] (skarżąca) złożyła skargę na decyzję Wojewody Mazowieckiego z dnia [...] września 2016 r. Nr [...], utrzymującą w mocy decyzję Prezydenta Miasta Stołecznego Warszawy z dnia [...] marca 2016 r., Nr [...] zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą [...] (inwestor) z/s w Warszawie pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego wielorodzinnego z usługami oraz zjazdem i infrastrukturą na działkach ew. nr [...], cz. 4, cz.17 z obrębu 1-11-06 i cz. 6 z obrębu 1-11-05 przy ul. [...] róg ul. [...] w Warszawie. W skardze skarżąca wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji z uwagi na niebezpieczeństwo nastąpienia trudnych, wręcz niemożliwych do odwrócenia skutków. Skarżąca wskazała, że w przypadku uwzględnienia skargi może okazać się, że do tego czasu budynek zostanie już wzniesiony. Skutki decyzji o pozwoleniu na budowę będą niemożliwe do usunięcia, konieczne byłoby zburzenie nowo wybudowanego bloku, niewykluczone że już zamieszkałego.
Wskazując na powyższe sąd I instancji stwierdził, że sam fakt wydania pozwolenia na budowę nie może stanowić przesłanki uzasadniającej wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Zdaniem tegoż sądu, nawet w przypadku wyroku uchylającego decyzję o pozwoleniu na budowę, w sytuacji gdy inwestycja jest poważnie zaawansowana lub ukończona, organ nadzoru budowlanego uprawniony będzie do wydawania szeregu nakazów mających na celu doprowadzenie zrealizowanych robót budowlanych do stanu zgodności z prawem, a wówczas to inwestora, a nie skarżącą obciążać będą dodatkowe koszty przy ewentualnym rozebraniu przedmiotowej inwestycji.
Zażalenie na powyższe postanowienie złożyła – reprezentowana przez pełnomocnika - [...], zaskarżając je w całości i wnosząc o jego zmianę poprzez uwzględnienie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, ewentualnie uchylenie zaskarżonego postanowienia. Skarżąca wniosła także o zwrot kosztów postępowania zażaleniowego.
Zaskarżonemu orzeczeniu zarzuciła naruszenie:
- art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 – Ppsa) poprzez uznanie, że skarżąca nie uzasadniła szczegółowo wystąpienia trudnych do odwrócenia skutków, które pociągać będzie za sobą wykonanie zaskarżonej decyzji oraz nie wykazała, iż skutki te wystąpią w stosunku do skarżącej, podczas gdy skarżąca wskazała m.in., że wybudowanie przez inwestora nowoprojektowanego budynku znacznie ograniczy możliwości rozbudowy budynku na działce skarżącej, co spowoduje obniżenie wartości gruntu skarżącej, że ze względu na wysokość projektowanego budynku przesłoni on okna w części mieszkalnej budynku skarżącej, a także, iż ze względu na różną wysokość budynków znajdujących się w niewielkim oddaleniu od siebie, może nastąpić zmiana przepływu powietrza, co może skutkować m.in. wadliwością funkcjonowania kominów u skarżącej, a w efekcie może stanowić zagrożenie dla zdrowia i życia osób przebywających w budynku należącym do skarżącej, w którym jest prowadzona restauracja.
W uzasadnieniu podniesiono, że uciążliwości związane z podjętymi przez inwestora pracami wpływają niekorzystnie na działalność restauracji prowadzonej przez skarżącą.
W odpowiedzi [...] na powyższe zażalenie wniesiono o jego oddalenie w całości. Spółdzielnia odnosi wrażenie, że skarżąca ma na celu wyłącznie wstrzymanie procesu inwestycyjnego [...], zaś podnoszone argumenty co do spełnienia przesłanek z art. 61 § 3 Ppsa w rzeczywistości stanowią wyłącznie wyraz niezadowolenia z uciążliwości związanych z aktualnie prowadzoną przez inwestora budową.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Art. 61 § 3 Ppsa stanowi, że po przekazaniu skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego złożenia wniosku do sądu.
W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego skarżąca żądając wstrzymania wykonania decyzji nie wywiązała się z obowiązku wykazania istnienia konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie aktu jest zasadne z uwagi na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Sąd I instancji w sposób odpowiadający wymogom z art. 61 § 3 Ppsa rozważył wskazane przez skarżącą okoliczności, w sposób prawidłowy zakwalifikował, jako niespełniające przesłanek przewidzianych tym przepisem, skutkujących koniecznością wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.
W rozpoznawanej sprawie uznać należy, że WSA w Warszawie prawidłowo przyjął, że wniosek strony nie zawiera argumentów, które mogłyby przemawiać za koniecznością wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Skarżąca nie wykazała, że wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest zasadne w stosunku do niej w kontekście wystąpienia niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Twierdzenia skarżącej podnoszone zarówno we wniosku jak i w zażaleniu, m.in. że udzielenie pozwolenia na budowę przedmiotowej inwestycji ograniczy możliwość rozbudowy budynku na jej działce, a także spowoduje zacienie jej budynku w części mieszkalnej, a w konsekwencji utratę wartości nieruchomości nie stanowią okoliczności uzasadniającej zastosowanie instytucji wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Zauważyć należy, że ww. kwestie są jednymi z zarzutów skargi, który będzie przedmiotem merytorycznej oceny przez sąd wojewódzki na rozprawie.
Natomiast twierdzenia skarżącej, że uciążliwości związane z podjętymi przez inwestora pracami wpływają niekorzystnie na działalność prowadzonej przez nią restauracji są gołosłowne.
W doktrynie i orzecznictwie przyjmuje się, że analizą objęte są argumenty podane przez stronę, stąd winne one być przekonujące, rzetelne i wiarygodne. Jedną z przesłanek wstrzymania danego aktu lub czynności jest niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody, przy czym ustalenie, czy grożąca szkoda jest szkodą znaczną jest możliwe tylko w oparciu o okoliczności konkretnej sprawy. Naczelny Sąd Administracyjny stoi na stanowisku, że o znacznej szkodzie można mówić wówczas, kiedy rozmiar szkody wywołanej wykonaniem zaskarżonego aktu administracyjnego jest większy niż zwykłe skutki wywołane wykonaniem aktu tego rodzaju, a oceniając rozmiar ewentualnej szkody należy uwzględnić okoliczności obiektywne i subiektywne – indywidualne dotyczące strony. Przesłanka spowodowania trudnych do odwrócenia skutków obejmuje taką materię, którą niełatwo jest zmienić w razie wykonania aktu. Zatem musi być także rozważana w kontekście specyfiki aktu administracyjnego, którego dotyczy wniosek o wstrzymanie. Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego skarżąca nie uprawdopodobniła dostatecznie, że wykonanie zaskarżonej decyzji wywoła skutki trudne do odwrócenia, czy narazi ją na szkodę. Wykonanie obiektu budowlanego na podstawie pozwolenia na budowę, które może zostać usunięte z mocą wsteczną z obrotu prawnego, odbywa się wyłącznie na ryzyko inwestora. Zatem to inwestor zobowiązany będzie do przywrócenia stanu poprzedniego na własny koszt, a więc jakakolwiek szkoda finansowa powstanie po stronie inwestora, a nie strony skarżącej.
W tym stanie sprawy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 Ppsa, oddalił zażalenie.