Uzasadnienie
Pismem z dnia 27 października 2004r. Wojciech Rzeszotka wniósł o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 14 lipca 2004r., sygn. akt SA/Sz 1224/02 w sprawie ze skargi B. R. i W. R. na postanowienie Zachodniopomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Szczecinie z dnia 24 kwietnia 2002r., Nr [...] w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia. W piśmie z dnia 6 października 2004r. skierowanym do W. R. na skutek wydanego w tym dniu zarządzenia Sędziego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie skarżący został wezwany do uzupełnienia braków formalnych poprzez wykonanie czynności, której dotyczył wniosek o przywrócenie terminu, tj. złożenie wniosku o sporządzenie uzasadnienia powołanego wyroku w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania. Braki nie zostały przez skarżącego uzupełnione w terminie, wskutek czego zarządzeniem z dnia 19 listopada 2004r.
Sędzia Wojewódzkiego Sądu administracyjnego w Szczecinie pozostawił wniosek o przywrócenie terminu bez rozpoznania. W zarządzeniu stwierdzono, że pismo wzywające do uzupełnienia braków wobec nieobecności adresata zostało złożone w urzędzie pocztowym na okres 7 dni, skąd nie zostało w tym terminie podjęte, wobec czego Sąd I instancji uznał je za doręczone adresatowi z upływem ostatniego dnia tego okresu. Od tego dnia biegł termin do uzupełnienia braków formalnych przez skarżącego, które nie nastąpiło, co dało podstawę do pozostawienia jego wniosku bez rozpoznania.
Zaskarżając przedmiotowe zarządzenie z dnia 19 listopada 2004r. W. R. podniósł, że fakt pozostawania przesyłki pocztowej zawierającej wezwanie do uzupełnienia braków nie był mu znany, stąd nie mógł jej odebrać i na nią zareagować. Przesyłka została bowiem nadana na adres, pod którym obecnie nie zamieszkuje, natomiast przebywa tam jego żona, z którą pozostaje w ostrym
Sygn. akt II OZ 466/05 konflikcie. Żona nie przekazała mu informacji o konieczności podjęcia przesyłki w urzędzie pocztowym i dlatego nie mógł jej odebrać i zastosować się do zarządzenia Sądu I instancji. Skarżący podniósł, że obecnie nie zamieszkuje na stałe w żadnym miejscu korzystając z doraźnej pomocy mamy, brata i znajomych, ale w żadnym z tych miejsc nie jest zameldowany i nie ma prawa odbierać korespondencji. Z tego powodu nie mógł w postępowaniu wskazać jakiegokolwiek innego adresu do doręczania korespondencji. Skarżący wnosi o zmianę zaskarżanego zarządzenia poprzez uwzględnienie jego wniosku i przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia.
W dniu wniesienia zażalenia na zarządzenie z dnia 19 listopada 2004r. W. R. złożył także wniosek o przywrócenie terminu do wykonania zobowiązania Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 6 października 2004r. do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku z dnia 17 lipca 2004r. Celem uzasadnienia wniosku skarżący powołał okoliczności identyczne jak w zażaleniu na zarządzenie Sądu I instancji z dnia 19 listopada 2004r. Do wniosku o przywrócenie terminu skarżący załączył m. in. wniosek o sporządzenie uzasadnienia powołanego wyroku.
Postanowieniem z dnia 17 grudnia 2004r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie odrzucił wniosek W. R. o przywrócenie terminu do wykonania zobowiązania Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 6 października 2004r. do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku z dnia 14 lipca 2004r. jako załącznika do wcześniejszego wniosku o przywrócenie terminu. W uzasadnieniu Sąd I instancji uznał, że względu na stan sprawy przywrócenie terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu stało się nieaktualne, albowiem wniosek ten został złożony już po wydaniu zarządzenia z dnia 19 listopada 2004r., na które skarżący wniósł zażalenie. W ocenie tego Sądu zażalenie konsumuje wniosek o przywrócenie terminu.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenia są nieuzasadnione i podlegają oddaleniu.
Na podstawie art. 87 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) równocześnie z wnioskiem o przywrócenie terminu strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. Skarżący do złożonego przez siebie wniosku o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 14 lipca 2004r. nie załączył wniosku o sporządzenie uzasadnienia, co stanowiło brak formalny w rozumieniu art. 49 § 1 ppsa. Słusznie więc Sąd I instancji, na podstawie powołanego przepisu wezwał skarżącego do uzupełnienia stwierdzonego braku w terminie 7 dni, pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania.
Jak wynika z akt sprawy przesyłka pocztowa z dnia 6 października 2004r. zawierająca wezwanie do usunięcia braków formalnych wniosku nie została podjęta przez skarżącego pomimo dwukrotnego jej awizowania, tj. 13 października 2004r. i 21 października 2004r. na adres wskazywany przez skarżącego w toku postępowania. Zgodnie z brzmieniem art. 73 ppsa pismo uważa się za doręczone stronie wraz z upływem ostatniego dnia siedmiodniowego okresu, na który zostało pozostawione w urzędzie pocztowym z powiadomieniem o tym fakcie strony. W niniejszej sprawie, wobec dwukrotnego awizowania (ostatnie 21 października 2004r.) pismo należało uznać za doręczone w dniu 28 października 2004r., co oznacza, że termin do uzupełnienia braków formalnych upłynął 4 listopada tego roku, tj. w siódmym dniu po dniu tego fikcyjnego doręczenia. Słusznie więc Sąd I instancji, wobec nie uzupełnienia przez skarżącego braków formalnych w terminie wskazanym w wezwaniu pozostawił wniosek bez rozpoznania.
Zauważyć tutaj należy, że w dniu wydawania zaskarżanego zarządzenia Sądowi I instancji nie była znana powoływana przez skarżącego okoliczność jego nie zamieszkiwania pod adresem: Szczecin, ul. Harnasiów 38, pod który w toku postępowania były skutecznie doręczane przesyłki adresowane do skarżącego.
Potwierdza to prawidłowość działania Sądu I instancji i wydania zaskarżanego zarządzenia.
Okoliczność nie poinformowania skarżącego przez zamieszkującą pod powołanym wyżej adresem żonę, z którą pozostaje w konflikcie, że w urzędzie pocztowym znajduje się przesyłka zawierająca wezwanie do uzupełnienia braków formalnych pisma nie uzasadnia uwzględnienia zażalenia i przywrócenia terminu do wniesienia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Jak bowiem wynika z brzmienia art. 70 ppsa strony i ich przedstawiciele mają obowiązek zawiadomić sąd o każdej zmianie swojego zamieszkania, adresu do doręczeń lub siedziby. Oznacza to, że doręczanie pism w postępowaniu sądowoadministracyjnym następuje na adres wskazywany przez strony i sąd nie jest zobowiązany do jego ustalania przed każdorazowym wysyłaniem stronom pism sądowych. Skutki braku udzielenia informacji o zmianie adresu do doręczeń w toku postępowania obciążają stronę, która uchybiła temu obowiązkowi. Zgodnie z przepisami pisma te są bowiem doręczane na adres znany sądowi i strona powinna mieć świadomość tego faktu i przewidywać związane z nim konsekwencje (w tym wypadku możliwość nie poinformowania skarżącego przez żonę o przesyłce).
Powołana przez skarżącego okoliczność niemożności wskazania innego adresu do doręczeń niż ten, pod którym zamieszkuje jego rodzina nie może stanowić podstawy do uchylenia zaskarżanego zarządzenia. Zauważyć bowiem należy, że wbrew przeświadczeniu skarżącego i zgodnie z brzmieniem powołanego przepisu art. 70 ppsa adres do doręczeń nie musi być jednocześnie adresem zameldowania strony. W opisywanym wypadku skarżący mógł więc wskazać Sądowi adres matki, czy brata, z których gościnności korzystał, a którzy nawet w razie czasowego przebywania skarżącego w innym miejscu mogli przekazać mu informację o konieczności odbioru przesyłki pocztowej.
W związku z powyższym należy uznać, że zaskarżane zarządzenie nie narusza przepisów prawa.
Podobnie rzecz się ma w przypadku zaskarżanego postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 17 grudnia 2004r. Zauważyć bowiem należy, że postępowanie, w którym miała zostać wykonana czynność będąca przedmiotem wniosku o przywrócenie terminu do jej wykonania w dniu złożenia tego wniosku było już zakończone. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie wydał bowiem w tej sprawie zarządzenie z dnia 19 listopada 2004r., które zostało przez B. R. zaskarżone. Słusznie więc zauważył Sąd I instancji, że w takim wypadku ze względu na stan sprawy rozpoznanie wniosku o przywrócenie terminu do wykonania czynności określonej w zarządzeniu tego Sądu z dnia 6 października 2004r. stało się nieaktualne, co wyczerpuje przesłanki art. 88 ppsa prowadzące do odrzucenia wniosku. Podzielić należy pogląd Sądu I instancji, że wniesione zażalenie konsumuje odrzucany wniosek o przywrócenie terminu.
Jest to bowiem oczywiste nie tylko ze względu na tożsamość okoliczności podnoszonych w obu pismach sporządzonych przez skarżącego, a przede wszystkim zakres sprawy poddawanej pod rozpoznanie Sądowi II instancji w związku ze złożonym zażaleniem.
Wobec powyższego Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 197 w zw. z art. 184 ppsa orzekł jak w sentencji.