Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 26 lutego 2018 r. sygn. akt II SA/Bk 109/18 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku odmówił wstrzymania wykonania decyzji Podlaskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Białymstoku (dalej również jako "organ") z dnia [...] grudnia 2017 r. w przedmiocie nakazania usunięcia nieprawidłowości występujących w obrębie składowiska odpadów poprzez wykonanie określonych robót budowlanych.
W uzasadnieniu postanowienia Sąd wskazał, że w ocenie L. sp. z o.o. sp. k. z siedzibą w W. (dalej również jako "skarżąca"), za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji przemawia konieczność poniesienia przez nią kosztów związanych ze zmianą projektu budowlanego, uzyskaniem odrębnych pozwoleń i decyzji, wykonaniem robót budowlanych, co skutkowałoby możliwością wystąpienia skutków niemożliwych do odwrócenia lub co najmniej trudnych do wykonania oraz wiązałoby się z dodatkowymi kosztami i uciążliwościami związanymi z wykonaniem robót budowlanych, gdy jednocześnie aktualny stan faktyczny nie stwarza żadnego zagrożenia.
Sąd I instancji tego stanowiska nie podzielił uznając, że skarżąca nie skonkretyzowała jednakże podniesionych twierdzeń, ani ich nie uwiarygodniła. Przede wszystkim nie wykazała aby szacunkowy koszt wykonania nałożonych na nią obowiązków był na tyle wysoki, że jego poniesienie mogłoby spowodować istotne pogorszenie jej kondycji finansowej. Brak jest w tym zakresie w aktach sprawy jakiejkolwiek dokumentacji wskazującej na prawdopodobny koszt takich prac, ani też dokumentów poświadczających aktualną ogólną sytuację finansową skarżącej. Jedynie zestawienie ww. informacji dałoby przybliżony obraz konsekwencji finansowych spowodowanych wykonaniem zaskarżonej decyzji oraz mogłoby wykazać, że owe uszczuplenie majątkowe będzie dla strony skarżącej znaczne.
Ponadto Sąd podniósł, że zawarty w zaskarżonej decyzji nakaz wykonania określonych robót budowlanych, został wydany w związku ze stwierdzonym znacznym przekroczeniem niebezpiecznych dla środowiska substancji rozpuszczalnych w gruncie pobranym m.in. z wału zlokalizowanego od strony północnej na prowadzonym przez skarżącą składowisku odpadów. Przeprowadzona przez Podlaskiego Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska kontrola wykazała, że w tym miejscu następuje przesiąkanie odcieków z zastoisk. W związku z powyższym, użytkowana przez skarżącą kwatera do składowania odpadów nr 1 nie spełnia kryteriów niezależnego i samodzielnego składowiska.
Zażalenie na powyższe postanowienie złożyła L. sp. z o.o. sp. k. z siedzibą w W., reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, wnosząc o zmianę zaskarżonego postanowienia i wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w całości, ewentualnie o uchylenie zaskarżonego orzeczenia i przekazanie sprawy WSA w Białymstoku do ponownego rozpoznania, a także o zasądzenie kosztów postępowania. W uzasadnieniu zażalenia strona ponownie powołała się na wysokie koszty wykonania robót budowlanych wskazanych w decyzji z dnia [...] grudnia 2017 r., których koszt został oszacowany na kwotę "rzędu setek tysięcy złotych".
W ocenie pełnomocnika spółka nie jest w stanie ponieść tak wysokich kosztów w związku z trudnościami finansowymi spowodowanymi brakiem przychodów. Spółka ponosi jedynie koszty utrzymania składowiska. Pełnomocnik wskazał również, że spółka nie posiada zdolności kredytowej. Pełnomocnik nie zgodził się z twierdzeniem, że wstrzymanie zaskarżonej decyzji niesie za sobą wystąpienie ryzyka w postaci degradacji środowiska, gdyż badanie próbek gleby wykonanych przez Wojewódzki Inspektorat Ochrony Środowiska w Białymstoku potwierdziło, że nie doszło do przekroczenia wartości granicznych zanieczyszczeń gleby – wyniki badań mieszczą się w przewidzianych normach. Do zażalenia dołączono kserokopię dokumentów m.in. wykaz przychodów i rozchodów spółki, a także deklaracje podatkowe.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Kompetencja Naczelnego Sądu Administracyjnego do wstrzymania wykonania aktu lub czynności została uregulowana w art. 61 § 3 w związku z art. 193 p.p.s.a. Zgodnie z treścią art. 61 § 3 p.p.s.a. sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu, jeżeli w wyniku jego wykonania zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Rozpoznając wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Sąd, poza analizą samego wniosku i zawartej w nim argumentacji pod kątem przesłanek wstrzymania z art. 61 § 3 p.p.s.a., powinien dokonać jednocześnie analizy akt sprawy (akt sądowych i akt administracyjnych) uwzględniając interes publiczny. Powinien ocenić czy właśnie ze względu na ten interes zachodzi konieczność udzielenia ochrony tymczasowej lub odmowy jej udzielenia.
W niniejszej sprawie zaskarżona decyzja nakazuje usunięcie nieprawidłowości występujących w obrębie składowiska odpadów poprzez wykonanie robót budowlanych mających na celu jego uszczelnienie.
Z powyższego wynika, że wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji prowadziłoby do utrzymania stanu zagrożenia dla środowiska, które potwierdza materiał zgromadzony w sprawie. Naczelny Sąd Administracyjny nie podziela argumentacji zawartej w zażaleniu, że badanie próbek gleby wskazało, że nie zostały przekroczone wartości graniczne zanieczyszczeń. Nawet przyjmując, że aktualnie taka sytuacja ma miejsce to instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji ma na celu zapobiegnięcie negatywnym skutkom mogącym występować w przyszłości. Oczywiste jest, że utrzymujący się stan nieszczelności składowiska odpadów będzie powodował zagrożenie dla środowiska i dla oceny sprawy nie ma znaczenia jak poważne będą to skutki. Sytuacja ta dowodzi tego, że przesłanka znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków przemawia za odmową wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.
W tym stanie rzeczy, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.