Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem sąd I instancji odmówił przyznania stronie skarżącej prawa pomocy w zakresie całkowitym. Uzasadnienie postanowienia zawiera szczegółową analizę danych zawartych w złożonym przez skarżącego wniosku o przyznanie prawa pomocy oraz dokumentów i oświadczeń złożonych w związku z nałożonym przez sąd w trybie art. 255 ustawy z dnia 2002r. Prawo o podstępowania przed sadami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153. poz.1270/ obowiązkiem uzupełnienia tego wniosku. Mając na względzie całokształt przedłożonych dokumentów i oświadczeń, sąd I instancji na ich podstawie ocenił, że skarżący nie wykazał aby jego sytuacja majątkowa uniemożliwiała poniesienie jakichkolwiek kosztów sądowych.
Sąd podniósł, że skarżący nie zastosował się do nałożonego obowiązku i nie przedłożył rachunków bankowych za ostatnie 3 miesiące poprzedzające złożenie wniosku o przyznanie prawa pomocy. Powołując się na art.246 § 2pkt l wymienionej ustawy sąd I instancji wywiódł, że osobie prawnej a także innej jednostce organizacyjnej może być przyznane prawo pomocy w zakresie całkowitym jeśli wykaże, że nie ma żadnych środków na poniesienie kosztów postępowania a w rozpoznanej sprawie nie zostało wykazane aby strona skarżąca nie mogła ponieść kosztów postępowania.
Zażalenie na to postanowienie wniósł S. Z. podnosząc, że jest w trudnej sytuacji finansowej i jedynym jego dochodem jest renta. Skarżący wywodzi, że nie prowadzi wspólnego gospodarstwa z żoną i synem i nie może liczyć na ich pomoc. Skarżący podnosi, że każdemu obywatelowi wolno mieć wiele kont.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie jest całkowicie nieuzasadnione. Zgodnie art. 246 § 2 pkt l ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ciężar wykazania istnienia przesłanek wymienionych w tym przepisie, że strona nie ma środków na poniesienie kosztów postępowania, spoczywa na ubiegającym się o przyznanie prawa pomocy.
Podnieść przy tym należy, że sąd administracyjny rozpoznający wniosek o przyznanie prawo pomocy stosownie do treści art.255 wymienionej ustawy ma prawo nałożyć na stronę ubiegająca się o przyznanie prawa pomocy o złożenie dodatkowych oświadczeń i przedłożenie dokumentów źródłowych. Skarżący, na którego w trybie wymienionego przepisu nałożono obowiązek przedłożenie między innymi dokumentów bankowych dotyczących stanu kont z okresu 3 miesięcy, obowiązku tego nie wykonał, co uniemożliwiło sądowi meriti ocenę rzeczywistej sytuacji majątkowej strony skarżącej. Trafnie sąd I instancji ocenił, że składane przez skarżącego oświadczenia i dokumenty nie zawierają danych umożliwiających rzeczywistą ocenę możliwości finansowych skarżącego. Nałożenie na skarżącego obowiązku wynikającego z cytowanego przepisu było w pełni uzasadnione z skoro przełożonego dokumentu /k- 11-12/wynika, że skarżący zgłosił w 2004r. prowadzenie działalności gospodarczej w szerokim zakresie i to zarówno poprzez zakład główny w Gdańsku jak i odział w Bydgoszczy, a decyzja, której dotyczy skarga związana jest z prowadzeniem działalności gospodarczej.
Niewadliwe jest stanowisko sądu, wyprowadzające z niewypełnienia przez skarżącego nałożonego obowiązku wniosek o nie wykazaniu przez skarżącego istnienia przesłanek, od których uzależnione jest udzielenie prawa pomocy w zakresie całkowitym.
Z przyczyn wymienionych na podstawie art.184 i art. 197 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji.