Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny Warszawie, działając na podstawie art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), zwanej dalej "P.p.s.a.", postanowieniem z dnia 4 lutego 2009r. r., sygn. akt VI SA/Wa 933/08, odmówił J. G. przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 30 września 2008 r., w sprawie o sygn. akt VI SA/Wa 933/08.
W uzasadnieniu Sąd I instancji podniósł, że skarżący nie uprawdopodobnił, iż uchybienie terminu do wniesienia skargi nastąpiło bez jego winy. Sąd - powołując orzecznictwo Naczelnego Sądu Administracyjnego i Sądu Najwyższego - wskazał, że uchybienia profesjonalnego pełnomocnika strony rozciągają się na mocodawcę zaś zaniedbania osób, którymi posługiwał się profesjonalny pełnomocnik obciążają pełnomocnika, a więc nie uwalniają strony od winy w niezachowaniu terminu. Powyższe oznacza, że skarżący reprezentowany przez profesjonalistę nie może opierać wniosku o przywrócenie terminu na twierdzeniu, że to nie on, ale jego pełnomocnik zaniedbał dokonania czynności procesowej.
Z kolei obowiązkiem pełnomocnika jest takie zorganizowanie pracy podległych mu pracowników, aby czynności z zakresu reprezentacji były dokonywane w terminie. Nie można bowiem usprawiedliwiać uchybienia terminu w dokonaniu czynności procesowej faktem niewysłania wniosku przez osobę, której pełnomocnik polecił wykonanie tej czynności. W ocenie Sądu, w sprawie nie można więc mówić o braku winy skarżącego w rozumieniu art. 86 § 1 P.p.s.a.
Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł J. G. podnosząc, że okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu zostały wystarczająco uprawdopodobnione we wniosku. Zdaniem skarżącego uchybienia pełnomocnika nie powinny pozbawiać go możliwości uzyskania pisemnego uzasadnienia wyroku, bowiem zlecając sprawę profesjonaliście skarżący nie tylko nie ponosi winy w wyborze, ale wypełnia wszelkie wymogi należytej staranności.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie złożone w niniejszej sprawie nie zasługuje na uwzględnienie. Przepis art. 85 P.p.s.a. stanowi, że czynność procesowa podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Z kolei w przepisach art. 86 i następnych P.p.s.a. ustawodawca przewidział możliwość przywrócenia uchybionego terminu. Jednocześnie określił przesłanki, których istnienie pozwala na przywrócenie terminu, a mianowicie: brak winy strony w uchybieniu terminu oraz powstanie ujemnych dla strony skutków procesowych. Wymaga podkreślenia, że warunkiem dopuszczalności przywrócenia uchybionego terminu jest uprawdopodobnienie przez stronę, że mimo całej staranności nie mogła dokonać czynności w terminie, to znaczy, że zachodziły przeszkody od niej niezależne oraz istniejące przez cały czas biegu terminu przewidzianego dla dokonania czynności procesowej.
W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego stanowisko wyrażone przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia należy uznać za zgodne z prawem.
Zważyć trzeba, że skarżący jest reprezentowany przez zawodowego pełnomocnika, który co do zasady powinien dokonywać wszelkich czynności procesowych w imieniu skarżącego. Zgodnie z ugruntowanym w tym względzie stanowiskiem orzecznictwa, w przypadku gdy strona jest reprezentowana przez fachowego pełnomocnika, przy ocenie możliwości przywrócenia terminu należy uwzględnić wiedzę i konieczność zachowania należytej staranności przez tego pełnomocnika, a zatem wniosek strony o przywrócenie terminu, któremu uchybił pełnomocnik, musi wskazywać na brak winy w uchybieniu terminu ze strony pełnomocnika.
Należy również wskazać, że wbrew twierdzeniom skarżącego, ponosi on ryzyko ujemnych skutków niestarannego zachowania się jego profesjonalnego pełnomocnika procesowego, albowiem skarżący działając przez pełnomocnika działa w taki sposób, jakby sam dokonywał czynności procesowych, tyle że przy wykorzystaniu profesjonalnej pomocy.
Mając powyższe na względzie należało uznać, że okoliczności podnoszone przez skarżącego we wniosku o przywrócenie terminu nie mogły stanowić podstawy do uwzględnienia wniosku.
Z tej też przyczyny Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 z związku z art. 197 § 2 P.p.s.a., postanowił jak w sentencji.