Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 27 października 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi odrzucił skargę Gminy Miasta Łódź – Zarządu Lokali Miejskich (dalej również jako "skarżąca") na decyzję Łódzkiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Łodzi z dnia [...] sierpnia 2016 r., w przedmiocie nakazu usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości poprzez wykonanie określonych robót budowlanych.
W uzasadnieniu postanowienia Sąd I instancji wskazał na art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., dalej p.p.s.a.) mówiący, iż skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Sąd wyjaśnił, że z dokumentów załączonych do akt wynika, iż zaskarżona decyzja została doręczona stronie dnia [...] sierpnia 2016 r., na co dowodem jest zwrotne potwierdzenie odbioru załączone do akt administracyjnych. Zgodnie ze wskazanym wcześniej przepisem termin do złożenia skargi upłynął z dniem [...] września 2016 r., tymczasem skarga została wysłana na adres organu drugiej instancji w dniu [...] września 2016 r., czyli z uchybieniem terminu do jej skutecznego wniesienia.
Zażalenie na powyższe postanowienie wniosła, reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, Gmina Miasto Łódź – Zarząd Lokali Miejskich domagając się uchylenia zaskarżonego postanowienia w całości oraz zasądzenia na rzecz skarżącej zwrotu kosztów postępowania. W uzasadnieniu zażalenia podniesiono, że w przypadku gdy stronę reprezentuje pełnomocnik, organ jest zobowiązany do doręczenia decyzji pełnomocnikowi strony, tymczasem w przedmiotowej sprawie zaskarżona decyzja została doręczona bezpośrednio na adres skarżącego z pominięciem pełnomocnika (r. pr. M. B.). Przesyłka zawierająca decyzję organu II instancji trafiła do pełnomocnika skarżącej dopiero w dniu [...] września 2016 r. i to od tej daty, w ocenie skarżącej, powinien biec termin do wniesienia skargi.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie zawiera usprawiedliwione podstawy.
Stosownie do treści art. 53 § 1 p.p.s.a. skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Konsekwencją uchybienia terminu do wniesienia skargi jest jej odrzucenie – art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a.
W postępowaniu administracyjnym i w postępowaniu sądowym, ustawodawca wiąże z doręczeniem rozstrzygnięć doniosłe skutki procesowe, bowiem od daty doręczenia liczyć należy terminy do dokonania określonych, przewidzianych prawem czynności, w tym do wystąpienia z odwołaniem, zażaleniem czy skargą do sądu administracyjnego. Podkreślić należy, że w postępowaniu administracyjnym skarżąca bezsprzecznie była reprezentowana przez pełnomocnika w osobie r. pr. M. B., który działał w jej imieniu i jak wskazano w zażaleniu wnosił odwołanie od decyzji organu I instancji, do którego załączone było pełnomocnictwo wraz ze wskazaniem adresu do doręczeń. Trudno więc stwierdzić z jakiej przyczyny organ II instancji podjął próbę doręczenia odpisu decyzji bezpośrednio skarżącej. Nawet przy przyjęciu, że pełnomocnik skarżącej jest jej pracownikiem należy w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego zwrócić uwagę na fakt, że adres podany przez pełnomocnika w odwołaniu (ul. Lubelska 9/11, 93-129 Łódź) jest inny niż adres na jaki została wysłana decyzja (Pl. Barlickiego 11, 90-615 Łódź).
Fakt ten nie daje podstawy do uznania, że termin do wniesienia skargi mógł zostać zachowany przy sprawniejszym przekazaniu pisma do odpowiedniego wydziału gdzie zatrudniony był pełnomocnik skarżącej. Błąd w doręczeniu dotyczył bowiem nie tylko braku wskazania imienia i nazwiska pełnomocnika ale również wskazanego adresu. Powyższe rozważania dają w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego podstawy do tego by uznać, iż w sprawie faktycznie doszło do naruszenia art. 53 p.p.s.a. poprzez nieprawidłowe uznanie, iż termin do wniesienia skargi upłynął z dniem [...] września 2016 r.
Z tych względów na podstawie art. 185 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w postanowieniu. Odnosząc się do wniosku o zasądzenie kosztów postępowania zażaleniowego, stwierdzić należy, że przepisy p.p.s.a. nie przewidują możliwości orzeczenia co do zwrotu kosztów w postępowaniu zażaleniowym. Zgodnie bowiem z art. 209 p.p.s.a. o zwrocie kosztów sąd rozstrzyga w każdym orzeczeniu uwzględniającym skargę oraz w orzeczeniu, o którym mowa w art. 201, art. 203 i art. 204 p.p.s.a. Natomiast w niniejszej sprawie zostało rozpoznane zażalenie na postanowienie, a zatem Naczelny Sąd Administracyjny nie orzekł o zwrocie kosztów postępowania zażaleniowego.