Uzasadnienie
II OZ 470 / 08
Zaskarżonym postanowieniem z dnia 5 lutego 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił Z. G. przywrócenia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku tegoż Sądu z dnia 6 listopada 2007 r., oddalającego skargę Z. G. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...].
Skarżący we wniosku o przywrócenie terminu (pismo z dnia 18 stycznia 2008 r.) wskazał, że ustanowiony w sprawie pełnomocnik z urzędu nie poinformował go o terminie rozprawy oraz, że przekazał mu odpis wyroku z uzasadnieniem dopiero w dniu 16 stycznia 2008r., a więc po terminie do wniesienia skargi kasacyjnej. Ponadto zdaniem wnioskodawcy, ustanowiony w sprawie pełnomocnik z urzędu nie posiadał ważnego pełnomocnictwa do reprezentowania Z. G. przed sądami administracyjnymi.
W uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia Wojewódzki Sąd Administracyjny wskazał, że wniosek skarżącego nie uprawdopodabniał przyczyn, dla których przywrócenie terminu byłoby zasadne. W ocenie Sądu pierwszej instancji pełnomocnictwo do reprezentowania skarżącego - przez wyznaczonego z urzędu pełnomocnika - adw. Ł. Ż. nie zostało wypowiedziane i odpowiada treści art. 35 § 1 i art. 36 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.- dalej zwanej p.p.s.a.). Nie jest także okolicznością wyłączającą brak winy w przekroczeniu terminu do wniesienia skargi kasacyjnej brak porozumienia między wnioskodawcą a jego pełnomocnikiem. Ze wskazanych wyżej względów na mocy art. 86 § 1 p.p.s.a. Sąd stwierdził brak podstaw do przywrócenia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej.
Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł Z. G., wnosząc o przywrócenie uchybionego terminu. W zażaleniu skarżący wskazał, że jego pismo z dnia [...] było równoznaczne z wypowiedzeniem pełnomocnictwa dotychczasowemu pełnomocnikowi, z uwagi na niewypełnienie przez tegoż pełnomocnika swoich obowiązków.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 86 § 1 p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi o przywróceniu terminu. Taka sytuacja w przedmiotowej sprawie nie zaistniała, a tym samym wniosek skarżącego o przywrócenie terminu do dokonania czynności procesowej nie mógł być uwzględniony.
Okoliczności przedstawione we wniesionym zażaleniu nie mają wpływu na treść rozstrzygnięcia sądowego albowiem nie odnoszą się do kwestii związanych w przedmiotem skarżonego postanowienia. Skarżący skupił się w głównej mierze na kwestionowaniu postępowania przed organami administracji. Odnośnie przekroczenia terminu skarżący podał jedynie, iż jego wniosek z dnia 18 stycznia 2008 r. był równoznaczny z wypowiedzeniem pełnomocnictwa. Stwierdzić trzeba, iż wypowiedzenie pełnomocnictwa musi być wyraźne, a takiego wypowiedzenia w aktach sprawy brak. Ponadto pismo z dnia 18 stycznia 2008 r. wpłynęło już po zakończeniu biegu terminów procesowych w sprawie, a wobec tego odwołanie w tym czasie pełnomocnictwa pozostawało bez wpływu na ocenę okoliczności dopełnionych przez pełnomocnika w oparciu o udzielone mu przez skarżącego pełnomocnictwo. Istotne jest przy też to, że wbrew zarzutom skarżącego pełnomocnictwo udzielone adwokatowi w pełni upoważniało tegoż adwokata do działania w sprawie w imieniu skarżącego.
W przedmiotowej sprawie pełnomocnik skarżącej strony stawił się na rozprawie w dniu 6 listopada 2007 r. i złożył wniosek o uzasadnienie wyroku w sprawie. Wyrok wraz z uzasadnieniem doręczono pełnomocnikowi w dniu 14 grudnia 2007 r. Wniosek zaś o przywrócenie terminu z dnia 18 stycznia 2008 r., mający być jednocześnie zdaniem skarżącego wypowiedzeniem pełnomocnictwa w żaden sposób ani nie mógł być odczytany jako takie wypowiedzenie, ani też nie stanowił uzasadnienia braku winy strony w uchybieniu terminowi do dokonania czynności jaką było wniesienie kasacji.
Stwierdzić należy, iż kwestionowanie działania, czy też braku działania pełnomocnika ustanowionego na rzecz skarżącego w ramach prawa pomocy nie mogło stanowić skutecznej argumentacji wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej.
Zważywszy na powyższe okoliczności Naczelny Sąd Administracyjny na mocy art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. oddalił wniesione zażalenie jako pozbawione uzasadnionych podstaw.