Postanowienie NSA z 9 maja 2006 r., II OZ 477/06

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie

Rozpoznanie

w dniu 9 maja 2006r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia S. D. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 5 sierpnia 2005r., sygn. akt 3 II SA/Wr 30/03 w przedmiocie wniosku o sporządzenie i doręczenie wyroku Sądu z dnia 23 marca 2005r. wraz z uzasadnieniem

Sprawa

w sprawie ze skargi S. D. na decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego we Wrocławiu Oddział Zamiejscowy w Legnicy z dnia 6 grudnia 2002r., Nr [...] w przedmiocie braku podstaw do stwierdzenia choroby zawodowej postanawia: oddalić zażalenie.

Skład

Sędzia NSA Krystyna Sidor przewodniczący

Uzasadnienie

Zaskarżonym postanowieniem z dnia 5 sierpnia 2005r., sygn. akt 3 II SA/Wr 30/03 Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odmówił S. D. sporządzenia uzasadnienia wyroku tegoż Sądu z dnia 23 marca 2005r., sygn. akt 3 II SA/Wr 30/03.

Sąd ustalił, że wniosek o uzasadnienie został sporządzony z uchybieniem 7-dniowego terminu liczonego od dnia ogłoszenia wyroku, tj. dopiero w dniu 27 lipca 2005r., co stanowi naruszenie art. 141§2 w zw. z art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz.1270 ze zm.)

W zażaleniu na powyższe postanowienie S. D. wniósł o jego uchylenie, składając jednocześnie wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia.

Skarżący przyznał, że uchybił terminowi, który upłynął w dniu 30 marca 2005r., ale podkreślił, że nastąpiło to bez jego winy, bowiem w tym okresie był w trakcie leczenia choroby nowotworowej, na dowód czego załączył karty informacyjne leczenia szpitalnego.

Skarżący podniósł również, że w zawiadomieniu sądowym o wyznaczeniu terminu rozprawy nie było informacji, iż posiedzenie zakończy się merytorycznym rozstrzygnięciem, zaś ze względu na ciężki stan zdrowia nie mógł się stawić na to posiedzenie, ani też nie miał możliwości zapoznać się z wyrokiem. Jego zdaniem Sąd miał obowiązek z urzędu przesłać mu odpis wyroku oraz pouczyć o sposobie jego zaskarżenia.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Stosownie do art. 141§2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz.1270 ze zm.) w sprawach, w których skargę oddalono, uzasadnienie wyroku sporządza się na wniosek strony zgłoszony w terminie 7 dni od dnia ogłoszenia wyroku albo doręczenia odpisu sentencji wyroku (gdy wyrok został wydany na posiedzeniu niejawnym). Sąd rozpoznając wniosek o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku na podstawie powołanego przepisu bada wyłącznie jedną okoliczność, tj. czy wniosek taki został złożony w ustawowym 7-dniowym terminie. Stwierdzając, że strona uchybiła temu terminowi i jednocześnie nie został on odrębnym orzeczeniem przywrócony na wniosek strony, Sąd wydaje postanowienie o odmowie sporządzenia i doręczenia uzasadnienia wyroku.

W rozpoznawanej sprawie skarżący S. D. złożył wniosek o sporządzenie i doręczenie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 23 marca 2005r. dopiero w dniu 27 lipca 2005r., a więc po upływie ustawowego 7-dniowego terminu. Jednocześnie wniosek o jego przywrócenie nie został uwzględniony zarówno przez Sąd pierwszej instancji, jak i Naczelny Sąd Administracyjny, który postanowieniem z dnia 9 maja 2006r. oddalił zażalenie skarżącego.

W świetle powołanych przepisów okoliczność, iż skarżący złożył wniosek o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku po upływie ustawowego terminu stanowi podstawę do odmowy uwzględnienia tego wniosku. Zarzuty zażalenia dotyczące choroby skarżącego na tym etapie postępowania nie podlegają ocenie Sądu, ponieważ – jak wyżej wyjaśniono - Sąd rozpoznając wniosek o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku bada wyłącznie czy wniosek ten został złożony z zachowaniem 7-dniowego terminu.

Z tych względów na mocy art. 184 w zw. z art. 197§2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należało orzec, jak w sentencji postanowienia.