Postanowienie NSA z 10 lipca 2012 r., II OZ 477/12

Wydany

10 lipca 2012 r.

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 10 lipca 2012 roku na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia Stowarzyszenia Federacji Zielonych w Białymstoku na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 11 kwietnia 2012 roku, sygn. akt II SA/Ol 15/12 o odmowie wyłączenia sędziów i referendarzy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku od orzekania

Skład

Sędzia NSA Jerzy Stelmasiak

Sprawa

w sprawie ze skargi Stowarzyszenia Federacji Zielonych w Białymstoku na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Białymstoku z dnia 24 listopada 2011 roku Nr 409.231/B-5/XIV/11 w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego w sprawie ustalenia lokalizacji inwestycji celu publicznego postanawia: umorzyć postępowanie zażaleniowe.

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 11 kwietnia 2012 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie odmówił Stowarzyszeniu Federacji Zielonych w Białymstoku wyłączenia sędziów i referendarzy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku od orzekania w sprawie ze skargi Stowarzyszenia na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Białymstoku z dnia 24 listopada 2011 r. w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego w sprawie ustalenia lokalizacji inwestycji celu publicznego.

Zażalenie na powyższe postanowienie wniosło Stowarzyszenie.

Przy piśmie z dnia 23 kwietnia 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku nadesłał odpis prawomocnego postanowienia XII Wydziału Gospodarczego Krajowego Rejestru Sądowego Sądu Rejonowego w Białymstoku z dnia 27 stycznia 2012 r., z którego wynika, że skarżące Stowarzyszenie zostało rozwiązane na podstawie art. 31 pkt 1 ustawy z dnia 7 kwietnia 1989 r. Prawo o stowarzyszeniach (tekst jedn. Dz.U. z 2001 r., Nr 79, poz. 855 ze zm.). Jednocześnie Sąd Rejonowy zarządził likwidację Stowarzyszenia.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje

Jak już wyżej wskazano, skarżące Stowarzyszenie zostało rozwiązane postanowieniem Sądu Rejonowego w Białymstoku z dnia 27 stycznia 2012 r. oraz zarządzono jego likwidację. Rozwiązanie stowarzyszenia przez sąd oznacza zakończenie wszelkiej jego działalności. Pozostać może jedynie majątek stowarzyszenia, w tym i wierzytelności, a także roszczenia wobec niego. Dlatego też przeprowadza się likwidację stowarzyszenia, którą zajmuje się likwidator. Podkreślić jednak należy, że działalność likwidatora rozciąga się jedynie na sprawy majątkowe, a nie na statutową działalność rozwiązanego stowarzyszenia. Należy więc przyjąć, że w okresie likwidacji stowarzyszenie już nie istnieje, choć jego wykreślenie z rejestru stowarzyszeń jeszcze nie nastąpiło - art. 37 ust. 2 pkt 3 ustawy Prawo o stowarzyszeniach (por. S. Sarnecki, Prawo o stowarzyszeniach. Komentarz, Kraków 2000, s. 77).

Stosownie do treści art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2012 r., poz. 270), sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe. Bezprzedmiotowość postępowania wynikać może zarówno z przyczyn przedmiotowych jak i podmiotowych. Do tych ostatnich niewątpliwie zalicza się ustanie bytu prawnego osoby prawnej, jak to miało miejsce w przypadku wnoszącego zażalenie Stowarzyszenia.

Mając powyższe na uwadze i na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 w związku z art. 193 oraz w związku z art. 197 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Naczelny Sąd Administracji orzekł jak w sentencji postanowienia.