Uzasadnienie
W dniu 31 grudnia 2013 r. do WSA w Poznaniu wpłynął opatrzony datą 15 września 2013 r., a nadany 30 grudnia 2013 r. (data stempla pocztowego) wniosek M. H. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na uchwałę Rady Gminy Lipno z [...] października 2012 r. nr [...]w przedmiocie stwierdzenia wygaśnięcia mandatu wójta Gminy Lipno – M. H. W uzasadnieniu wniosku, M. H. wskazał, że zaskarżona uchwała została doręczona osobie uprawnionej do obioru korespondencji – D. C. w dniu 8 października 2012 r. W tym czasie skarżący był za granicą. Dalej M. H. wyjaśnił, iż po powrocie do kraju zapoznał się z doręczoną mu uchwałą i stwierdził, iż nie ma ona dla niego znaczenia z uwagi na fakt doręczenia mu w dniu 28 września 2012 r. świadectwa pracy stwierdzającego wygaśniecie stosunku pracy z dniem 5 września 2012 r. bez możliwości odwołania. Ponadto wskazał, iż doręczona mu uchwała o stwierdzeniu wygaśnięcia mandatu wójta nie zawierała pouczenia o możliwości jej zaskarżenia. O takiej możliwości dowiedział się dopiero w drugiej dekadzie sierpnia 2013 r. po zapoznaniu się z treścią wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 31 lipca 2013 r. o sygn. akt II OSK 1071/13.
WSA w Poznaniu skarga wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej wniesienia przesłał organowi w dniu 2 stycznia 2014 r. i wpłynęła do siedziby Rady Gminy Lipno 7 stycznia 2014 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu postanowieniem z dnia 11 marca 2014 r., na podstawie art. 88 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), - dalej p.p.s.a. odrzucił wniosek skarżącego o przywrócenie terminu do wniesienia skargi.
W uzasadnieniu postanowienia Sąd wskazał, że datą wniesienia przedmiotowej skargi jest data jej przekazania przez Sąd do organu administracyjnego tj. dzień 2 stycznia 2014 r. Dlatego też w dniu wniesienia skargi termin do dokonania tej czynności już upłynął. Skarżący we wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi wskazał, iż doręczona mu zaskarżona uchwałą nie zawierała pouczenia o terminie i trybie wniesienia skargi do sądu administracyjnego. O możliwości takiej dowiedział się dopiero, jak to określił, w drugiej dekadzie sierpnia 2013 r. z treści orzeczenia Naczelnego Sądu Administracyjnego z 31 lipca 2013 r. o sygn. akt II OSK 1071/13. Zdaniem Sądu właśnie w momencie powzięcia tej informacji ustała przyczyna uchybienia terminowi do wniesienia skargi. Skoro, jak wskazał M. H., przyczyna uchybienia terminu ustała w drugiej dekadzie sierpnia 2013 r. z chwilą podjęcia przez niego informacji o możliwości zaskarżenia przedmiotowej uchwały do sądu administracyjnego to niewątpliwie złożenie w dniu 2 stycznia 2014 r. wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi nastąpiło ze znacznym przekroczeniem terminu, o którym mowa w art. 87 § 1 p.p.s.a.
Pismem z dnia 19 marca 2014 r. M. H. wniósł zażalenie na postanowienie Sądu z dnia 11 marca 2013 r. zarzucając mu naruszenie art. 26 ust. 1 pkt 3 i ust. 2 ustawy z dnia 20 czerwca 2002 r. o bezpośrednim wyborze wójta, burmistrza i prezydenta miasta, § 1a § 2.1.2 rozporządzenia Ministra Prawy i Polityki Socjalnej z dnia 15 maja 1996 r. w sprawie szczegółowej treści świadectwa pracy oraz sposobu i trybu jego wydawania i prostowania oraz art. 97 § 12 i 13 Kodeksu pracy, art. 246 § 1 Kodeksu pracy i art. 6, art. 8 k.p.a. w zw. z art. 7 Konstytucji RP.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
W myśl art. 86 § 1 p.p.s.a. jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Zgodnie natomiast z brzmieniem art. 87 § 1 p.p.s.a. pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Stosownie natomiast do art. 88 powołanej ustawy spóźniony lub na mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. Oznacza to, że Sąd oceniając złożony wniosek o przywrócenie terminu sprawdza w pierwszej kolejności, czy spełnia on wymogi formalne, m.in. to czy został złożony w terminie określonym w art. 87 § 1 p.p.s.a.
W rozpoznawanej sprawie Sąd I instancji prawidłowo przyjął, że złożony przez skarżącego wniosek o przywrócenie terminu podlegał odrzuceniu, gdyż został wniesiony po upływie ustawowego terminu do jego złożenia. Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego należy podzielić stanowisko Sądu I instancji wyrażone w zaskarżonym postanowieniu, że sam skarżący wskazuje we wniosku, iż przyczyna uchybienia terminu do wniesienia skargi ustała w "drugiej dekadzie sierpnia 2013 r." i od tej daty należy liczyć siedmiodniowy termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu. Dlatego też, złożenie wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi dopiero w dniu 2 stycznia 2014 r. nastąpiło z rażącym naruszenie siedmiodniowego terminu do jego wniesienia.
Podkreślić należy, że w niniejszym postępowaniu Sąd I instancji nie badał kwestii związanych z brakiem winy skarżącego w uchybieniu terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi albowiem istota sprawy sprowadza się do oceny, czy skarżący zachował siedmiodniowy termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do dokonania tej czynności procesowej (art. 87 § 1 p.p.s.a.). Jednocześnie należy wskazać, że zarzuty podniesione w zażaleniu odnoszą się co do zasadność zaskarżonej uchwały, a nie dotyczą zaskarżonego postanowienia o odrzuceniu wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi.
Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia.