Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 17 maja 2017 r., sygn. akt II OZ 478/17 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie Z. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 3 marca 2017 r., sygn. akt IV SA/Wr 48/17 o odrzuceniu skargi Z. K. na decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w W. z dnia [...] lutego 1994 r. w przedmiocie braku podstaw do stwierdzenia choroby zawodowej.
W piśmie z dnia 24 maja 2017 r. skarżąca wniosła zażalenie na postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 17 maja 2017 r.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wniesione przez skarżącą zażalenie podlega odrzuceniu jako niedopuszczalne.
Przedmiotowe zażalenie zostało złożone na postanowienie wydane przez Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.)- dalej p.p.s.a., która to ustawa nie przewiduje żadnych środków odwoławczych od orzeczeń wydanych przez Naczelny Sąd Administracyjny. Zgodnie z art. 194 § 1 p.p.s.a., zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje tylko od wskazanych w ustawie postanowień wojewódzkiego sądu administracyjnego. Zaznaczyć należy, że w obowiązującej ustawie Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczenia Naczelnego Sądu Administracyjnego są niezaskarżalne, a zatem stają się prawomocne z chwilą ich wydania (art. 168 § 1 p.p.s.a.). Wniesione zażalenie należało zatem uznać za niedopuszczalne.
Mając na uwadze powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 178 w zw. z art. 180 i art. 197 § 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.