Uzasadnienie
W. N. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 13 czerwca 2013 r. w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji. Do skargi dołączono dowód uiszczenia wpisu sądowego w wysokości 100 zł. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 9 sierpnia 2013 r. wezwano skarżącego do uzupełnienia wpisu sądowego od skargi o kwotę 100 zł – w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Z uwagi na nieuzupełnienie wpisu sądowego w wyznaczonym terminie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 23 października 2013 r., sygn. akt VII SA/Wa 1703/13, odrzucił skargę.
Pismem z dnia 13 listopada 2013 r. skarżący wniósł o przywrócenie terminu do uiszczenia uzupełniającej opłaty w wysokości 100 zł. Jednocześnie dokonał wpłaty kwoty 100 zł tytułem uzupełnienia wpisu sądowego. Skarżący podniósł, iż składając wniosek "o wznowienie postępowania, na podstawie rozmów z prawnikami i informacjami na stronie internetowej Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie dowiedział się, że opłata za prowadzenie rozprawy wynosi 100 zł, którą przelał na konto Sądu. Otrzymawszy zarządzenie do uiszczenia wpisu sądowego z dnia 9 sierpnia 2013 r. skarżący, będąc przekonany, że zaszła pomyłka, zadzwonił do Sądu w celu wyjaśnienia wątpliwości i uzyskał zapewnienie, że pieniądze są na właściwym koncie, a pismo wysłano przez niedopatrzenie". Wskazał, że nie informowano go, iż jest to połowa należnej opłaty.
Dalej wskazał, że dopiero z treści postanowienia z dnia 23 października 2013 r. o odrzuceniu skargi – otrzymanego w dniu 7 listopada 2013 r., dowiedział się, że opłata sądowa wynosi 200 zł, a wpłacił on jedynie połowę tej sumy. Skarżący dodał, że problemy uważa za nieporozumienie w przepływie informacji, nie korzysta on z usług prawnika i język sądowy nie jest dla niego wyrazisty.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 10 grudnia 2013 r., na podstawie art. 86 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), - dalej p.p.s.a. odmówił przywrócenia terminu do uzupełnienia wpisu sądowego.
W uzasadnieniu postanowienia Sąd wskazał, że okoliczności wskazane we wniosku o przywrócenie terminu nie świadczą o braku winy. Skarżący nie może zasłaniać się tym, że był przekonany, iż zarządzenie z dnia 9 sierpnia 2013 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu wysłano w wyniku niedopatrzenia i dopiero z treści postanowienia o odrzuceniu skargi dowiedział się, iż uiścił jedynie połowę należnego wpisu. Zarządzenie o wezwaniu do uiszczenia wpisu z dnia 9 sierpnia 2013 r. było sformułowane w sposób wyraźny, niebudzący wątpliwości co do treści wezwania. Z treści tego zarządzenia wynika, że wezwano stronę skarżącą W. N. do uzupełnienia wpisu sądowego od skargi na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] czerwca 2013 r., znak: [...], o kwotę 100 zł, przy czym kluczowe sformułowania: "do uzupełniania" i "o kwotę 100 złotych" dodatkowo zaznaczono pogrubioną czcionką. Tak zredagowane wezwanie należy uznać za czytelne także dla osoby, która nie posługuje się językiem prawniczym.
Skarżący mimo tego nie zrozumiał, iż chodzi o uzupełnienie wpisu i wysunął błędny wniosek, że to po stronie Sądu nastąpiła pomyłka. Okoliczności te mogą jedynie wskazywać na jego niedbałość w prowadzeniu swoich spraw i niedokładne czytanie pism kierowanych do skarżącego przez Sąd, a to z kolei nie może stanowić podstawy do przywrócenia stronie uchybionego terminu.
Pismem z dnia 22 grudnia 2013 r. W. N. wniósł zażalenie na postanowienie Sądu z dnia 10 grudnia 2013 r.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 86 § 1 p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi o przywróceniu terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym.
Intencją ustawodawcy przy tworzeniu przepisów regulujących instytucję przywrócenia terminu było umożliwienie stronie obrony swoich praw czy interesów w sytuacji, gdy upływ terminów procesowych wywołał dla niej negatywne skutki prawne, przy jednoczesnym założeniu, że strona dołożyła wszelkich możliwych starań, aby takich negatywnych konsekwencji uniknąć. Pierwszorzędne znaczenie dla rozpoznania wniosku o przywrócenie terminu do dokonania czynności w postępowaniu sądowym ma zatem ustalenie, że fakt uchybienia przez stronę terminowi nie nastąpił z jej winy.
Badając przesłankę braku winy w uchybieniu terminu, w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego prawidłowo Sąd I instancji odmówił przywrócenia skarżącemu terminu do uzupełnienia wpisu sądowego. Przy ocenie winy strony lub jej braku w uchybieniu terminu do dokonania czynności procesowej należy brać pod rozwagę nie tylko okoliczności, które uniemożliwiły dokonanie tej czynności w terminie, lecz także okoliczności świadczące o podjęciu lub nie podjęciu działań mających na celu zabezpieczenie się w dotrzymaniu terminu. Okoliczności przedstawione przez skarżącego we wniosku nieuprawdopodabniają zachowania należytej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Zasadnie Sąd I instancji podkreślił, że zredagowane wezwanie do uzupełnienia wpisu sądowego należało uznać za czytelne także dla osoby, która nie posługuje się językiem prawniczym.
Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia.