Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 27 grudnia 2004r., sygn. akt II SA/Lu 731/04 został oddalony wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej do tego Sądu decyzji utrzymującej w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego we Włodawie z dnia 7 lipca 2004r. nakazującej J. P. wykonanie rozbiórki budynku letniskowego.
W uzasadnieniu postanowienia Sąd stwierdził, że z okoliczności i charakteru sprawy nie wynika, aby w sprawie zachodziły okoliczności wyczerpujące przesłanki z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skarżący nie uzasadnił nadto wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.
Na powyższe postanowienie Sądu zażalenie złożył J. P. podnosząc, że na wybudowanie domku przeznaczył wszystkie oszczędności, poczynił pewne starania zmierzające do zalegalizowania samowoli budowlanej, a w okolicy znaczna część zabudowy powstała bez wymaganych prawem zezwoleń.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 61 § 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu, jeżeli w wyniku jego wykonania zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Stanowisko Sądu w kwestii odmowy uwzględnienia wniosku jest zasadne. Skoro bowiem skarżący nie powołał w swym wniosku okoliczności istotnych w świetle art. 61 § 3 powołanej ustawy, to Sąd I instancji nie mógł ocenić, czy takie okoliczności w sprawie występują i ewentualnie jaki mogą mieć wpływ na jego uwzględnienie.
Dopiero w zażaleniu skarżący wskazał na okoliczności, które w ocenie strony uzasadniają wstrzymanie wykonania decyzji rozbiórkowej. Argumenty te nie zasługują jednak na uwzględnienie, gdyż nie wskazują na zaistnienie przesłanek uzasadniających wstrzymanie wykonania zaskarżonej do Sądu decyzji. Ogólnikowe twierdzenia skarżącego o "niepowetowanej stracie" związanej z rozbiórką budynku letniskowego nie wskazują bowiem ani na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody, ani spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Z powyższych przyczyn orzeczono jak w sentencji, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.