Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 26 września 2016 r. sygn. akt IV SA/Wa 2550/15 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę kasacyjną S. G. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 9 maja 2016 r. sygn. akt IV SA/Wa 2550/15 w sprawie ze skargi S. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] czerwca 2015 r., nr [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy.
W uzasadnieniu postanowienia Sąd wskazał, że odpis powyższego wyroku z dnia 9 maja 2016 r., sygn. IV SA/Wa 2550/15 wraz z uzasadnieniem został doręczony skarżącemu w dniu 15 czerwca 2016 r. W dniu 18 lipca 2016 r. S. G., reprezentowany przez radcę prawnego, wniósł skargę kasacyjną od powyższego wyroku.
Sąd uznał, że skarga kasacyjna podlega odrzuceniu, ponieważ została wniesiona z uchybieniem ustawowego terminu. Sąd powołał przepis art. 177 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), dalej: p.p.s.a., który stanowi, że skargę kasacyjną wnosi się do sądu, który wydał zaskarżony wyrok lub postanowienie, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem.
Sąd stwierdził, że z akt sprawy wynika że odpis zaskarżonego wyroku z uzasadnieniem został doręczony skarżącemu w dniu 15 czerwca 2016 r., wraz z pouczeniem o terminie i sposobie wniesienia skargi kasacyjnej. Zatem termin na wniesienie skargi kasacyjnej upłynął w dniu 15 lipca 2016 r. Skarga kasacyjna została w niniejszej sprawie wniesiona w dniu 18 lipca 2016 r. (data stempla pocztowego na kopercie), a więc z uchybieniem terminu. Z tego względu Sąd odrzucił skargę na podstawie art. 178 p.p.s.a.
Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł S. G., reprezentowany przez r.pr. M. L., zaskarżając je w całości. Skarżący zarzucił błędne przyjęcie, iż skarga kasacyjna została wniesiona w dniu 18 lipca 2016 r., choć w rzeczywistości nastąpiło to w dniu 15 lipca 2016 r. W związku z powyższym wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i przekazanie skargi do rozpoznania Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu. Ponadto wniósł o przeprowadzenie dowodu z załączonego wydruku z potwierdzeniem nadania na okoliczność rzeczywistej daty nadania skargi oraz przyznanie należnych kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.
W uzasadnieniu zażalenia podkreślono, że z wydruku poczty elektronicznej systemu Poczty Polskiej wynika, że przesyłka zawierająca skargę kasacyjną została wysłana w dniu 15 lipca 2016 r. o godz. 17: 32. W ocenie skarżącego, jeżeli faktycznie istnieje rozbieżność pomiędzy danymi z systemu elektronicznego a datą stempla pocztowego, to należy za prawidłowe uznać dane z systemu. Każda przesyłka pocztowa w momencie nadawania jest bowiem skanowana i automatycznie wprowadzana do tego systemu. Brak jest więc możliwości pomyłki co do daty nadania. Zdaniem skarżącego nie sposób natomiast wykluczyć pomyłki w ustawieniu daty na stemplu pocztowym, co odbywa się ręcznie.
Skarżący zwrócił także uwagę, że - jak wynika z załączonego wydruku - do nadania przesyłki doszło tuż przed godz. 18:00. Zatem nie można wykluczyć, że jeden z pracowników placówki ustawił datę na stemplu pocztowym już na kolejny dzień pracy, tj. poniedziałek 18 lipca 2016 r., czym wywołał błędne oznaczenie daty na kopercie.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie zasługuje na uwzględnienie.
Stosownie do art. 177 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym (t.j. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), dalej: p.p.s.a., skargę kasacyjną wnosi się do sądu, który wydał wyrok lub postanowienie, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem. Wojewódzki Sąd Administracyjny odrzuci skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu na posiedzeniu niejawnym (art. 178 p.p.s.a.).
W myśl art. 83 § 1 p.p.s.a. terminy oblicza się według przepisów prawa cywilnego, z zastrzeżeniem § 2. Zgodnie zaś z art. 83 § 3 p.p.s.a., oddanie pisma w polskiej placówce pocztowej operatora wyznaczonego w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe albo placówce pocztowej operatora świadczącego pocztowe usługi powszechne w innym państwie członkowskim Unii Europejskiej, Konfederacji Szwajcarskiej lub państwie członkowskim Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) - stronie umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym, albo polskim urzędzie konsularnym jest równoznaczne z wniesieniem go do sądu.
Z przepisu art. 17 ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. Prawo pocztowe (Dz. U. z 2012 r., poz. 1529), wynika, że potwierdzenie nadania przesyłki rejestrowanej ma moc dokumentu urzędowego. Dokument urzędowy, stosownie do art. 244 § 1 k.p.c., stanowi jedynie dowód tego, co w nim urzędowo zaświadczono, a zaświadczenie takie dotyczy przyjęcia przesyłki do nadania, a nie jej doręczenia (wyrok Sądu Najwyższego z dnia 17 marca 2010 r., sygn. akt II CSK 454/09).
W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego również podkreśla się, że dokument urzędowy jakim jest zwrotne potwierdzenie odbioru, jeśli jest sporządzony w przepisanej formie przez uprawniony do tego podmiot, stanowi dowód tego, co zostało w nim stwierdzone. Korzysta on z domniemania prawdziwości i zgodności z prawdą tego, co zostało w nim stwierdzone. Nie można jednak wykluczyć możliwości obalenia takiego domniemania. Jako, że dokumenty urzędowe są najbardziej wiarygodnymi środkami dowodowymi, dowody przeciwne muszą być zdecydowanie przekonywujące (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 27 września 2012 r., sygn. akt II OZ 811/12 oraz z dnia 17 listopada 2015 r., sygn. akt II FZ 857/15).
W rozpatrywanej sprawie odpis wyroku wraz z uzasadnieniem został doręczony skarżącemu w dniu 15 czerwca 2016 r. (k. 154 akt sądowych) wraz z pouczeniem o terminie i sposobie wniesienia skargi kasacyjnej (pismo doręczenie odpisu wyroku,
k. 153 akt sądowych). A zatem termin do wniesienia skargi kasacyjnej upłynął w dniu 15 lipca 2016 r. Podnieść należy, iż wprawdzie data stempla pocztowego na kopercie (k. 157 akt sądowych) i data znajdująca się na potwierdzeniu nadania przesyłki listem poleconym (k. 217 akt sądowych) wskazuje, że skarga kasacyjna została wniesiona do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w dniu 18 lipca 2016 r., to jednak dowód przedstawiony przez skarżącego jednoznacznie potwierdza, że skarga kasacyjna została nadana w dniu 15 lipca 2016 r.
Skarżący dołączył do zażalenia dowód w postaci wydruku z systemu informatycznego przesyłki listowej poleconej o nr [...], z którego wynika, że przedmiotowa przesyłka polecona nadana do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z FUP [...] 1 w dniu 15 lipca 2016 r. o godz. 17:32.
Okoliczność, że przesyłka listowa polecona o takim samym numerze listu poleconego została nadana w FUP [...] potwierdza również pieczątka tego Urzędu Pocztowego, znajdująca się na kopercie listu poleconego zawierającego skargę kasacyjną, która została doręczona do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie (k. 157 akt sądowych) oraz przedłożony przez skarżącego dowód nadania przesyłki poleconej (k. 217 akt sądowych).
Należy wskazać, że w przedmiotowej sprawie o dacie nadania przedmiotowej skargi kasacyjnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w dniu 15 lipca 2016 r. może świadczyć również data wpływu tej przesyłki do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w dniu 18 lipca 2016 r. (prezentata, k. 155 akt sądowych), co przekonuje Naczelny Sąd Administracyjny orzekający w niniejszej sprawie, że nadanie miało miejsce w dniu 15 lipca, a nie 18 lipca 2016 r.
A zatem, skoro skarga kasacyjna została wniesiona w ustawowym terminie, brak było podstaw do jej odrzucenia na podstawie art. 178 p.p.s.a. jako wniesionej z uchybieniem terminu przewidzianego w art. 177 § 1 p.p.s.a.
Z powyższych względów Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji, na podstawie art. 185 § 1 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.
Naczelny Sąd Administracyjny nie orzekł o zwrocie kosztów postępowania zażaleniowego, ponieważ przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie przewidują możliwości orzeczenia co do zwrotu kosztów w postępowaniu zażaleniowym. Orzeczenie w przedmiocie zwrotu kosztów postępowania zażaleniowego powinno się znaleźć dopiero w wyroku kończącym postępowanie, a więc w orzeczeniu, o którym mowa w art. 200, 201, 203, 204 p.p.s.a.