Postanowienie NSA z 27 maja 2015 r., II OZ 481/15

Wydany

27 maja 2015 r.

Sąd

r. Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 27 maja 2015 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia R. R. i B. P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 10 marca 2015 r., sygn. akt IV SA/Po 958/14 o oddaleniu wniosku o wykładnię wyroku

Skład

Sędzia NSA Paweł Miładowski przewodniczący

Sprawa

w sprawie ze skargi R. R. i B. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] czerwca 2014 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego postanawia oddalić zażalenie.

Uzasadnienie

Wyrokiem z dnia 10 grudnia 2014 r., sygn. akt II SA/Gl 1235/12, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu, uwzględniając skargę R. R. i B. P., uchylił zaskarżoną decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] czerwca 2014 r., nr [...], oraz poprzedzającą ją decyzję Burmistrza S. z dnia [...] lutego 2014 r., nr [...].

Skarżący reprezentowani przez B. R. wnieśli o wykładnię ww. wyroku z uwzględnieniem stanu prawnego i faktycznego w zakresie prawa do gruntu, tj. służebności drogi o szerokości 8 m (pow. 122 m2) ustanowioną wyłącznie na rzecz nieruchomości władnącej kw. [...].

Postanowieniem z dnia 10 marca 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu oddalił wniosek o wykładnię wyroku. Powołując się na treść art. 158 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", Sąd wskazał, że w niniejszej sprawie nie zachodzi taka sytuacja, która wymagałaby rozstrzygnięcia wątpliwości. Uzasadnienie ww. wyroku nie nasuwa bowiem żadnych wątpliwości, jest logiczne i spójne. Wojewódzki Sąd Administracyjny, uchylając zaskarżoną decyzję organu odwoławczego oraz poprzedzającą ją decyzję Burmistrza Śremu wskazał bowiem wyraźnie jakie były motywy i podstawy takiego rozstrzygnięcia. W uzasadnieniu zostały wyraźnie wskazane i opisane naruszenia prawa jakich dopuściły organy administracyjne orzekające w przedmiotowej sprawie.

W ocenie Sądu, argumentacja zawarta w uzasadnieniu wniosku o wykładnię zmierza do uzupełnienia uzasadnienia.

Zażalenie na ww. postanowienie wniosła B. R. działająca w imieniu skarżących.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Stosownie do treści przepisu art. 158 p.p.s.a. Sąd, który wydał wyrok, może w dodatkowym postanowieniu rozstrzygnąć ewentualne wątpliwości co do jego treści.

Potrzeba wyjaśnienia treści uzasadnienia wyroku zachodzi wówczas, gdy jest ono niejednoznaczne lub dotknięte zawiłością utrudniającą ustalenie sensu rozstrzygnięcia sprawy. Strona wnioskująca o wykładnię orzeczenia ma obowiązek wskazać, które konkretne elementy uzasadnienia wyroku są dla niej niezrozumiałe, bądź nasuwają określone wątpliwości i dlaczego. W orzecznictwie sądów administracyjnych przyjmuje się, że wyjaśnienie wątpliwości nie może przy tym prowadzić do nowej oceny stanu faktycznego lub prawnego ani uzupełnienia treści uzasadnienia. Wniosek o wykładnię wyroku nie może zmierzać również do wyjaśnienia zawartych w uzasadnieniu orzeczenia wyrażeń prawnych i znaczenia słów ani do polemiki ze stanowiskiem Sądu orzekającego w sprawie. Konieczność dokonania wykładni wyroku zachodzi zatem wtedy, gdy jego treść jest sformułowana w sposób niejasny, który może budzić wątpliwości co do samego rozstrzygnięcia, zakresu powagi rzeczy osądzonej, a także sposobu jego wykonania.

Dokonując w tym zakresie analizy przedstawionej przez stronę skarżącą argumentacji zawartej w treści zażalenia, a także we wniosku o wykładnię ww. wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu należało uznać, że strona skarżąca domaga się w istocie odniesienia się do okoliczności istnienia prawa służebności, które to zagadnienie nie stanowiło w ogóle przedmiotu wypowiedzi Sądu I instancji w sprawie o sygn. akt IV SA/Po 958/14. Strona skarżąca domaga się wykładni fragmentu uzasadnienia, który nie nastręcza żadnych wątpliwości interpretacyjnych, ponieważ wynika z niego, że organ administracyjny nie zastosował się do oceny prawnej zawartej w poprzednio wydanym w tej sprawie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu o sygn. akt IV SA/Po 562/13 w odniesieniu do tego co konkretnie jest przedmiotem wniosku o wydanie decyzji o warunkach zabudowy, jak i uzupełniania materiału dowodowego.

Co się tyczy zaś kwestii służebności przejazdu, to stosowana ocena w tym zakresie została wypowiedziana, ale w poprzednio wydanym przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu wyroku o sygn. akt IV SA/Po 562/13, co nie może być przedmiotem oceny na etapie rozpoznawania wniosku o wykładnię dotyczącego innego wyroku, tj. o sygn. akt IV SA/Po 958/14. Oznacza to, że żądanie strony skarżącej wykracza znacznie poza przewidzianą w art. 158 p.p.s.a. wykładnię orzeczenia, która nie może zmierzać do zmiany uzasadnienia i w zasadzie dotyczyć innego wyroku. Przedmiotem wykładni mogą być jedynie rzeczywiste wątpliwości co do treści uzasadnienia, a nie w zasadzie wniosek o jego uzupełnienie. Tego rodzaju okoliczności (jako ewentualne braki uzasadnienia) wskazane przez stronę skarżącą mogą być podnoszone w drodze skargi kasacyjnej od wyroku, nie zaś we wniosku o jego wykładnię.

W świetle powyższych ustaleń uznać należy, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zasadnie odmówił wykładni wyroku o sygn. akt

IV SA/Po 958/14, oddalając ten wniosek.

Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 184 p.p.s.a. w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w postanowieniu.