Postanowienie NSA z 17 maja 2017 r., II OZ 481/17

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 17 maja 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia M. R. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z dnia 27 lutego 2017 r. sygn. akt II SA/Ke 143/16 o odrzuceniu zażalenia

Sprawa

w sprawie ze skargi M. R. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] grudnia 2015 r. znak: [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia postanawia: oddalić zażalenie

Skład

Sędzia NSA Anna Łuczaj przewodniczący

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 27 lutego 2017 r. sygn. akt II SA/Ke 143/16 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach, odrzucił zażalenie M. R. na zarządzenie starszego referendarza sądowego w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Kielcach z dnia 13 grudnia 2016 r. sygn. akt II SA/Ke 143/16 o pozostawieniu bez rozpoznania wniosku M. R. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej.

W uzasadnieniu postanowienia Sąd podał, że wyrokiem z dnia 17 maja 2016r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach oddalił skargę M. R. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] grudnia 2015r. w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia.

W dniu 10 listopada 2016r. M. R. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. Do wniosku została dołączona skarga kasacyjna sporządzona przez radcę prawnego S. K. oraz pełnomocnictwo dla radcy prawnego S. K. do "prowadzenia z prawem substytucji we wszystkich instancjach sądowych, Urzędach Samorządowych, Państwowych i Administracyjnych wszystkich spraw: do sporządzenia i wniesienia skargi kasacyjnej do NSA" (k. 115 akt sądowych).

Zarządzeniem z dnia 13 grudnia 2016 r. starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Kielcach pozostawił bez rozpoznania wniosek M. R. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej, wskazując że wezwanie do uzupełnienia braków formalnych przedmiotowego wniosku zostało doręczone radcy prawnemu strony w dniu 17 listopada 2016 r. W konsekwencji wyznaczony w tym zakresie 7-dniowy termin upłynął w dniu 24 listopada 2016 r. Tymczasem ani skarżący ani jego pełnomocnik nie uzupełnili braków formalnych ww. wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej.

Powyższe zarządzenie zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącego w dniu 16 grudnia 2016 r.

W dniu 26 stycznia 2017 r. M. R. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach zażalenie na ww. zarządzenie, uzupełniając je następnie pismem z dnia 9 lutego 2017 r. Skarżący zakwestionował skierowanie wezwania do uzupełnienia braków formalnych wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej radcy prawnemu S. K. – któremu miał udzielić pełnomocnictwa wyłącznie do złożenia skargi kasacyjnej.

Sąd stwierdził, że w świetle wyjaśnień skarżącego zawartych w piśmie z dnia 9 lutego 2017 r. nie może budzić wątpliwości, że złożony w dniu 26 stycznia 2017 r. środek odwoławczy jest w istocie zażaleniem na zarządzenie starszego referendarza sądowego z dnia 13 grudnia 2016 r. – do którego należy zastosować termin, o jakim mowa w art. 194 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016r. poz. 718 ze zm.), dalej jako: "P.p.s.a". Zestawiając datę doręczenia zaskarżonego zarządzenia pełnomocnikowi M. R. (16 grudnia 2016 r., k. 126) z dniem wniesieniem zażalenia (26 stycznia 2017 r.) Sąd doszedł do wniosku, że skarżący uchybił w niniejszej sprawie ww. ustawowego 7 – dniowego terminu, jaki na tę czynność przewiduje art. 194 § 2 ustawy P.p.s.a. Tym samym brak było podstaw do merytorycznego odniesienia się do zarzutów skarżącego. Z powyższych względów, Sąd działając na podstawie art. 178 w związku z art. 197 § 2 P.p.s.a., odrzucił zażalenie jako wniesione po terminie.

Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł M. R.. Skarżący podkreślił, że złożenie wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej nie wymaga przymusu adwokacko - radcowskiego. Skarżący wskazał, że radca prawny był jedynie zobowiązany - jak słusznie zauważył Sąd na k. 115 akt sądowych - do sporządzenia i wniesienia skargi kasacyjnej do Naczelnego Sądu Administracyjnego, a więc braki te nie dotyczyły etapu wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. W związku z tym to skarżący, a nie radca prawny powinien być wezwany przez Sąd do uzupełnienia braków formalnych. Nadto skarżący zaznaczył, że braki formalne nie dotyczyły w istocie bezpośrednio braków formalnych skargi kasacyjnej, a wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. Natomiast o tych brakach formalnych, które zostały wymienione w zarządzeniu doręczonym radcy prawnemu S. K. dowiedział się w dniu 19 stycznia 2017 r., a związku z tym od tej daty Sąd powinien był liczyć termin do uzupełnienia braków formalnych wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej.

W oparciu o powyższą argumentację skarżący wniósł o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej, "o wstrzymanie w terminie odwrotnym wykonania orzeczenia" wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z dnia 17 maja 2016 r. sygn. akt II SA/Ke 143/16.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 49 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), dalej jako: "p.p.s.a.", na zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania - w przypadku braku jego uzupełnienia lub poprawy - przysługuje zażalenie, do którego należy stosować termin, o jakim mowa w art. 194 § 2 p.p.s.a.

W niniejszej sprawie Sąd pierwszej instancji zasadnie odrzucił zażalenie na zarządzenie starszego referendarza sądowego z dnia 13 grudnia 2016 r. jako wniesione z uchybieniem 7-dniowego ustawowego terminu określonego w art. 194 § 2 w zw. z art. 49 § 2 p.p.s.a.

Odpis powyższego za zarządzenia doręczono pełnomocnikowi skarżącego - radcy prawnemu S. K. w dniu 16 grudnia 2016 r. (zwrotne potwierdzenie doręczenia - k. 126 akt sądowych). W tej sytuacji termin 7-dniowy do wniesienia zażalenia na zarządzenie referendarza sądowego z dnia 13 grudnia 2016 r. biegł od dnia 17 grudnia 2016 r. i upłynął w dniu 23 grudnia 2016 r. Skarżący M. R. wniósł zażalenie w dniu 26 stycznia 2017 r. (data nadania zażalenia w Urzędzie Pocztowym - k. 151 akt sądowych), a zatem po upływie terminu, o jakim mowa w art. 194 § 2 p.p.s.a.

Stosownie do art. 178 p.p.s.a. wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu. Z mocy art. 197 § 2 p.p.s.a. przepis ten stosuje się do postępowania toczącego się na skutek zażalenia.

Odnosząc się do argumentacji przedstawionej w zażaleniu należy podkreślić, że warunkiem skutecznego wszczęcia postępowania kasacyjnego jest prawidłowe wniesienie środka odwoławczego, który powinien zawierać wszystkie elementy składowe środka zaskarżenia określonego w art. 176 p.p.s.a. Jednym z nich pozostaje zamieszczenie w skardze kasacyjnej wniosku o jej rozpoznanie na rozprawie albo oświadczenia o zrzeczeniu się rozprawy (postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 8 marca 2017 r., sygn. akt I OZ, sygn. akt 421/17, CBOIS). Oprócz wymagań wskazanych w tym przepisie, art. 47 § 1 p.p.s.a. przewiduje, że do pisma należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom.

Podkreślić w tym miejscu należy, że zgodnie z art. 67 § 5 p.p.s.a. jeżeli ustanowiono pełnomocnika lub osobę upoważnioną do odbioru pism w postępowaniu sądowym, doręczenia należy dokonywać tym osobom.

Zakres pełnomocnictwa z dnia 4 sierpnia 2016 r. udzielonego przez skarżącego radcy prawnemu S. K. umocowywał pełnomocnika do "(...) sporządzenia i wniesienia skargi kasacyjnej do NSA" (k. 115 akt sądowych).

Jak stanowi art. 87 § 4 w zw. z § 1 p.p.s.a. równocześnie z wnioskiem o przywrócenie terminu strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie.

W niniejszej sprawie czynnością, której strona nie dokonała w terminie jest wniesienie skargi kasacyjnej. Aby można było uznać, że strona wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu dokonała czynności, tj. wniosła skargę kasacyjną, skarga kasacyjna nie może być dotknięta brakiem formalnym. Skarga kasacyjna wniesiona w rozpoznawanej sprawie dotknięta była brakami formalnymi. W tym stanie rzeczy wezwanie do uzupełnienia braków formalnych Sąd pierwszej instancji doręczył pełnomocnikowi skarżącego - radcy prawnemu S. K. - upoważnionemu do sporządzenia i wniesienia skargi kasacyjnej.

Powyższe wezwanie zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącego uprawnionemu do działania w imieniu M. R. w zakresie podejmowania czynności procesowych, które dotyczyły nie tylko sporządzenia, ale i wniesienia skargi kasacyjnej.

W świetle powyższego nie można podzielić stanowiska skarżącego, że zarządzenie starszego referendarza sądowego z dnia 16 listopada 2016 r. wzywające do uzupełnienia braków formalnych wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej, powinno zostać doręczone skarżącemu zamiast ustanowionemu pełnomocnikowi.

Zauważyć należy, iż pełnomocnik skarżącego radca prawny S. K. w dniu 23 grudnia 2016 r. złożył wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej (k. 127 - 128 akt sądowych), który został rozpoznany przez Sąd pierwszej instancji (postanowienie z dnia 16 stycznia 2017 r., k. 138-142 akt sądowych).

Odnosząc się do natomiast wniosku skarżącego "o wstrzymanie w terminie odwrotnym wykonania orzeczenia" wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z dnia 17 maja 2016 r. sygn. akt II SA/Ke 143/16, wskazać należy, że wniosek taki nie może podlegać rozpoznaniu w niniejszym postępowaniu zażaleniowym.

Mając na uwadze powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 184 p.p.s.a. w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.