Postanowienie NSA z 31 maja 2010 r., II OZ 482/10

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 31 maja 2010 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia D. i M.W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 13 stycznia 2010 r. sygn. akt II SAB/Wr 6/09 o oddaleniu wniosku o wyłączenie sędziego WSA Zygmunta Wiśniewskiego, sędziego WSA Andrzeja Ciska, sędziego WSA Anny Siedleckiej, sędziego WSA Olgi Białek, sędziego WSA Julii Szczygielskiej, sędziego WSA Alicji Palus, sędziego WSA Jerzego Strzebniczyka, sędziego WSA Anny Moskały, sędziego WSA Mieczysława Górkiewicza oraz sędziego WSA Haliny Kremis

Sprawa

w sprawie ze skargi D., M., M. i J.W. na bezczynność Dolnośląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w przedmiocie budowy budynku mieszkalnego, budynku gospodarczego oraz bezodpływowego zbiornika na ścieki postanawia: oddalić zażalenie

Skład

Przewodniczący: Sędzia NSA Joanna Runge – Lissowska

Uzasadnienie

Zaskarżonym postanowieniem, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu, oddalił wniosek D. i M.W. o wyłączenie sędziego WSA Zygmunta Wiśniewskiego, sędziego WSA Andrzeja Ciska, sędziego WSA Anny Siedleckiej, sędziego WSA Olgi Białek, sędziego WSA Julii Szczygielskiej, sędziego WSA Alicji Palus, sędziego WSA Jerzego Strzebniczyka, sędziego WSA Anny Moskały, sędziego WSA Mieczysława Górkiewicza oraz sędziego WSA Haliny Kremis od orzekania w niniejszej sprawie. W uzasadnieniu Sąd wskazał, iż skarżący jako podstawę dla wyłączenia powołali okoliczność, iż sędziowie, których dotyczył wniosek, są stronniczy i pozbawiają strony prawa do obrony ich praw, nie przedstawiając ponadto żadnych innych okoliczności mogących nasuwać wątpliwości co do bezstronności wskazanych sędziów. Sąd podkreślił, iż sędziowie, których dotyczył wniosek, złożyli oświadczenia o braku okoliczności wskazanych w art. 18 lub art. 19 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), a brak uzasadnionych podstaw wniosku powodował konieczność jego negatywnego rozpoznania na podstawie art. 22 § 1 i 2 tej ustawy.

Zażalenie na to postanowienie wnieśli D. i M.W.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Instytucja wyłączenia sędziego od orzekania w sprawie regulowana jest przepisami Rozdziału 5 Działu I ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Art. 18 § 1 tej ustawy zawiera zamknięty katalog przesłanek, dla których wyłączenie sędziego winno nastąpić z urzędu, zaś wyłączenie dokonywane na wniosek strony uregulowane jest art. 19 tejże ustawy. Zasadnie Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu ocenił, iż w przedmiotowej sprawie nie zachodzą okoliczności, które uzasadniałyby uwzględnienie wniosku o wyłączenie wskazanych powyżej sędziów.

Ponadto podkreślić należy, iż wydanie postanowienia w przedmiocie wyłączenia sędziego musi być poprzedzone złożeniem wyjaśnień przez sędziego, którego wniosek dotyczy. Złożenie takich wyjaśnień miało miejsce w postępowaniu pierwszoinstancyjnym. Jak stwierdził Sąd Najwyższy: "Autorytet moralny sędziego przemawia za wiarygodnością złożonego wyjaśnienia i jeżeli strona żądająca wyłączenia zaprzecza prawdziwości, obowiązana jest wskazać i udowodnić okoliczności, które by podważały wiarygodność oświadczenia sędziego" (postanowienie z 25.08.1971 r., I CZ 121/71, OSN 1972, poz. 55).

Wobec tego Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.