Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem z dnia 14 kwietnia 2005r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił przyznania skarżącemu T. M. prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego z urzędu. W uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia Sąd I instancji wskazał, iż łączny dochód skarżącego oraz jego małżonki wynosi 2.893, 47 zł. Wnioskodawca ma mieszkanie o pow. 71,67 m2 oraz działki rolno-rekreacyjne będące przedmiotem jego współwłasności. W ocenie Sądu I instancji strona ma wystarczające środki do poniesienia kosztów sądowych i wydatki te nie spowodują pogorszenia sytuacji materialnej skarżącego. Wnioskodawcę stać również na samodzielne opłacenie radcy prawnego.
Na powyższe postanowienie zażalenie złożył skarżący T. M. podnosząc, że mieszkanie oraz działki rolno-rekreacyjne nie są źródłem dochodów, a Sąd nie uwzględnił wydatków na leki oraz kosztów wyżywienia, środków czystości i innych artykułów pierwszej potrzeby. W zażaleniu skarżący wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, a zwłaszcza o zwolnienie z opłaty za sporządzenie uzasadnienia wyroku.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Należy podkreślić, że instytucja prawa pomocy jest wyjątkiem od generalnej zasady wyrażonej w art. 214 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zgodnie z którą do uiszczenia kosztów sądowych obowiązany jest ten, kto wnosi do Sądu pismo podlegające opłacie lub powodujące wydatki. W myśl art. 246 § 1 pkt 2 powołanej ustawy Sąd może przyznać osobie fizycznej prawo pomocy w zakresie częściowym, jeżeli osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Powołany przepis nie pozostawia wątpliwości co do tego, że inicjatywa dowodowa zmierzająca do wykazania, iż zachodzą przesłanki pozytywne dla uwzględnienia wniosku, spoczywa na wnioskodawcy.
W niniejszej sprawie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uznał, że skarżący nie wykazał, że nie dysponuje wystarczającymi środkami finansowymi na poniesienie kosztów postępowania sądowego oraz zastępstwa procesowego, gdyż wskazany dochód oraz stan majątkowy umożliwia w pełni poniesienie takich wydatków bez uszczerbku utrzymania koniecznego siebie i rodziny. Ocenie tej nie można zarzucić, że jest niesłuszna, a w odniesieniu do zarzutów zażalenia stwierdzić należy, że skarżący nie udokumentował swoich wydatków, na które się powołuje.
Z powyższych przyczyn orzeczono jak w sentencji, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.