Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 20 lipca 2022 r. sygn. akt VII SA/Wa 323/22 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę B. J. (dalej "skarżąca") na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 22 listopada 2021 r. w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji.
W uzasadnieniu Sąd wskazał, że zarządzeniem z dnia 13 czerwca 2022 r., Przewodniczący Wydziału VII Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wezwał skarżącą do usunięcia braków formalnych skargi, poprzez nadesłanie 23 egzemplarzy odpisów skargi wraz z załącznikami - w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Jak wynika z akt sprawy, skarżąca częściowo wykonała powyższe wezwanie Sądu. Nadesłała jedynie 13 egzemplarzy odpisów skargi. Sąd uznał wobec powyższego, że braki formalne skargi nie zostały prawidłowo uzupełnione i odrzucił skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.
Zażalenie na powyższe postanowienie złożyła skarżąca, wnosząc o jego uchylenie oraz doręczenie zarządzenia o uznaniu 23 nieokreślonych z imienia i nazwiska uczestników postępowania i prawidłowe ustalenie wykazu stron. W ocenie skarżącej Sąd powołuje się w postanowieniu na błędne dane i błędny stan faktyczny. Nie polega na prawdzie twierdzenie, że nie uzupełniła braków formalnych. Zdaniem skarżącej nie była w stanie tego uczynić w pełni, ponieważ Sąd nie rozpatrzył jej wniosków z dnia 21 marca 2022 r., z dnia 29 marca 2022 i z dnia 1 lipca 2022 r.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Pismo procesowe strony powinno spełniać określone warunki formalne, bez których nie można mu nadać prawidłowego biegu. Wymogi formalne składanych pism uregulowane zostały w art. 46 p.p.s.a. Dodatkowo zgodnie z art. 47 § 1 p.p.s.a., do pisma strony należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom, a ponadto, jeżeli w sądzie nie złożono załączników w oryginale, po jednym odpisie każdego załącznika do akt sądowych. Z kolei z treści art. 49 § 1 p.p.s.a. wynika, że jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, to przewodniczący wzywa stronę do jego uzupełnienia lub poprawienia w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Przepis ten stosuje się do skargi, stosownie bowiem do art. 57 § 1 p.p.s.a., skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Zgodnie zaś z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. nieuzupełnienie w terminie braków formalnych skargi, o których mowa w tych przepisach, skutkuje odrzuceniem skargi.
Ponadto, zgodnie z uchwałą składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z 18 grudnia 2013 r., sygn. akt I OPS 13/13, niedołączenie przez skarżącego wymaganej liczby odpisów skargi i odpisów załączników, zgodnie z art. 47 § 1 p.p.s.a., jest brakiem formalnym skargi, o którym mowa w art. 49 § 1 w związku z art. 57 § 1 p.p.s.a., uniemożliwiającym nadanie skardze prawidłowego biegu, który nie może być usunięty przez sporządzenie odpisów skargi przez sąd. W uzasadnieniu uchwały stwierdzono w szczególności, że ustawodawca nie przewidział prawnych możliwości uzupełniania braków formalnych żadnych pism procesowych przez sąd, ani nie dokonał rozróżnienia na braki "istotne" i "nieistotne", a jedynie wskazał na braki, które uniemożliwiają nadanie pismu prawidłowego biegu, co przemawia za przyjęciem ścisłej wykładni omawianych przepisów. Rolą Sądu nie jest zastępowanie strony w dokonywaniu czynności procesowych, leżących w jej interesie i stanowiących jej ustawowy obowiązek. Konsekwencją niewykonania żądania sądu wzywającego do usunięcia w terminie 7 dni braków skargi, musi być zatem jej odrzucenie.
Z przepisów prawa nie wynika obowiązek informowania strony kogo sąd uznał za uczestnika postępowania. Również strona nie posiada możliwości decydowania o tym kto jest uczestnikiem i nie może nakazać sądowi dodawania lub odejmowania uczestników wedle własnego uznania. Skarżąca w niniejszej sprawie została prawidłowo dwukrotnie wezwana o nadesłanie 23 odpisów skargi (wezwanie k. 58 i k. 82). Dwukrotne wezwanie wynikało z przesłania skarżącej na jej wniosek kserokopii skargi celem sporządzenia odpisów. W odpowiedzi skarżąca zakwestionowała wezwanie nadsyłając jedynie 13 odpisów. Wobec powyższego Sąd I instancji zasadnie odrzucił skargę w oparciu o art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.
W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.