Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 16 kwietnia 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi K.P. na decyzję Wojewody Mazowieckiego z dnia [...] października 2012 r. w przedmiocie wymeldowania z pobytu stałego. W uzasadnieniu Sąd I instancji wskazał, że postanowieniem z dnia 26 lutego 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę K.P. w związku z nieuzupełnieniem braków formalnych skargi, tj. nieuiszczeniem wpisu sądowego. We wniosku o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu pełnomocnik skarżącej – M.S., podała, że jest ona zameldowana pod wskazanym Sądowi w skardze adresem, ale w związku z prowadzeniem gospodarstwa rolnego najczęściej przebywa na wsi w H., dlatego nie wiedziała o pozostawionych w skrzynce pocztowej awizach, przesłanych na jej adres wskazany w skardze. Stwierdziła także, że w związku z ciężką choroba ojca do późnych godzin wieczornych pozostaje w jego domu, a następnie udaje się do H., gdzie posiada inwentarz żywy, w związku z czym nie wiedziała, że została wezwana do uiszczenie wpisu od skargi.
Sąd uznał, że powyższe okoliczności nie uprawdopodobniają braku winy pełnomocnika skarżącej w niedochowaniu terminu do uiszczenia wpisu. Podkreślił, że jedynym znajdującym się w atakach sprawy adresem korespondencyjnym pełnomocnika jest adres w G., jeżeli pełnomocnik tam nie zamieszkuje mógł w skardze lub w odrębnym piśmie wskazać Sądowi inny adres do korespondencji. Zaniedbując powyższy obowiązek pełnomocnik powinna liczyć się z negatywnymi skutkami procesowymi. Sąd wyjaśnił także, że działania i zaniedbania pełnomocnika, którym posługuje się strona, obciążają ją samą.
Zażalenie na powyższe postanowienie wniosła K.P. W zażaleniu podniesiono, że pełnomocnik nie podała innego adresu korespondencyjnego w obawie, że przesyłki sądowe mogą nie dotrzeć bezpośrednio do niej, ze względu na działania podejmowane przez jej sąsiada zamieszkującego w miejscowości H. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Stosownie do art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Zgodnie zaś z art. 70 § 1 p.p.s.a. strony i ich przedstawiciele mają obowiązek zawiadamiać sąd o każdej zmianie swojego adresu zamieszkania, adresu do doręczeń lub siedziby. W myśl zaś art. 70 § 2 w razie zaniedbania tego obowiązku pismo pozostawia się w aktach sprawy ze skutkiem doręczenia, chyba że nowy adres jest sądowi znany.
W niniejszej sprawie pełnomocnik skarżącej nie uprawdopodobniła wystarczająco okoliczności potwierdzających, że uchybiła ona terminowi do uiszczenie wpisu sądowego bez swojej winy. Zatem niemożliwym było przywrócenie powyższego terminu zgodnie z art. 86 § 2 p.p.s.a. Nie można bowiem uznać, że pełnomocnik nie odebrała wezwania do uiszczenie wpisu bez swojej winy. Jak słusznie wskazał Sąd I instancji, zgodnie z cytowanymi powyżej przepisami, strona i jej przedstawiciel zobowiązani są poinformować sąd o każdej zmianie swojego adresu, o czym pełnomocnik skarżącej została poinformowany w pkt. 1 pouczenia znajdującego się w wezwaniu do złożenia pełnomocnictwa do reprezentowania strony. Wezwanie to wraz z pouczeniem zostało odebrane osobiście przez M.S. w dniu 11 stycznia 2013 r. (k. 31).
Zatem pełnomocnik świadoma była konsekwencji niepodania Sądowi nowego adresu do korespondencji. Dodatkowo wskazać należy, że dbając należycie o interesy osoby reprezentowanej, w sytuacji gdy pełnomocnik obawiała się o doręczenie przesyłek pod inny adres niż adres zameldowania, zobowiązana była ona kontrolować czy Sąd nie skierował do niego kolejnych pism. Zaniedbanie tego obowiązku świadczy o niedbalstwie pełnomocnika, a tym samym uniemożliwia stwierdzenie, że termin do uiszczenia wpisu od skargi został naruszony bez jej winy. Zasadnie więc Sąd I instancji odmówił przywrócenia przedmiotowego terminu.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji