Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu postanowieniem z dnia 9 stycznia 2023 r. sygn. akt II SAB/Wr 331/21 odrzucił zażalenie G. Z. i P. Z. na postanowienie tego Sądu z dnia 5 sierpnia 2022 r. sygn. akt II SAB/Wr 331/21.
W uzasadnieniu tego postanowienia Sąd wskazał, że postanowieniem z 5 sierpnia 2022 r. Sąd odrzucił skargę kasacyjną G. Z. i P. Z. od postanowienia z dnia 29 kwietnia 2022 r. (z uwagi na jej niedopuszczalność). Wniesienie zażalenia na to postanowienie obwarowane zostało tzw. przymusem adwokacko-radcowskim, zgodnie z art. 194 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (obecnie: Dz.U. z 2023 r., poz. 1634; dalej: p.p.s.a.). W niniejszej sprawie skarżącym skutecznie doręczono odpis postanowienia z 5 sierpnia 2022 r. z pouczeniem, że zażalenie, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej, powinno być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego. Pomimo ww. pouczenia zażalenie na postanowienie odrzucające skargę kasacyjną sporządzone zostało osobiście przez ojca skarżących, który nie jest fachowym pełnomocnikiem. Sporządzenie zażalenia z naruszeniem przepisu art. 194 § 4 p.p.s.a. powoduje, że zażalenie jest niedopuszczalne, co w konsekwencji uzasadniało jego odrzucenie.
Zażalenie na powyższe postanowienie z 9 stycznia 2023 r. wnieśli G. Z. i P. Z., zastępowani przez pełnomocnika Z. Z. Zażalenie G. Z. na postanowienie z 9 stycznia 2023 r. zostało odrzucone przez Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu postanowieniem z 24 marca 2023 r. Z kolei zażalenie skarżących na ostatnie wymienione rozstrzygnięcie zostało odrzucone postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z 23 czerwca 2023 r., a Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z 22 sierpnia 2023 r. sygn. akt II OZ 459/23 oddalił zażalenie skarżących na to postanowienie. Do rozpoznania w tej sytuacji pozostało zażalenie P. Z. na postanowienie z 9 stycznia 2023 r.
W zażaleniu na postanowienie z 9 stycznia 2023 r. P. Z. przedstawił argumentacją odnoszącą się do stanowiska Sądu co do braku poprzedzenia skargi ponagleniem wniesionym w trybie art. 37 k.p.a. (co stanowiło przyczynę odrzucenia skargi w niniejszej sprawie postanowieniem z 29 kwietnia 2022 r. – przyp. NSA).
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Stosownie do treści art. 194 § 4 p.p.s.a. zażalenie na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej winno być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego. Przepis ten wskazuje jednocześnie, że odpowiednie zastosowane znajduje art. 175 § 2-3 p.p.s.a., w którym określony został katalog podmiotów zwolnionych od obowiązku zachowania przymusu adwokacko-radcowskiego.
Sąd pierwszej instancji słusznie stwierdził, że zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z 5 sierpnia 2022 r. –odrzucające skargę kasacyjną G. Z. i P. Z. od postanowienia tego Sądu z 29 kwietnia 2022 r. – zostało sporządzone osobiście przez Z. Z., tj. ojca skarżących, występującego jako ich pełnomocnik. Zażalenie to nie zostało zatem sporządzone i podpisane przez profesjonalnego pełnomocnika. Uznać w tych okolicznościach należało, że zażalenie G. Z. i P. Z. na postanowienie z 5 sierpnia 2022 r. nie spełniało wymogu określonego w art. 194 § 4 p.p.s.a. W takiej sytuacji stanowisko Sądu pierwszej instancji, który uznał z tych przyczyn przedmiotowe zażalenie za niedopuszczalne, odpowiada prawu.
Z powyższych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., oddalił zażalenie.